[Novus Mundus: JB] Fabuła

[adriankowaty]

Jean ostrożnie nasypał prochu do środka lufy w niezbędnej ilości, wrzucił kulę, kijkiem wszystko zrzucił na dół i upewniwszy się, że wszystko jest załadowane tak jak trzeba, wręczył żołnierzowi.
Teraz spróbuj. Jeśli broń spudłuje, znaczy, że to proch, a jeśli trafisz to znak, że za szybko i niezbyt dokładnie załadowałeś muszkiet.

[Ąrie]

Żołdak przytaknął i chwycił muszkiet. Jego kompani zaśmiali się cicho, jednak tym razem chłopak przycelował i faktycznie wszystko poszło jak trzeba - kula poleciała szybko i prosto, chociaż jego celność była już trochę mniejsza... słabsza, bo strzelił ledwie w pierwszy krąg tarczy.
- Ach... pewnie źle ubiłem kulę. - rzekł chłopak, rumieniąc się nieśmiale. Agnes również się zaśmiała, widząc zakłopotanie żołnierza.

[adriankowaty]

Dobrze.
Taka uwaga dla Państwa na przyszłość - służba w strzelcach wyborowych nie wymaga umiejętności szybkiego przeładowania broni. Zanim oddacie strzał upewnijcie się, że kula i proch są na samym dole lufy, zaś zanim wrzucicie kulę pamiętajcie proszę, by odmierzyć dostateczną ilość prochu do oddania strzału, nie mniejszą (bo to osłabi siłę i donośność strzału), ani nie większą (bo to z kolei jest nazbyt niebezpieczne dla strzelca).
Teraz niech cała kompania załaduje swe muszkiety (ostrożnie, zaznaczam) i przejdziemy do ćwiczeń z celowania.

[Ąrie]

Wszyscy uważnie wysłuchali Twoich słów, a następnie pokornie załadowali swoje muszkiety, tym razem dokładnie ubijając kulę i proch. Opuścili je i czekali na dalsze rozkazy...

[adriankowaty]

Celowanie wymaga cierpliwości i dobrego oka. - rzekł Jean, instruując żołnierzy - By wycelować, proszę przyłożyć muszkiet tak, by oba celowniki były w jednej linii wzroku. Następnie proszę wymierzyć w kierunku tarczy, ustawić muszkiet tak, by oba celowniki wskazywały środek tarczy i gdy upewnicie się, że wszystko jest w porządku, ostrożnie oddać strzał. Proszę to robić powoli i ostrożnie, tak by nie spudłować.
A teraz proszę, by każdy z państwa po kolei postarał się wystrzelić w kierunku środka tarczy i na podstawie wyników ocenimy wasze kompetencje strzeleckie.

[Ąrie]

Strzelcy przystawili do twarzy muszkiety, a raczej twarze do muszkietów, wycelowali... I wystrzelili omalże jednocześnie. Ty i Agnes spojrzeliście na ich wyniki - co prawda do perfekcji im daleko, wszak większość wstrzeliła się w drugi lub trzeci krąg od środka. Oprócz jednego.
Jeden z rekrutów strzelił tak, iż kula przeleciała za tarczą i walnęła w ścianę. Na jego twarzy pojawił się grymas zdenerwowania.
- Pies by to ruchał! - wykrzyknął. - To jest niewykonalne, nie jestem bóstwem! Kula się mnie nie posłucha!

[adriankowaty]

Niezłe wyniki. Do jegrów się nadajecie. - odparł z dumą Jean.
A co do Ciebie - rzekł spokojnym tonem do niezbyt szczęśliwego jegra - to obawiam się, że jesteś wyjątkiem. Strzelectwo wymaga praktyki i cierpliwości, nie zaś strzelania na akord i niedokładnego celowania. Tutaj wszystko wymaga dokładności i skrupulatności.
Zwrócił się potem do wszystkich:
Podajcie mi proszę swoje nazwiska, bym mógł zameldować o wynikach kapitanowi. Podstawy macie już opanowane.

[Ąrie]

Strzelcy już chcieli spisywać swe nazwiska, gdy ten jeden, któremu nie wyszło, wyszedł z szeregu rozgniewany.
- Chwila! - zakrzyknął. - Pan mnie wyrzuca? Nie ma Pan prawa! To... to dla mnie jedyna szansa! Nie możesz Pan tego zrobić!

[adriankowaty]

Ja nikogo nie wyrzucam. rzekł spokojnie Jean Ja jedynie oceniam wasze wyniki. Zostałem tu przydzielony przez Jaśnie Oświeconego Dyrektora by Państwa przeszkolić w podstawach i ocenić Państwa kompetencje strzeleckie. Panu niezbyt wyszło, więc niezbyt Pan się nadaje do strzelców.
Do kawalerii lub piechoty liniowej pan by się lepiej nadawał.
W strzelectwie chodzi o cierpliwość, sprawne oko i dokładność. Panu tych cech brakuje, tak więc nie pasuje pan do tych jednostek.

[Ąrie]

Mężczyzna jeszcze bardziej się rozgniewal i zaczął gniewnie wymachiwał pięścią.
- Słuchaj mnie Pan! Masz mnie Pan wpuścić do jednostki, ja nie opuszczę tego pomieszczenia i Pana nie wypuszczę, dopóki mnie Pan nie wpiszesz na listę! - coraz bardziej unosił głos.

[adriankowaty]

Proszę się uspokoić. Nie jestem tu od przydziału do jednostek, jedynie od treningu i oceny kompetencji.
Proszę mi wytłumaczyć, czemu Panu aż tak zależy na przynależności do jegrów?

[Ąrie]

- Bo to dla mnie szansa! Nie chcę ginąć jak kundel w liniówkach! A do kawalerii próbowałem... tutaj będę bezpieczny, a kariera w wojsku to moje marzenie. Nie będę ginąć jak pies w liniówkach, ostrzeliwując się z kimś i oczekując na śmierć... niee, oo nie! Zapisuj mnie Pan!

[adriankowaty]

Jean odparł spokojnie, acz z narastającym gniewem:
Słuchaj Pan! Służyłem pięć lat w wojsku, w jegrach i w życiu nie widziałem kogoś, kto bardziej spartoliłby podstawy niż Pan. Do tego akt agresji i wymuszanie na trenującym złamania rozkazów to przestępstwa. Ciesz się Pan, że ich nie zgłoszę.
Proszę się zapisać na listę jak każdy, ja powypełniam ją ocenami kompetencji i wręczę kapitanowi. On oceni, kogo przyjąć, kogo nie.
Tyle w temacie.

[Ąrie]

- No! I proszę mnie nie dyskryminować! - powiedział facet, a następnie wszyscy zaczęli zapisywać się na listę. Kiedy już każdy był na niej obecny, rozeszli się, zostawiając Cię z Agnes samych.

[adriankowaty]

Całe szczęście, że był na tyle głupi, by nie zrozumieć, co ja doń powiedziałem - szepnął do Agnes, po czym razem wypełnili listę ocenami zgodnie z kompetencjami ukazanymi przez rekrutów i razem udali się zgłosić do kapitana.