[Novus Mundus: ED] Fabuła

[Ąrie]

- Dobra, nie wkurwiaj mnie Pan i wybieraj jedno skrzynie, choć Pan.
Powiedział, a następnie zaprowadził Cię piętro niżej, do ładowni. Tam ujrzałeś stosy skrzyń czekających na rozładunek.
- No szybciej Panie, szybciej.

[Rzokable]

Evar wybiera jedną, losową skrzynię z brzegu.

[Ąrie]

Wybrałeś jedną ze skrzyń, otwarł je dla Ciebie jeden z marynarzy... a tam...
Cegły.
- No Panie, karwasz twarz? Bo będę se dopłaty naliczać za te przetrzymywanie!

[Rzokable]

Evar podnosi jedną cegłę i sprawdzam czy nie kryje się coś pod nią. Jeśli wszystko jest w porządku to odkłada ją na miejsce i mówi do Wykijadła:
- Dobrze, wszystko w porządku. Przepraszam za zamieszanie, wie pan, nowe wymogi i normy imperialne. Tak, czy siak to dziękuję za poświęcony czas. Możecie przejść do rozładunku. - mówi z wymuszoną uprzejmością.
 

[Ąrie]

Wszystko było w porządku, pod cegłą były cegły.
- No. Ja myślę. Chłopoki, na zewnątrz, raz! - wykrzyczał, zaś Ty opuściłeś ładownię. Nie mineło wiele czasu, a wszystkie skrzynie stały już w dokowych magazynach, wyładowane i przeładowane, a statki "handlowe" rozwijały żagle, aby opuścić port...

[Rzokable]

Evar liczy wyładowane skrzynki i skrzętnie zapisuje ich ilość na kartce pod hasłem "Różnorakie materiały budowlane, to jest cegły, kamienie, narzędzia".
Cholera, chyba wyszedłem z wprawy. - rozmyśla.

[Ąrie]

Naliczyłeś dwieście trzydzieści skrzyń... co zajęło Ci dość sporo czasu, bo dwukrotnie, będąc omalże w połowie, musiałeś liczyć od nowa. W końcu jednak udało Ci się wszystkie policzyć i skrzętnie zapisać, wypełniając polecenie Dyrektora.

[Rzokable]

Evar, pomimo swojego zmęczenia i zirytowania, zanim pójdzie w stronę pałacu to wkroczy jeszcze do biura celnego i wystosuje prośbę to tamtejszego urzędnika, aby ten załatwił ludzi do przypilnowania skrzyń, przypominając mu przy okazji, że są własnością Kompanii i Dyrektora.

[Ąrie]

Urzędnik przytaknął i obiecał ochronę, zaś ty udałeś się do Dyrektora. Tam, stając przed jego obliczem, wręczyłeś mu kartę, a on dokładnie ją przeczytał. Widziałeś na jego twarzy narastający gniew...
- Tak jak myślałem. - rzekł ze skrywaną frustracją. - Orżnęli nas na sto skrzyń. Albercie - rzekł do służącego. - Pędem do doków, poślij Admirała de Touillie w pościg za tymi śmieciami. Niech zatopi, zajmie, cokolwiek, byle unicestwić. Zaś Pan. - zwrócił się już do Ciebie. - Doskonale spisał się ze swojego zadania. Niewielu jest tutaj takich, coby choć do stu doliczyli.
Machnął na służącego, a ten przyniósł Ci sakiewkę z denarami.
- Trzydzieści denarów za Pańską fatygę. I teraz mam dla Pana propozycję. Otóż, potrzebuję kogoś, kto faktycznie potrafi sprawnie rachować, albowiem jak Pan już wie, szykujemy rozbudowę portu. Trzeba mi nadzorcy, który by nie tylko kontrolował robotę robotników, ale też, czy nawet przede wszystkim, prowadził szerokie rejestry wszystkiego, co na budowie jest w szczegółach - łopaty, kilofy, cegły, wszystko. Jest Pan zainteresowany?

