[Novus Mundus: ED] Fabuła

[Ąrie]

// odejmij te 6 denarów

- Nie ma sprawy, mości Panie - odpowiedział karczmarz, zaś Ty wraz z kompanami udałeś się do stolika w rogu karczmy, zasiedliście, zaś Hilario zagadnął.
- No to co robimy? Coś ciekawego powiedział Ci ten oberżysta?

[Rzokable]

Evar zaciąga soczysty łyk trunku, po czym odkłada kufel i odpowiada:
- Poza plotkami i oczywistymi informacjami o mieście to wyciągnąłem coś ciekawego. Otóż niedawno pewien kupiec, a właściwie czarnorynkowy handlarz został przyłapany na transportowaniu nielegalnych przedmiotów, typu bronie, kontrabanda i tak dalej. Obecnie nie ma o nim żadnych wieści, jakby się rozpłynął. - ponownie podnosi kufel i wypija nieco piwa - No i niedaleko karczmy zadomowiła się Inkwizycja... - tutaj zniżył głos - Prawdopodobnie kupiec został rytualnie zamordowany, albo uciekł i inkwizytorzy mają go za heretyka z jakiegoś powodu. - po zakończeniu zdania dopija to co zostało w naczyniu - Nie przyzwyczajajcie się do takich luksusów, nie po to tu jesteśmy. - wskazuje na kufel po czym odkłada go na blat.
Po krótkiej chwili wychyla się nieco zza stołu i rozgląda po pomieszczeniu, tak żeby mieć pewność, że nikt nie będzie go podsłuchiwał.

[Ąrie]

Kompani pilnie słuchali Twojej wypowiedzi, raz po raz pociągając z kufla zimne piwko i twierdząco kiwając głową.
- Cholera, handlarz heretykiem? W sumie dla nas chyba dogodne warunki. - rzekł zniżonym głosem Hilario, szczerząc się parszywie. Wychyliłeś się z krzesła i na oko oceniłeś, że raczej nikt nie ma interesu w podsłuchiwaniu Was - w dwóch najbliższych stolikach siedziały dwie grupy mężczyzn, którzy zajęci byli gadaniem i chlaniem piwska...
- Jakie więc plany, tak dokładniej?

[Rzokable]

Nie mogę im powiedzieć o prawdziwym celu naszej wyprawy. O odnalezieniu cywilizacji za horyzontem. Zgromadzenie zaufało tylko mi. Moi "kamraci" to wyłącznie pionki. Nic więcej.
Więc przypomnę wam co jest obecnie naszym głównym celem jest... - Evar spojrzał raz jeszcze, odruchowo poza stół, po czym kontynuował ściszonym głosem - zdobycie wpływów, ziemi, czegokolwiek. Niestety to obecnie jedyny sposób w jaki możemy przysłużyć się Sprawie, pomóc w Ich powrocie. Wiem, że nie brzmi to dla was zbyt zachęcająco, ale wytyczne Zgromadzenia były jasne, musimy zdobyć siłę na nowym kontynencie, aby móc rozszerzać na innych wybranych Prawdę. - zatrzymał się na chwilę i zaczął tłumaczyć resztę - Z tego co zdążyłem wywnioskować to największe frakcje w tym miejscu to oczywiście kompania, rebelianci i inkwizycja. Dobrze by było wpleść się w szeregi każdej z nich... ale lepiej na razie ryzykować w inkwizycji lub rebeliantów. Sugeruję, abyście zapisali się do Kompanijnego Wojska, najlepiej na jak najbardziej "luźnych" warunkach żebyście mogli dość często korzystać z przepustek. Najlepiej by było gdybyście mieli możliwość zrezygnowania ze służby w najbliższym czasie. I pamiętajcie, informacje są najważniejsze. Spotkamy się tu za trzy dni i zobaczymy czego się dowiedzieliśmy. Pożyczę wam jeszcze 15 monet na odchodne, żebyście z czego żyć w najbliższym czasie. Pasuje wam taki układ? - kończy, silnie akcentując ostatnie zdanie.

