[Novus Mundus: ED] Fabuła

[Ąrie]

Myśli pozostawały ciche, a Ty udając się tylnymi drzwiami ujrzałeś krótki korytarz. Po dwóch stronach były po troje drzwi podpisanych numerami od 1 do 6...

[Rzokable]

Evar zamyka oczy i skupia się próbując "poczuć" aurę wyzwolenia o której mówił kapłan.

Wysłane z mojego D2303 przy użyciu Tapatalka

[Ąrie]

Zamknąłeś oczy i zacząłeś skupiać się na wszelkich doznaniach, jednak... jednak nic nie przychodziło. Nagle, jedne z drzwi dosłownie wyskoczyła z ram (w sumie razem z ramami) i gruchnęło o przeciwległą ścianę. Przerażony dostrzegłeś, że wychodzi z ów pokoju... mieszczanin. Gdy jednak przeniósł swój wzrok na Ciebie zauważyłeś, że jego oczy są przekrwione i podkrążone, twarz zaś dziwnie postarzała i blada. Spiorunował Cię wzrokiem i powiedział niepokojącym, nienaturalnym wzrokiem.
- Czego tu, służalcze?

[Rzokable]

Evar wpatruje się w niego przez chwilę.
- Nie nazywaj mnie tak. Jestem tu z rozkazu wyższego dowództwa. Mam przenieść Obiekt w bezpieczne miejsce. Gdzie on jest? I co to wszystko ma znaczyć? - stara się mówić niewzruszonym głosem. W trakcie mowy układa ręce na biodrach, ta aby w razie czego szybko dobyć broni z pasa.

Wysłane z mojego D2303 przy użyciu Tapatalka

[Ąrie]

Nieco przerażający mieszczanin zaczął kroczyć w Twoją stronę i zatrzymał się tuż przed Twoją twarzą. Spoglądając mu głęboko w oczy... dostrzegłeś dziwną pustkę. Obłęd.
- Nie ma jej tu. A nawet gdyby była, prędzej urwałbym Ci łeb i zeżarł kręgosłup, niż ci ją dał, śmieciu. - zaczął dziwnie syczeć na Ciebie. - Służysz nie tym, co trzeba, śmieciu.

[Rzokable]

- Co masz na myśli mówiąc, że służę nie tym co trzeba?...  - Mówi z lekkim zwątpieniem.

Wysłane z mojego D2303 przy użyciu Tapatalka

[Ąrie]

Mężczyzna wyminął Cię, potrącając barkiem. Stanął w drzwiach i rzekł.
- Przekonasz się, gdy on nadejdzie. - po czym wyszedł na zewnątrz i zaczął zaskakująco szybko biec...

[Rzokable]

To wszystko wokół mnie... jak to nazwać? Szaleństwem? - przebiega mu przez myśl.
Evar wchodzi do pomieszczenia z którego wybiegł tajemniczy mieszczanin z zamiarem przeszukania go.

[Ąrie]

Wszedłeś do pomieszczenia i ujrzałeś izbę mieszkalną, pustą, zdemolowaną - łóżko leżało w wielu miejscach, rozerwane na kawałki. Szafa również miała poobrywane drzwi, zaś okno było wybite. Wszędzie nie ziemi leżały drzazgi, kawałki drewna, w powietrzu czuć było smród trupa, który ciągnął za sobą tamten mieszczanin...

[Rzokable]

Coraz więcej pytań, a coraz mniej odpowiedzi. Chwila, skup się... co to jest? Jakieś pomieszczenie do egzorcyzmów, czy co?
Evar rozgląda się jeszcze chwilę po czym próbuje poszukać jakiejś wskazówki otwierając szafę i inne zakątki pokoju.

[Ąrie]

Otwierałeś szafki, przeszukiwałeś zakątki pokoju, rozkopałeś wszystko... jednak niczego nie dojrzałeś. Pokój był absolutnie pusty, wyczyszczony, oprócz wiór i mas drewna nie było tutaj nic, a na pewno nic, co mogłoby zwrócić uwagę.

[Rzokable]

Evar wzdycha i wychodzi z pomieszczenia z zamiarem wejścia do losowego obok. Może tam znajdzie odpowiedź na swoje pytania.

[Ąrie]

Wyszedłeś z pokoju i spróbowałeś wejść do kolejnego. Był jednak zamknięty na klucz, tak jak wszystkie pozostałe...

[Rzokable]

Evar wychodzi z budynku komandorii i stara się złapać woń owego mieszczanina, lub jakiekolwiek ślady, aby go odnaleźć.

[Ąrie]

Wyczułeś okropny swąd stęchlizny i zacząłeś podążać za nim. Niemniej, psem, czy innym zwierzem nie jesteś - ciężko było tropić kogoś wyłącznie po zapachu. W środku miasta gdzieś straciłeś trop. Wówczas, podniosłeś wzrok i zauważyłeś, że znajdujesz się pod Kościółe pod wezwaniem Świętego Słowa...