[Novus Mundus: ED] Fabuła

[Rzokable]

Co? Jakiś obłąkaniec? Nie powinienem zwracać na niego uwagi, ale...
Evar podbiega do mówcy z zamiarem przyjrzenia mu się  i posłuchania jego przemowy. Przynajmniej na moment.

[Ąrie]

Zboczyłeś z głównej trasy, przekopałeś się przez gąszcze i chaszcze i z krzaków obserwowałeś przedziwną scenę.
Mężczyzna znajdował się na kamiennym podeście i przemawiał do zgromadzonych ludzi, których było około dziesięciu, a którzy słuchali go uważnie.
- Spójrzcie! - wskazał dłonią w stronę portu. - Oto zapowiedź! Musimy mu się oddać, powierzyć mu nasz los! Zwiastuje nam, wskazuje drogę! Chcieliście cudów, oto są! Jesteśmy bliżej niż dalej! Znajdujemy się właśnie w samym centrum jego planu, już nie możemy się cofnąć!

[Rzokable]

Tak... to zapowiedź... On nadejdzie... - Evar pogrąża się w myślach o Przedwiecznych
Nie! Muszę przerwać ten marazm...
- Kto nadejdzie? - Wykrzyknął w kierunku mężczyzny Evar.

[Ąrie]

Mężczyzna i zgromadzeni ludzie odwrócili się w Twoją stronę i z łatwością Cię dojrzeli.
- Proszę proszę. - rzekł mężczyzna. - Jedyny prawdziwy bóg! Władca świata żywych i umarłych, zbawiciel, pożerca... on, Przedwieczny! - zakrzyknął, wznosząc pięść ku niebu. - A Ty? Kimże jesteś?

[Rzokable]

Evar zastanawia się nad sensem słów mężczyzny, czyli nad tym czy rzeczywiście w sekcie i heretyckich grymuarach na kontynencie był on tak nazywany... i czy mężczyzna nie przypomina mu kogoś ze Zgromadzenia.

[Ąrie]

Podań, legend i interpretacji było naprawdę wiele. Spotkałeś się z wieloma określeniami, wśród także i te podawane przez mężczyznę gdzieś się przewijały. Niemniej, mężczyzna i zebrani ludzie wydawali Ci się kompletnie obcy.
- No, kim jesteś, odpowiadam! - niecierpliwił się mężczyzna.

[Rzokable]

- Nikim ważnym. - rzucił sucho Evar - Wybaczcie, nie rozumiem za dużo z tego co mówisz... opowiedz mi więcej o tym Przedwiecznym. - dokańcza, jednocześnie próbując poddać mężczyznę "testowi" wiedzy na temat owego bóstwa.

[Ąrie]

- Hah, nieświadomy. - prychnął. - Przedwieczny to ten, który oczyści świat. Jego okrutna wola zstąpi na ziemię i odmieni jej oblicze, prowadząc do anihilacji. Ci, którzy nie oddali mu swej duszy, Ci, którzy w niego nie uwierzyli, Ci, którzy wątpią, Ci, którzy wyznają bluźnierczych bożków - będą jego posiłkiem. Przedwieczny jednak, aby powstać, musi zostać nakarmiony. Dołącz do nas, wędrowcze, dołącz do posiłku Przedwiecznego, a w dniu ostatecznej zagłady będziesz uchroniony...

[Rzokable]

- Skąd mam wiedzieć, że nie kłamiesz? - wypowiada, patrząc się prosto w jego oczy.

[Ąrie]

- Nie wiesz. - odrzekł poważnie. - Jednak Przedwieczny akceptuje wiarę, a nie wiedzę. Możesz uwierzyć i do nas dołączyć lub nie uwierzyć. I zostać zabity. Teraz, czy później... bez różnicy. Wybieraj mądrze, człowieku.

[Rzokable]

Dziwne, bardzo dziwne... jednak... hm... nie mam wyboru.
- Zabity? Słyszysz siebie człowieku? Wokół szaleje pożoga, śmierć... - robi pauzę - Załóżmy, więc że do was dołączę... co dalej?

[Ąrie]

- Śmierć, którą możesz ponieść w walce jest zbawienna wobec tej, którą może zadać Ci przedwieczny. - syknął. - Gdy do nas dołączysz, tak jak każdy z nas, otrzymasz misję, aby przygotować świat na nadejście Przedwiecznego i wypełnić jego kielich krwią... aby mógł powstać!

[Rzokable]

Jest szalony...
- Nie sądzisz, że więcej zdziałamy poprzez rozważne działania?... Bez niekontrolowanych rzezi? Mniejsza, co to za "zadanie"? - mówi z coraz większym niedowierzaniem Evar.

[Ąrie]

- Ależ skąd... musimy działać rozważnie, jak najbardziej, ale kielich musi się napełniać. Jeżeli pragniesz zadanie - otrzymasz je. Najpierw jednak musisz złożyć przysięgę.

[Rzokable]

Ciekawe, ciekawe. Może nawet coś z tego wyniknie.
- Więc... gdzie mam złożyć tą przysięgę? I wszyscy tutaj zgromadzeni są razem z nami?
I sugerowałbym się stąd zbierać... te okręty się zbliżają... - dopowiada