[Novus Mundus: ED] Fabuła

[Rzokable]

Oh... pamiętam to z czasów, kiedy byłem jeszcze w tej machinie niewoli i bezrozumności
Evar wykonuje na pokaz znak modlitewny Światłości i wkracza do świątyni.

[Ąrie]

Wkroczyłeś do ogromnego budynku i ujrzałeś puste rzędy ław. Jedyną osobą w środku był kapłan, który prędko otwierał okna w świątyni, gdyż wszędzie unosił się okropny smród zgnilizny.
- Biskup nie przyjmuje interesantów, od dawna już! - krzyknął w Twoją stronę. - Czego tutaj? Msza dopiero za godzinę!

[Rzokable]

- Chcę zostać sam na sam z Naszym Panem! - odpowiada równie głośno w stronę kapłana.

[Ąrie]

Kapłan podszedł powoli do Ciebie i piorunując wzrokiem, rzekł.
- Z jakim Panem?!

[Rzokable]

Evar unosi brew w kierunku kapłana
- Ze Światłością oczywiście. A kogo miała wasza świętobliwość na myśli? - odpowiada dosyć podejrzliwie.

[Ąrie]

- Uuum... tak, no Światłość, rzecz jasna. Jednak za godzinę msza, a Świątynię trzeba jeszcze posprzątać. Nie możesz tu przebywać, baranku.

[Rzokable]

- Naprawdę nie mogę?... Eh... a może mi ksiądz udzielić przynajmniej wody święconej z pomieszczenia sakralnego? - pyta się.

[Ąrie]

Usłyszałeś, że drzwi Świątyni się otwierają, a wówczas dostrzegłeś wysokiego mężczyznę, Elyna, który wszedł do środka.
- Wody święconej? Mogę... oczywiście, że mogę. - rzekł kapłan, a następnie pokierował się w stronę ołtarza, idąc najpewniej po wodę święconą.

[Rzokable]

Jeszcze Elyńczyka tu brakowało... co tu robić...
Evar podchodzi bliżej kapłana i zagaduje:
- Tak z czystej ciekawości... czemu panuje tu taki fetor?

[Ąrie]

Elyńczyk zbliżył się do Was.
- Niech światłość Was błogosławi w tych niespokojnych czasach. Można tu otrzymać schronienie? - zapytał.
- Zależy przed czym szukasz schronienia. - odpowiedział mu kapłan, ignorując Twoje pytanie.

[Rzokable]

Evar przygląda się Elyńczykowi po czym kontynuuje:
- Ojcze? Czemu milczysz? To dosyć dziwne, że w takim dostojnym budynku panuje taki za przeproszeniem smród. Może trzeba wezwać grupę sprzątaczek? - uparcie dąży do uzyskania odpowiedzi.

[Ąrie]

Kapłan już miał coś powiedzieć, gdy odezwał się Elynin.
- Ja nic nie czuję - powąchał - Kompletnie nic. Przepraszam, że ośmielę się zasugerować, ale może Pan zapadł na tą chorobę, co ostatnio szaleje tutaj. Podobno własnie atakuje drogi oddechowe powodując uczucie smrodu i niesmaku w ustach.

[Rzokable]

Evar wręcz nieruchomieje i spogląda w oczy kapłana, szukając jakiegoś znaku szaleństwa podobnego do owego mieszczanina w komandorii.
- Być może... tak, to pewnie choroba. Eh... nie dość, że całe miasto stoi w ogniu to jeszcze to. - przeciera sobie czoło ręką, po czym kontynuuje - Swoją drogą... to czemu potrzebujesz azylu w tej świątyni, jeśli można spytać? - zwraca się do Elyńczyka.

[Ąrie]

Spojrzałeś w oczy kapłana głęboko, jednak nie dostrzegłeś w nich obłędu. Dostrzegłeś jakby... mgłę? Jego oczy były szkliste i zamglone, wszak szybko odwrócił wzrok.
- Mój dom stał nieopodal miejsca, w którym spadły te dziwne pociski i musi zostać odbudowany. - powiedział ze smutkiem mężczyzna. - Do tego czasu muszę gdzieś żyć. A teraz przepraszam, chciałbym porozmawiać z kapłanem i przy okazji wyspowiadać się. A nie chciałbym żeby moje grzeszki znało za dużo osób - uśmiechnął się serdecznie.
Kapłan zwrócił się w Twoją stronę
- Ma Pan coś jeszcze do powiedzenia? - podał Ci małą fiolkę napełnioną wodą...

[Rzokable]

Evar myśli chwilę nad odpowiedzią i odpowiada:
- Jasne, zostawię was w spokoju, gdy już pójdziecie do konfesjonału... - mówi po czym kieruje się do wyjścia ze świątyni z zamiarem okrążenia jej i znalezienia wejścia do zakrystii.