[Ąrie]

- Mamy zaciągnąć się do wojska Kompanii? Kuźwa... Evar, wiesz Ty co to znaczy? Mój wuj kiedyś służył w imperialnym i nie wspomina dobrze tego okresu. Musztry, wstawanie poranne, sparingi, ćwiczenia... - zastanowił się przez chwilę, a po tym wypuścił z siebie powietrze i zrzucił z tonu. - Ale tak. Musimy przysłużyć się Sprawie, jak najbardziej. Navario i ja postaramy się wkręcić do tego wojska, jednak może być ciężko. W razie, gdyby nie udalo nam się pojawić tu za trzy dni, przyślemy Ci list... albo co. Jakoś się skontaktujemy. Wchodzimy. I daj nam te denary, bo pomrzemy z głodu! - Hilario wyciągnął rękę po pieniądze.

[Rzokable]

- Rozumiem wasze obawy, ale to wszystko może wam się przydać... w najbliższej przyszłości. Liczę na was, Oni na was liczą. - po chwili Evar mówi uspokajająco, po czym odlicza 15 monet i przekazuje je w ręce Hilario - W razie zdemaskowania odgryźcie sobie języki, bądź odbierzcie życie. Lepsze to niż tortury inkwizytorów i męki po śmierci za zdradzenie Go. - kończy.
Po chwili ciszy Evar ponownie się odzywa:
- Powodzenia. - powiedział nadzwyczaj "miło", jak na swój charakter i wstał z ławy przy stole i ruszył w kierunku wyjścia.
Oby Przedwieczni byli dla nich wystarczającym powodem pozostania lojalnym.
Evar powoli zaczął wyciąg mapę z torby podróżnej, aby spojrzeć na drogę do pałacu dyrektora, dokąd też będzie zmierzał po wyjściu z tawerny.

[Ąrie]

Hilario powziął pieniądze, a oni obaj zgodnie stwierdzili.
- Tak, jednak postaramy się nie zdemaskować. Chwała!
Po chwili wyszliście z karczmy i pożegnaliście się - oni, za Twoją wskazówką mapy udali się do koszar, Ty zaś zmierzyłeś w kierunku pałacu Dyrektora. Po niezbyt długiej drodze udało Ci się dotrzeć przed luksusowy gmach, jednak zanim nawet wkroczyłeś na schody prowadzące do środka, drogę zagrodził Ci wartownik.
- Chwila, proszę Pana - zastąpił Ci drogę. - W jakim celu udaje się Pan do Dyrektora?

[Rzokable]

Proszę, proszę, cóż za przepych. Ostatnio coś takiego widziałem w Stolicy... - rozmyśla Evar spoglądając na pałac.
- Witam, jestem byłym administratorem, księgowym, zarządcą et cetera, et cetera. Czyli w skrócie urzędnikiem, jestem tutaj, aby złożyć moją propozycję pracy jako urzędnik na tej nowej ziemi i dowiedzieć się ile wynosi cena za parcelę ziemi poza miastem. - przemawia spokojnym, stonowanym tonem do strażnika.

[Ąrie]

Żandarm otaksował Cię wzrokiem uważnie i ustąpił miejsca.
- Na prawo od wejścia znajduje się Biuro Gości. Proszę się tam zameldować, wypełnić kwitek i zdeponować broń. Tam też skierują Pana dalej.
Poszedłeś zatem schodami w górę i po wejściu - na prawo. Przywitał Cię niewielki pokój, którego połowę zajmowało biuro, przy którym siedział jakiś miło wyglądający urzędnik.
- Dzień dobry - uśmiechnął się do Ciebie. - Proszę zdeponować swoją broń całą do tamtego kufra, zamknąć i zabrać klucz. - powiedział, wskazując jeden z kilku kufrów stojących na blacie. - A tutaj, proszę wypełnić ten druczek.
Na druczku trzeba było wpisać imię, nazwisko, wiek, narodowość i miejsce zamieszkania.

