[Novus Mundus: CIS] Fabuła

[Claudie]

- Przynajmniej jeden z nich miał pistolet elyński - powiedziała dziewczyna podchodząc do nich - Kilku z nich mówiło, że chcą przejąć jakąś baterię i uderzyć w okręty. Mogą panowie wiedzieć o którą się rozchodzi?

[Ąrie]

Pułkownicy wyszczerzyli oczy i spojrzeli się po sobie.
- W porcie znajdują się działa legionu... baterie. Jeżeli im uda się je przejąć i ostrzelają te okręty... wówczas możemy być pewni, że wybuchnie wojna. Niedawno przechodził tędy poseł od Dyrektora, który miał z nimi rozmawiać. Szlag, kurwa! - krzyknął.
- Niech Pani natychmiast weźmie mego konia i uda się do portu i powstrzyma tych Elynów! Bo... bo nie ostanie się kamień na kamieniu. - rzekł drugi z nich.

[Claudie]

Bez słowa rzuciła się w stronę konia i w biegu wsiadła na niego. Od razu skierowała się w stronę portu, tratując wszystkich którzy nie zdążyli uciec spod kopyt końskich.

[Ąrie]

Pędziłaś w stronę portu ile sił w końskich kopytach. Trwało to zaskakująco krótko, jednak musisz prędko wybrać. Znajdują się tutaj trzy budynki - jeden najdalej od doków, z białej cegły, dość wysoki z oknami wystawnymi i balkonem. Drugi, wykonany z drewna stojący nieco bliżej doków, z kominem, dość spory, wszak jednopiętrowy. Trzeci, znajdujący się nieco z tyłu duży i wysoki, z dużymi oknami i dużymi wrotami prowadzącymi do środka.
Gdzie się udać?

[Claudie]

Szybkie rozeznanie się w sytuacji, podjeżdża koniem do tego trzeciego dużego z oknami i wrotami. W pędzie zsiada z konia, wyciąga miecz z buzdyganem i wpada z impetem do środka.

[Ąrie]

Podbiegłaś prędko do budynku, zsiadłaś z konia w biegu i kopniakiem wyważyłaś ogromne drzwi...
I dostrzegłaś pięciu Elynów, którzy przez wyłom w ścianie właśnie wyprowadzali działo, nakierowując je na dziwne okręty. Jeden z nich Cię dostrzegł.
- Inkwizytorka! Zabić! - wrzasnął, a wówczas cała piątka wyciągnęła pistolety...

[Claudie]

~ Błogosławiona Anno, prowadź mą dłoń. A w razie śmierci, przyjmij mnie do swojego grona ~ myśli jak strzała przeszły przez głowę i rzuciła się na nich. Dosłownie zaszarżowała na nich, wyprowadzając pchnięcie mieczem w klatkę piersiową najbliższego przeciwnika. Gdy pierwszego przebije, zasłoni się nim i popchnie go (razem z mieczem) w stronę kolejnego, by wyprowadzić go z równowagi.

[Ąrie]

Rzuciłaś się w ich stronę, a wówczas jeden z nich wypalił. Ty jednak zgrabnie uniknęłaś jego pocisku i władowałaś mu ostrze w serce. Rzuciłaś go na drugiego przeciwnika, który wypalił w pustkę, a wówczas trzech pozostałych wyciągnęło rapiery. Rozproszyli się i zaczęli kroczyć z trzech różnych kierunków w Twoją stronę, nie zdradzając jak zamierzają atakować - tylko kroczyli, okrążając Cię...

[Claudie]

Bez zastanowienia wyciągnęła swój pistolet skałkowy i wypaliła w pierwszego, który się nawinął. Wtedy rzuci pistoletem w kolejnego stojącego. Buzdygan lekko przed siebie, będzie zataczał powolne kręgi wokół jej prawej strony i ustawi się tak, by ciałem zasłonić działo.

[Ąrie]

Wystrzeliłaś z pistoletu w buntownika znajdującego się przed Tobą, w tego po lewej zaś rzuciłaś pistoletem, który jednak odbił się od niego. Wtedy dwaj rzucili się, nieco zacieśniając - ten po lewej z zamachem znad głowy, ten po prawej pchnięciem w serce...

[Claudie]

Dziewczyna wykonuje zgrabny piruet w bok, jednocześnie przyjmując pchnięcie na buzdygan i paruje je, jednocześnie wybijając rapier z dłoni przeciwnika. Wykonując piruet w bok szybko się schyla, wyciągając sztylet i wykonuje "szczupaka" do przodu, by wpaść na tego co leży i dobić go jednym pchnięciem w gardło. Wtedy wstanie i zajmie się kolejnym zagrożeniem.

[Ąrie]

Piruet, ktory wykonałaś zmylił napastników. Buzdygan zamortyzował pchnięcie, dzięki czemu mogłaś wybić broń z ręki oponenta. Wyciągnęłaś prędko sztylet i rzuciłaś się płytko na leżącego rebelianta, który właśnie miał zamiar się podnieść. Nie zdążył jednak, gdyż wpakowałaś mu ostrze w gardło. Zacharczał i bezwładnie osunął się na podłogę. Pozostali dwaj spojrzeli na siebie i wówczas jeden rzucił się z cięciem zza lewego barku na Ciebie, drugi zaś poszedł w stronę działa...

[Claudie]

Wykorzystując sytuację wyszarpuje ostrze z gardła przeciwnika i z całą finezją rzuca sztyletem w tego, który poszedł w stronę działa. Wtedy to odbija się z podłogi i rzuca na tego, który atakuje cięciem i przyjmuje uderzenie na buzdygan, prowadząc obydwie bronie w dół. Gdy będzie blisko mężczyzny, solidnie kopnie go w jaja z kolana, poprawi "z misia" i rzuci się na tego, który był bliżej działa (jeżeli nie trafi sztyletem).

[Ąrie]

Wyciągnęłaś sztylet z gardła nieszczęśnika, wycelowałaś i miotnęłaś nim w kierunku biegnącego buntownika, trafiając go w bok. On jęknął i padł na ziemię, gdy jednak spojrzałaś przed siebie ujrzałaś tylko błysk ostrza...
W ostatniej chwili uchyliłaś się, a szabla buntownika władowana została w bark. Wzmacniany płaszcz nieco amortyzował uderzenie, jednak dość glęboko (i baardzo boleśnie) wbita została Ci ona w bark, a co gorsza - oponent próbował ją teraz wyszarpać z Twojego ciała, powodując niewyobrażalny ból...

[Claudie]

Bez krzyku (szkolenie dobrze zrobiło, kurwa mać)  spojrzała na swojego z dzikim szałem i niedając mu wyszarpnąć ostrza rzuca się na niego całym ciałem by go obalić. Rękami celuje w oczy, by wbić swoje palce w jego oczodoły i wpieprzyć mu oczy do mózgu. Jeżeli się uda, gryzie gnoja w szyję i przegryza tchawicę, wyrywając ją zębami... Wtedy zajmie się ostatnim swoim przeciwnikiem.