[Novus Mundus: JB] Fabuła

[adriankowaty]

Jean razem z Agnes zasalutowali komendantowi, po czym Jean rzekł:
-Nazywam się Jean Babillon. Przysyła mnie Najjaśniejszy Dyrektor Krennic panie komendancie. Melduję, że Pan Dyrektor przysyła mnie jako nowy nabytek grupy.

[Ąrie]

Komendant zwrócił się do Ciebie i obejrzał Cię dokładnie, tak samo Agnes.
- Ach, rozumiem... kolejni rekruci. Cudownie, potrzeba mi ludzi. Posłuchajcie - ostatnio jeden z naszych leśnych posterunków został zaatakowany i nie bardzo wiemy kto owego ataku dokonał. Udajcie się więc przez północną bramę, potem skierujcie się traktem na wschód i zapewne dostrzeżecie zawaloną strażnicę. Tam też znajduje się posterunek. Wysłałem tam kilkoro moich ludzi, ale to chłystki, nowi i nie za bardzo zapewne wiedzą co i jak zrobić. Przysyła Was Dyrektor, więc jak mniemam, macie jakieś kompetencji. Udajcie się tam, przejmijcie dowodzenie nad tą grupą nieudaczników i wyjaśnijcie mi tę sprawę. Chcę wiedzieć kto i dlaczego wysadził posterunek i czy miało to jakiś związek z tą śmieszną Ligą. Wszystko jasne?

[adriankowaty]

-Wedle rozkazu. - odparł Jean, zasalutował po raz kolejny i razem z Agnes udali się na miejsce zdarzenia.

[Ąrie]

Udaliście się wspólnie przez bramę północną, następnie traktem na wschód, jak rzekł komendant. Już z oddali dostrzegłeś zawalony, niegdyś pewnie wysoki, drewniany budynek, który spełniać miał rolę strażnicy. Udaliście się w tamtą stronę i po około dwudziestu minutach marszu przez gąszcze lasu trafiliście do posterunku.
Był to wydzielony obszar ogrodzony palisadą, wewnątrz którego znajdowało się kilka namiotów militarnych, a także na drewniany budynek, który zapewne służył jako swego rodzaju baza tego posterunku. Po prawej stronie stała dogorywająca, zawalona strażnica, zaś na wewnętrznym placu stało w grupce pięciu mężczyzn odzianych w stroje straży Kompanii.

[adriankowaty]

Jean zasalutował żołnierzom, przedstawił się jako wysłannik komendanta z rozkazem objęcia komendy nad nimi, wypytał wszystkich, czy coś widzieli, po czym zabrał się do inspekcji ruin posterunku i ich okolic, prosząc o pomoc Agnes i nakazując podobne działania żołnierzom.

[Ąrie]

- Panie szefie, na razie ustaliliśmy, że ktoś podłożył ogień w prochowni i wysadził ją. Kiedy żołnierze na posterunku przystąpili do gaszenia, ktoś potem wysadził w powietrze strażnicę... obecni tutaj nikogo nie widzieli, a i w posterunku przeszukaliśmy już każdy kąt i zakątek... i nic. - rzekł jeden z żołnierzy.

[adriankowaty]

- Naprawdę niczego nie zauważyliście? Śladów prochu pod strażnicą, jakiś szczątek po pochodniach, pozostałości, słowem - niczego?
I gdzie są ci, którzy stacjonowali w obozie feralnego dnia?

[Ąrie]

- Troszku popiołu, gruzów, popalonego drewna, nic poza tym. Mówię panie szefie - żeśmy przeszukali jak trza. A co do garnizonu, to Dyrektora kazał im budować kolejny posterunek, bo podobno to bardzo niebezpieczny teren i nie można się obyć bez posterunku. A ten to tak jakby... no, się nie nadaje, rozumie pan szef.

[adriankowaty]

- Gdzie jest budowany ten "nowy posterunek" i kto dowodził tym zniszczonym?

[Ąrie]

- Nowy posterunek budują gdzieś pół godziny drogi na północ stąd. A dowodził pułkownik Wasser, teraz prawdopodobnie nadzoruje budowę nowego przyczółka. Jakieś rozkazy panie szefie?

[adriankowaty]

- Przeszukajcie jeszcze raz dokładnie okolice strażnicy i wszystko, co ewentualnie znajdziecie zdeponujcie w jednym miejscu, bym mógł to przejrzeć. Wystawcie też patrol, na wypadek pojawienia się w okolicy kogokolwiek podejrzanego. W sytuacji, gdy wydarzy się coś dziwnego, natychmiast mnie wezwijcie. Ja zaś pójdę razem z Agnes rozmówić się z tamtym garnizonem i komendantem.

[Ąrie]

- Tajest, panie szefie - zasalutował gwardzista i odmaszerował. Wy zaś udaliście się na północ, jak rzekł gwardzista. Maszerowaliście, cóż... trakt był bardzo kręty, więc maszerowaliście bite pięćdziesiąt minut, nim dotarliście na nowy plac budowy. Drzewa były już pokarczowane, a żołnierze tworzyli nasypy i stawiali palisadę. Kiedy się jednak zbliżyliście, zatrzymał Was żołnierz Kompanii, mówiąc.
- Teren wojskowy, wstęp zastrzeżony. Proszę się wycofać albo zostaniecie państwo rozstrzelani.

[adriankowaty]

- Najmocniej przepraszam za najście, nazywam się Jean Babillon i chciałem tylko zadać parę pytań Panu pułkownikowi Wasserowi. Czy mógłbym prosić o audiencję?

[Ąrie]

- A z jakiej to okazji pułkownik Wasser miałby poświęcać Panu swój czas? - zapytał, mierząc Cię wzrokiem.

[adriankowaty]

- Pracuję dla Pana komendanta Montanieza (wybacz polską transkrypcję Ąrie, piszę z telefonu i nie mam iberyjskich znaków) w sprawie ostatniego ataku na posterunek waszego garnizonu. Chciałem Pana pułkownika tylko wypytać o szczegóły tego zajścia.