Śmierć - boisz się?

[DuoGum]

No właśnie.. Boicie się?
Ja jako ateista - nie. Co do moich osobistych przemyśleń, uważam śmierć za koniec całkowity istnienia człowieka w sensie fizycznym i metafizycznym. Po śmierci nasza świadomość ulega "recyklingowi". Nie boję się śmierci - boje się samego momentu umierania, tego ostatniego tchnienia, gdy całe życie przeleci Ci przed oczami i wreszcie te jedno pytanie : "Życie - nie zmarnowałeś go?". Żyję tak, by odpowiedź na te pytanie brzmiała NIE. Boję się jednak utraty, tego wszystkiego. Przyjaciół, pasji..
Wreszcie.. - boję się tego, iż po tym jak umrę.. wszystko tutaj dalej będzie toczyć się swoim rytmem, a ja już nigdy tego nie zobaczę. Z jednej strony.. przecież wtedy już nic nie będę czuł..

Wypowiadajcie się. Czekam na odpowiedzi zarówno ateistów, jak i chrześcjanin. ;)

[Jezus]

Boję się tylko tego że nie starczy mi życia na zrealizowanie marzeń i celów życiowych. No i bólu i dentysty :)

[Margoth]

Ja się boję właśnie utraty wszystkiego czego kocham, a tak to już niczego. Ja uważam, że na świecie istnieje reinkarnacja  i właśnie dlatego się nie boje śmierci.

[Jeferiaz]

Ja może się nie boje... ale nie mogę sobie tego wyobrazić... tego, że kiedy umrę będzie koniec, nic nie będę czuł, nie będę na ziemi, nie będę nic widział... To tak jak podczas snu... Nie mogę sobie tego wyobrazić i jest to dla mnie niemożliwe - nierealne.

EDIT: Chrześcijanin ze mnie 100% , ale kościoły bym mógł palić.

Kościół a Bóg to co innego!!

[DuoGum]

Dlatego mówiłem chrześcjanin nie katolik. :)

na świecie istnieje reinkarnacja  i właśnie dlatego się nie boje śmierci.

Spotkałem się z ciekawą teorią na zbliżony temat :

Witam, chciałbym zaprezentować swoją teorię istnienia po "śmierci". Dalej wysuwam daleko idącą teorię o istnieniu iątego wymiaru ale zdaję sobię sprawę że to tylko moje teorie. Ciekaw jestem kto je podziela, kogo przekonam, a jeśli znajdą się rzetelne przedstawienia innych teorii skłonny jestem je rozważyć, gdyż jak zaznaczam moja teoria jest tylko teorią i choć może tak być wcale nie musi...

Zapewne każdy z was jest świadom swojego istnienia czyli można uogólnić - posiada świadomość istnienia. Czy ktoś z was nie pamięta swojej śmierci? Nie widzę rąk w górze , więc do czego zmierzam - CZŁOWIEK NIE JEST W STANIE ZAUWAŻYĆ SWOJEJ ŚMIERCI. Śmierci swojego fizycznego ciała - ponieważ to do czego zmierzam będzie o nieśmiertelności ŚWIADOMOŚCI ISTNIENIA. Nie chcę zanudzać nikogo, więc będę się streszczał - według mojej teorii - umierając nasze JA umiera. Umiera wszystko co wiemy, pamiętamy, czym jesteśmy. Natomiast nasza świadomość przenosi się na innego osobnika żyjącego - przejmuje jego doświadczenie, myślenie, jego JA. Dlatego właśnie nie potrafimy zauważyć że umarliśmy - Bo ŻYJEMY jako ktoś inny. Wszystko co było zapisane w mózgu - nasze doświadczenia, pamięć itp. ginie. Ale ciągle żyjemy i jestego świadomi że żyjemy. Czy ktokolwiek był z Was nieświadomy tego że żyje. Albo inaczej - czy był świadomy, że nie żyje? Wydaje mi się że nie ma takiej opcji. Rozwijając swoją teorię, moim zdaniem świadomość istnienia w czystej postaci stanowi któryś z wymiarów, w którym żyjemy. Może piąty może dziesiąty, nie jest to istotne, natomiast istotne jest to, że coś Nas wszystkich łączy na jakiejś płaszczyźnie. Przypadków połączeń jest wiele - wystarczy poszukać.
Interesuje mnie rzetelna polemika, kto podziela moją teorię, kto przedstawi rozsądne dowody, że nie ma prawa zaistnieć. Może ktoś ma lepszą teorię życia po życiu?
Zapraszam.
      

Muszę przyznać, że nie brzmi zbyt wiarygodnie, ale jednak skłoniła mnie ona do refleksji.

Jef :

Ja może się nie boje... ale nie mogę sobie tego wyobrazić... tego, że kiedy umrę będzie koniec, nic nie będę czuł, nie będę na ziemi, nie będę nic widział... To tak jak podczas snu... Nie mogę sobie tego wyobrazić i jest to dla mnie niemożliwe - nierealne.

Jesteś chrześcjaninem, ale uważasz, że nie ma nic po śmierci?.

[Jeferiaz]

Jestem chrześcijaninem, owszem, ale nie wypowiedziałem się chyba jasno co do tego "Co jest po śmierci" Wypowiedziałem się na podstawie "naukowej" A to co jest po śmierci... ha... tego dowiem się dopiero wtedy kiedy umrę.

Analiza którą zacytowałeś daje do myślenia, ale jest nijaka w stosunku co do innych argumentów Życia po śmierci.

[Grievous]

Ja natomiast wierzę w życie pozagrobowe, i uważam się za dość porządnego człowieka - więc liczę że gorzej niż do czyśćca nie trafię. Kocham swoje ziemskie życie, ale nie obawiam się tego co po nim nastanie. Dodatkowo nie żałuje większości czynów jakich dotąd dokonałem. Mógłbym nawet umrzeć w tej chwili, a odchodziłbym z tego świata w poczuciu spełnienia.

