[Novus Mundus: CIS] Fabuła

[Ąrie]

Komandor pożegnał Cię zwodniczym uśmiechem, Ty zaś przeszłaś ciemnym korytarzem i wyszłaś na tyłach wielkiej świątyni. Przeszłaś do osiedla w pobliżu i dostrzegłaś, że tutejsze domy są całkowicie opuszczone, niektóre nie mają drzwi. Dookoła unosił się smród stęchlizny, a gdzieniegdzie leżały strzępy mięsa... ludzkiego.

[Claudie]

~ Ciekawe ~ pomyślała dziewczyna i podeszła do strzępów mięsa. Rozejrzy się po okolicy i poszuka wszędzie jakichś śladów, które mogą ją na coś naprowadzić. Jeżeli nic takiego nie będzie... pójdzie na rynek w poszukiwaniu krawca. Dobrego krawca.

[Ąrie]

Zaczęłaś szukać dookoła śladów i cóż - odnalazłaś wiele szczątek ludzkiego ciała. Jednakże, oprócz tego, w krzakach dojrzałaś coś błyszczącego. Gdy zbliżyłaś się, podniosłaś przedmiot, okazało się, że był to srebrny emblemat Świętego Światła...

[Claudie]

Bez słowa podeszła, kucnęła w okolicy emblematu i rozejrzała się, czy czasem to nie jest jakaś pułapka. Gdy będzie pewna, podniesie go i obejrzy sobie.

[Ąrie]

Po ówczesnym upewnieniu się, podniosłaś emblemat i zaczęłaś go dokładnie oglądać. Prawdziwy, ze srebra, święcony emblemat Świętego Światła, charakterystyczny dla Inkwizytorów, duchownych i głęboko wierzących... tylko oni takie nosili, ze względu na ogromne ceny takiej biżuterii.

[Claudie]

~ Tak jak Komandor podejrzewał ~ powiedziała w myślach do siebie dziewczyna i schowała Znak do kieszeni. Rozejrzy się jeszcze po okolicy... może coś ciekawego znajdzie.

[Ąrie]

Oprócz Znaku, nie było tu już nic ciekawego.

[Claudie]

Zaczęła rozglądać się, czy do bądź z któregoś domu prowadzą ślady krwi bądź rozerwanego mięsa. Jeżeli takowych nie będzie, ruszy na rynek.

[Ąrie]

Jako, że nie odkryłaś żadnych konkretnych śladów krwi prowadzących do domów, udałaś się na rynek, po chwili docierając w sam jego środek...

[Claudie]

Rozgląda się po rynku, stara się ocenić jak ludzie "działają" pod wpływem ostatniego dnia. Stara się również wypatrzeć jakiś dobry zakład krawiecki i kowala.

[Ąrie]

Ludzi na rynku nie było tak wiele jak zawsze - sam rynek również nie był tak bogato zdobiony w kramy i sklepiki. Odcięcie od całego świata, blokada murów i bram uderzyła dość dotkliwie w miejscowych handlarzy. Gwar jakby taki cichszy, ludzie spokojniejsi, a i nawet rybiarze nie krzyczą zachęcając do kupna świeżego dorsza...
W pobliżu rynku, na uboczu dojrzałaś zakład krawiecki, nieco dalej idąc wzdłuż rynku znajdowała się też kuźnia...

[Claudie]

Po chwilowym wahaniu gdzie ma się udać... idzie do kowala.

[Ąrie]

Wkraczasz do kuźni i dostrzegasz w środku ogromne pomieszczenie. Po prawej stronie znajduje się prowizoryczna lada, przy której najpewniej kowal przyjmuje petentów i klientów, dalej zaś, w głębi, znajduje się cały jego warsztat, z piecami, imadłami i innymi wieloma narzędziami.
Gdy tylko zamknęłaś za sobą drzwi, powitał Cię rosły, umięśniony Norden w średnim wieku, uśmiechając się.
- Witam Panienkę, w czym służę? - zapytał.

[Claudie]

Odwzajemniając uśmiech powiedziała - Poszukuję pewnego napierśnika. Taki, który mógłby pasować na mnie, ale nie rzucałby się mocno w oczy... I naramienników również odpowiednich - po czym zaczęła się rozglądać za uzbrojeniem jakie to kowal posiada - Jeżeli nie znajdziesz odpowiedniej takiej dla mojej małej postury... ile by zajęło wykucie jej, panie? - spytała.

[Ąrie]

Mężczyzna obejrzał Cię dokładnie i pokiwał z zawodem głową.
- Ach, droga Pani... - westchnął. - Te biesy, co to nas napadły, zabrały mi wszystko, com miał. I miecze i pancerze i narzędzia. Nie wiem co oni z tym porobią, ale nic nie mam. Rozumiem... rozumiem, że jaśnie Pani nie spółkuje z nimi? Bo to różne wieści mnie dochodzą, o zdrajcach...