[Rzokable]

Evar podchodzi do kufra, odpina od pasa karabelę, wyciąga pistolet kołowy i chowa te rzeczy do kufra, zamyka i przekręca zamek.
Po chwili posłusznie zabiera się za wypełnianie kwitu:
Imię: Evar
Nazwisko Destone
Wiek: 29 lat
Narodowość: Kyralianin
Miejsce zamieszkania: Tymczasowo brak

Po wypełnieniu wszystkich pustych miejsc na kartce, przekazuje ją w ręce urzędnika i mówi:
- To już wszystko?

[Ąrie]

Urzędnik z uśmiechem odbiera od Ciebie akt, mówiąc.
- Nie, to wszystko. Po wyjściu z Biura, proszę skierować się na prawo, schodami w górę, a następnie balkonikiem na koniec, tam Dyrektor przyjmuje audiencje.

Udałeś się zatem zgodnie ze wskazówkami i wszedłeś do pomieszczenia. W środku ujrzałeś piękny gabinet, bardzo obszerny, na końcu którego, na kilkustopniowym wzniesieniu znajdowało się biurko, przy którym siedział Dyrektor. Za jego plecami stało dwóch gwardzistów, kolejnych dwóch obok drzwi. Obszerne i wysokie okna wpuszczały promienie zachodzącego słońca do środka, a Dyrektor Kompanii z okularkami na nosie wypełniał jakieś druki. Gdy zbliżyłeś się do niego, odłożył powoli pióro na bok, następnie odłozył dokumenty, zdjął okulary i wychylił się nieco do Ciebie, oczekując co masz do powiedzenia.

[Rzokable]

Evar wpatruje się w twarz Dyrektora przez krótką chwilę po czym zaczyna:
- Witam, nazywam się Evar Destone, jestem z wykształcenia biurokratą. Na starym kontynencie pracowałem jako administrator miejscowości Werdy, potem zostałem przeniesiony do stolicy i wstąpiłem na stanowisko księgowego w Imperialnej Bibliotece. Po paru latach pracy postanowiłem wyruszyć do Nowego Vordon. Wie pan, wielu mówiło, że to ląd nowych możliwości, a ja nie zamierzałem "zmarnować" się w szczeblach skostniałej, kontynentalnej administracji. Sądzę, że tutaj jestem w stanie pracować z pełną efektywnością i mogę dorzucić swoje trzy grosze do budowania dobrobytu tych ziem i potęgi Kompanii, jak i Imperium oczywiście. - spokojnie opowiada, po czym dorzuca - To wszystko co mam do powiedzenia.

[Ąrie]

Dyrektor zastanowił się przez chwilę i zmrużył oczy, przyglądając Ci się dokładniej.
- No tak... jednak aparat urzędniczy jako tako mam zapełniony. Mam jednak wakat w administracji czysto... nazwijmy, terenowej. Jednak nim to, musi się pan wykazać, wypełniając dla mnie nieco mniejsze zlecenie. Otóż - jak Pan wie lub nie, port miejski jest przygotowywany do znacznej rozbudowy i rozwinięcia. I proszę Szanownego Pana, przybyły transporty z materiałami budowlanymi, wszak okazało się, że dostawcy nie skorzystali z usług okrętów handlowych Kompanii, a poszli po tańszych kosztach i wynajęli niezależnych kupców. Ta banda nieudaczników wpłynęła do doków, jednak nie mogą wylegitymować się żadnym dokumentem, ni poświadczeniem. Pańskie zadanie byłoby względnie proste - pójść do portu i ustalić nareszcie ile i jakiego towaru przywieźli, sprawdzić, czy wszystko jest na swoim miejscu, zrobić inwentaryzację, wszystko spisać i dostarczyć do mnie.

[Rzokable]

Evar skina głową.
- Rozumiem. Mógłby mi Pan jeszcze przedstawić imiona, bądź opisy tych kupców? Chciałbym po prostu mieć pewność, że trafię do właściwych petentów.

[Ąrie]

Dyrektor prychnął śmiechem, prostując się na krześle.
- Szanowny Panie, gdybym ja to wiedział, prawdopodobnie nie otrzymałby Pan tego zlecenia.