[Balian]

Cóż ja ostatnio dużo się dowiedziałem o śmierci, np. ostatnio zmarła bardzo bliska mi osoba, miałem nawet myśli samobójcze, ale się podniosłem jakoś, nie wiem gdzie ta osoba teraz jest, ale wierzę że jest jej lepiej, że jest w jakimś innym lepszym miejscu. Czy jestem chrześcijaninem to nie wiem tak na 100%, ale wierzę w życie po śmierci, nie jako postać fizyczna oczywiście, mam duszę na myśli. Śmierci się nie boję, boję się tylko tego ze mogę stracić wcześniej znów kogoś bliskiego, że zostanę sam, mogę umrzeć, ale pod warunkiem że nie będę cierpieć.

[Xasan]

A ja się nie boję, bo wierz, że gdy umrę, to narodzę się od nowa i będę znowu człowiekiem, zwierzęciem, czy czymś innym. Nie wierzę w niebo, czy piekło, dla mnie takie coś nie istnieje, a to, że na religii chcą mi to wpoić, że muszę się modlić i być dobrym chrześcijaninem, bo inaczej pójdę do piekła, to jest ich problem.

Mogę stanowczo powiedzieć, że się bardziej boję śmierci kogoś bliskiego, niż ja miałbym umrzeć.

[Revan]

"Zapewne każdy z was jest świadom swojego istnienia czyli można uogólnić - posiada świadomość istnienia. Czy ktoś z was nie pamięta swojej śmierci? Nie widzę rąk w górze , więc do czego zmierzam - CZŁOWIEK NIE JEST W STANIE ZAUWAŻYĆ SWOJEJ ŚMIERCI. Śmierci swojego fizycznego ciała - ponieważ to do czego zmierzam będzie o nieśmiertelności ŚWIADOMOŚCI ISTNIENIA. Nie chcę zanudzać nikogo, więc będę się streszczał - według mojej teorii - umierając nasze JA umiera. Umiera wszystko co wiemy, pamiętamy, czym jesteśmy. Natomiast nasza świadomość przenosi się na innego osobnika żyjącego - przejmuje jego doświadczenie, myślenie, jego JA. Dlatego właśnie nie potrafimy zauważyć że umarliśmy - Bo ŻYJEMY jako ktoś inny. Wszystko co było zapisane w mózgu - nasze doświadczenia, pamięć itp. ginie. Ale ciągle żyjemy i jestego świadomi że żyjemy. Czy ktokolwiek był z Was nieświadomy tego że żyje. Albo inaczej - czy był świadomy, że nie żyje? Wydaje mi się że nie ma takiej opcji. Rozwijając swoją teorię, moim zdaniem świadomość istnienia w czystej postaci stanowi któryś z wymiarów, w którym żyjemy. Może piąty może dziesiąty, nie jest to istotne, natomiast istotne jest to, że coś Nas wszystkich łączy na jakiejś płaszczyźnie. Przypadków połączeń jest wiele - wystarczy poszukać.
Interesuje mnie rzetelna polemika, kto podziela moją teorię, kto przedstawi rozsądne dowody, że nie ma prawa zaistnieć. Może ktoś ma lepszą teorię życia po życiu?
Zapraszam."




Ehmm... z tego wynika,że dusza,duch czy co tam kto woli, "wchodzi" w czyjeś ciało,tak? "BES SĘSU"(cytując klasyka:)), a to z prostego powodu. Ilu jest ludzi na świecie? Kilka miliardów... a ilu juz umarło? Nie wiem nawet czy jest taka liczba która by to wyraziła... No i co? każdy ma w sobie 20 dusz jakichś zmarłych osób?

[Jezus]

Z tego wynika że na świecie jest stała liczba ludzi.

[Francysh]

A ja nie będę twardzielem. Boję się śmierci. Tylko głupiec nie boi się śmierci. Boję się niewiadomego po drugiej stronie. Boję się ciemności która mnie otoczy. A jak dalej nie będzie nic...To co będzie? Boję się utraty życia, bo w sumie je kocham. Kocham otaczające mnie bodźce i uczucia. Jestem agnostykiem, mam nadzieje, że Bóg policzy mi to na plus jeżeli istnieje...

[Pablo77]

Ja śmiercie się nie boję, ale to dlatego, że nie myślę o niej, wiem, że kiedyś mnie dopadnie, więc po co zawracać sobie nią głowę.... Carpe diem to moje motto :) Gdy śmierć będzie blisko mnie to wtedy zacznę się nią przejmować. A jeśli chodzi o samą śmierć to z wierzeń wszelakich najbardziej przekonuje mnie reinkarnacja.

PS: Ta teoria, którą ten koleś uważa za własną to wg. mnie nic innego jak reinkarnacja właśnie :)

[Wezyk]

Ja śmierci się boję , chociaż wiem, że to tylko kolejna ścieżka w moim życiu . Lecz po prostu się boję tego niewiadomego, bylem już kilka razy dość  blisko tego niewiadomego i boje się tego jak cholera . Boje się utracić bliskich i wszystkiego co przeżyłem , boje się tego niewiadomego, tej ciemności , tego , że mogę zostać sam   .

[DuoGum]

Z tego wynika że na świecie jest stała liczba ludzi.

Nie do końca. Rodzą się też nowi ludzi i nowe 'dusze'(?). Nie potrafię tego tłumaczyć.

Tylko głupiec nie boi się śmierci.

Wcale nie. Jeśli wierzysz we własne poglądy, tak naprawdę niczego nie musisz się obawiać.