[Rzokable]

Evar przyjmuje pieniądze i sztucznie wydłuża chwilę ciszy, tak żeby Dyrektor miał wrażenie, że mężczyzna poważnie się zastanawia.
- Oczywiście, że jestem zainteresowany. I dziękuję za hojną nagrodę. Mam jednak parę wstępnych pytań, niektórych niezwiązanych z tematem i prosiłbym Pana o udzielenie mi odpowiedzi. Po pierwsze, kiedy wypada termin prac w porcie, oraz jaka jest przewidywana płaca za to zlecenie? I tak poza tematem to prosiłbym też o podanie mi ceny typowej parceli poza miastem. Miałbym też bardziej intymną sprawę do Pana. Słyszałem o zaginięciu kupca w dzielnicy portowej... Wie pan, wolałbym czuć się bezpiecznie przy takim zajęciu. Powinienem się czymś martwić? - nastąpiła pauza podczas której Evar nabrał tchu w pierś - Przepraszam za natłok pytań, ale wolę być dobrze poinformowany.



Wysłane z mojego D2303 przy użyciu Tapatalka

[Ąrie]

- Cóż, prace zasadniczo ruszają od jutra i to jutro zaczniemy stawiać potrzebne rusztowania i zabudowania. Pańska praca zleceniem by nie była - przewiduję zatrudnienie Pana w formacie stałym, gdzie zarabiałby Pan pięćset denarów półrocznie (taka dziwna skala, bo tak są tury ułożone :P). A co do parceli - parcele w bezpośrednim pobliżu miasta kosztują sto tysięcy denarów. Pozostałe, nieco dalej - wahają się, od najtańszych w pobliżu wioski Indian, które kosztują pięć tysięcy denarów, kończąc na właśnie tych w pobliżu miasta. Ach, kupiec... - Dyrektor wychylił się, jakby miało to pomóc w konspiracji. - Nie musi się Pan martwić, otrzyma Pan obstawę. Ten kupiec prawdopodobnie dostarczał broń tej całej... haha, Lidze Elynów, czy jak tam się Ci buntownicy nazywają. Ma Pan jeszcze jakieś wątpliwości?

[Rzokable]

- Nie, to wszystko. Prosiłbym tylko o jakiś notatnik i jutro, tuż po wyjściu z noclegowni wyruszam na plac. Dziękuję za informację, czuję się uspokojony.
I usatysfakcjonowany. Tak sądziłem, że ma to związek z tymi Elyńczykami. - dorzuca w myślach Evar
- Jeśli to wszystko, to będę się zbierał. - dokańcza swoją wypowiedź.

Wysłane z mojego D2303 przy użyciu Tapatalka

[Ąrie]

- Nie ma sprawy. - odpowiedział Dyrektor. - Notatnik nie będzie Panu potrzebny. Przydzieliłem Panu już biuro w administracji doków, więc jutro rano proszę się udać do Administratora i z nim porozmawiać, on Pana skieruje. Tam będzie miał Pan wszelkie potrzebne narzędzia, a także przestrzeń do archiwizowania i zbierania informacji. Może Pan odejść.

[Rzokable]

- Dobrze, więc do widzenia dyrektorze. - Evar skina głowę w geście pożegnania i kieruje się w stronę wyjścia z pałacu, w trakcie drogi powoli wyciąga mapę miasta z plecaka i szuka na niej najbliższej, innej karczmy od poprzedniej, gdzie też zamierza się udać.

Wysłane z mojego D2303 przy użyciu Tapatalka

[Ąrie]

Wyszedłeś z Pałacu, z kroki swe zmierzyłeś w kierunku oddalonej o jakieś pięć minut drogi tawerny "Żołądkowa". Dotarłeś do środka, a po wejściu doń ukazał Ci się obraz - przed Tobą znajdowały się stoły, przy których siedzieli liczni goście. Po prawej znajdowała się lada oberżysty, zaś po lewej schody na górę.