[Novus Mundus: ED] Fabuła

[Rzokable]

Evar skina głową i rozpoczyna lekki trucht w stronę terenów leśnych niedaleko północno wschodniej cześci miasta. Nie kieruje się głównymi ścieżkami a raczej leśnymi gęstwinami, tak aby ominąć wojenną zawieruchę.

Wysłane z mojego D2303 przy użyciu Tapatalka

[Ąrie]

Kroczyłeś przez leśne gęstwiny, przez krzaki i chaszcze i w końcu dotarłeś do wyznaczonego miejsca - na polanie stała samotna, biała brzoza...

[Rzokable]

Evar niepewnie zbliża się do białej brzozy i tupie lekko po ziemi wokół niej w celu znalezienia podziemnego tunelu.

[Ąrie]

Tupałeś, tupałeś, tupałeś... i w końcu wytupałeś - usłyszałeś charakterystyczny dźwięk drewnianej przestrzeni. Otworzyłeś ciężką klapę i ujrzałeś ciemny dół, który prowadził... cóż, nie wiadomo dokąd prowadził.

[Rzokable]

Eh... jak to mówią... Przedwieczny prowadź
Evar powoli wtacza się do tunelu i próbuje wyczuć ściany rękoma, a następnie skierować się zgodnie z radą do prawej odnogi.

[Ąrie]

Wpadłeś do dość głębokiego dołu, a wrota się nad Tobą zapadły. Wyczułeś ścianę i zacząłeś po omacku błądzić, gdy nagle, jakby w Twojej głowie, rozbrzmiał głos...
- Idź przed siebie, dopóki nie powiem inaczej... - był to ten sam kobiecy głos, który słyszałeś wówczas od... od tamtej służki pod karczmą.

[Rzokable]

Świetnie. Teraz to.
Evar pomimo sceptycyzmu wsłuchuje się w kobiecy głos i podąża naprzód.

[Ąrie]

- Ostrzegałam Cię, że musisz przestać wątpić. - powiedział głos w głowie. Dążyłeś do przodu, do przodu, aż w końcu znalazłeś się na skrzyżowaniu - mogłeś iść do przodu, w lewo i w prawo.
- Idziesz teraz w lewo, dalej prosto, dopóki nie powiem inaczej. - odezwał się głos.

[Rzokable]

Evar wzdycha i na chwilę się zatrzymuje, żeby złapać oddech. Po zorientowaniu się, że jest w totalnej ciemności jednocześnie odczuwa strach, jak i... poczucie bezpieczeństwo. Po zebraniu myśli rusza w lewo i prosto, zgodnie z zaleceniami Głosu.

[Ąrie]

Szedłeś... szedłeś... i szedłeś w mrocznej ciszy. W końcu, głos zagrzmiał.
- Zatrzymaj się! - a nie zdążyłeś nawet pomyśleć, gdy Twoje mięśnie się zatrzymały.
- Wyjdź szybem w górę na zewnątrz. Znajdziesz się na tyłach Komandorii. Już!

[Rzokable]

Evar zrywa się i przyjmując narzucone przez głos szybkie tempo rusza z determinacją do wyjścia szybu.

Wysłane z mojego D2303 przy użyciu Tapatalka

[Ąrie]

Odnalazłeś schodki i zacząłeś prędko kroczyć na górę. Podniosłeś klapę i dostrzegłeś, że znajdujesz się na tyłach dużego budynku - dosłownie w jego cieniu, przez co nikogo w pobliżu, ani okolicy nie było.

[Rzokable]

Mężczyzna przez chwilę oswaja się z widokiem światła po czym zamyka klapę i butem lekko zgarnia na nią piach z ulicy, aby przynajmniej nieco ją zamaskować. Po chwili rozpoczyna obchód przy budynku w celu znalezienia jakiegoś bocznego wejścia do środka.

Wysłane z mojego D2303 przy użyciu Tapatalka

[Ąrie]

Obchodząc budynek dostrzegłeś dwoje drzwi - jedno od strony ulicy, przejścia, drugie zaś za budynkiem, z tyłu, przy wejściu do podziemi, którym tutaj trafiłeś.

[Rzokable]

Jesteś tam? Masz jakieś sugestie? myśli nieco ironicznie po czym jeśli zostaje bez odpowiedzi rusza do tylnego wejścia i stara się je otworzyć.

Wysłane z mojego D2303 przy użyciu Tapatalka