[ŚWIAT MROKU] Amor omnia vincit - Sesja wspólna

[Claudie]

Spokojnym szybkim krokiem dotarliście do samej Świątyni Nieba. Samej świątyni strzegły wrota, które były zamknięte. Feng podszedł do nich, dotknął je ręką i przejechał nią po wierzchu po czym po cichu zaczął nucić dziwną pieśń. Drzwi po chwili zaczęły obtaczać się dziwną czerwoną poświatą, po czym otworzyły się. Feng wszedł do środka, a wy razem z nim. Świątynia była dziwna, ale i piękna na swój sposób. Ściany były wymalowane pięknymi scenami z mitologii chińskiej, co chwilę były jakieś sceny bitewne, bogów i herosów bawiących się czy zwykłych ludzi zajmujących się swoimi sprawami. Na środku Świątyni stał ołtarz... a raczej powinien stać, bo go jeszcze nie było. Zamiast tego były schody, prowadzące w podziemia budowli. Azjata podszedł do schodów i wychylił się, by sprawdzić jak głęboko one sięgają. Po chwili nie przejmując się wami zaczął schodzić nimi.

Co robicie?

[Scyfe]

Co to za skrzynia Davidzie?? Ruszam za Fengiem, nasłuchując odpowiedzi Davida.

[Bruce Campbell]

- Szczerze mówiąc, to nie wiem, nawet jej jeszcze nie otworzyłem. Znalazłem ją w zniszczonym samochodzie niezbyt daleko stąd i uznałem, że nie ma co jej zostawiać, skoro zdobycie jej kosztowało mnie walkę z dwoma zamaskowanymi zabójcami. Ostatnio sporo się ich kręci po Chinatown, jakieś porachunki gangów czy co - odpowiedział, po czym zaraz przypomniał sobie o zamordowanej z zimną krwią kobiecie w ciąży i milczał przez dłuższą chwilę, próbując opanować wściekłość. Ruszył, nadal nic nie mówiąc, śladem Azjaty.

[Luna]

Popatrzyła na nich karcącym wzrokiem, że jeszcze chwila i pół dzielnicy będzie znać tą opowieść, po czym pokuśtykała za nimi.

[Claudie]

Po krótkim czasie dotarliście do miejsca, gdzie schody się skończyły. Ktoś z Was próbował oszacować jak jesteście głęboko, ale było to dziwnym trafem nieosiągalne. Ktoś z Was próbował sprawdzić zasięg w telefonie, ale też go zabrakło... jesteście skazani na własne siły i pomysłowość. Tymczasem Feng kucnął, wyciągnął dłoń, przejechał nią po podłożu i coś w palcach pocierał. Usłyszeliście od niego:
- Ciekawe. To miejsce wygląda na ledwo co wybudowane, ale czuć tutaj... potęgę. Prawdziwą potęgę starożytnej magii. Dawno czegoś takiego nie czułem... - po czym spojrzał się w głąb, wstał i powoli zaczął iść ciemnym korytarzem. John i David poszli za Azjatą, a ty Katherine na chwilę się zatrzymałaś. Wiedziałaś, o czym mówił Feng. Czułaś podobną siłę do tej, gdy byłaś w świątyni gdzie zabiłaś Tarvesenową. Przez chwilę rozmyślałaś na ten temat, po czym ruszyłaś za mężczyznami. Po kilku chwilach i momentach dotarłaś do miejsca, gdzie mężczyźni dotarli, czyli do dużego rozwidlenia korytarzy. Rozwidlenie miało cztery wejścia, wszystkie były zamurowane. Innej drogi nie było. Feng zatrzymał się i przez chwilę szukał jakiejś wskazówki, która by pokazała mu którędy iść. Zrezygnowany, powiedział:
- Ktoś ma jakiś pomysł?

[Luna]

Najpewniej zwykłej dźwigni tu nie było więc zaczęła się zastanawiać nad formą, którą należy uczynić by ukazało im się przejście.

[Bruce Campbell]

- A może trzeba zastukać w cegły? Powiedzmy, trzecią od góry i tą dwie w bok od pierwszej? - nie wiedzieć czemu, przyszedł teraz Davidowi do głowy Harry Potter.
- Choć najprościej byłoby bez jakichkolwiek deliberacji przebić przejścia, o ile nie są jakoś chronione - dodał po chwili, tym razem całkiem już na poważnie - na pewno gdy będziemy widzieć co za wejściami sję znajduje, łatwiej będziemy mogli podjąć decyzję co do kierunku.

[Scyfe]

hmmm... Zastanawiam się czy zdołam odkryć to przejście, w końcu jest tylko przeszkoda do celu... zacząłem dokładnie badać przejścia i mur, jeżeli jest to fizyczny przełącznik może go znajdę.
David, pokaż skrzynkę Fengowi, może będzie wiedział coś ciekawego o niej??, zaraz potem pochłonęły mnie poszukiwania sposobu otwarcia przejścia...

[Claudie]

John

Wykorzystując swoje umiejętności próbowałeś ocenić, która ściana może otworzyć się. Niestety, nie udało Ci się znaleźć jakiegoś mechanizmu i stoisz dalej przed jedną ze ścian. Nagle zauważasz, że Katherine i Feng gdzieś spadli...

David

Twój sposób również zawiódł. Poprawiłeś skrzynkę, którą miałeś pod pachą i podobnie jak Assamita, stoisz przed kolejną ścianą. Nagle zauważasz, że Katherine i czwarty kainita gdzieś spadli...

Katherine

Próbowałaś na swój sposób ocenić, które przejście jest właściwe. Niestety, podczas oceny nastąpiłaś na płytkę która sprawiła, że kawałek podłogi uciekł spod Ciebie i Fenga i tylko twoja natychmiastowa reakcja uchroniła Cię od sprawdzenia co jest na dnie i złapałaś się krawędzi obiema rękami. Feng miał tego pecha, że nie zdążył zareagować w porę i spadł w przepaść...

[Luna]

- Feeeeeeeeennnngggg !!! - wrzasnęła łapiąc się gzymsu opuszkami palcy a później pewniej dłonią i puszcza światełko w dół chcąc oszacować czy gdzieś nie leży,
- bądźcie cicho na chwilę ! - warknęła do pozostałych i jak tylko udałoby się jej wypuścić światełko niżej, nadwrażliwością bada czy w ogóle upadek przeżył, gdyby wzrok ją zawiódł a przepaść okazałaby się zbyt głęboka.
Cały czas widziała przed oczyma jak spadał, dosłownie o milimetr nie zdążyła go złapać.

[Bruce Campbell]

David rzucił skrzynkę na podłogę i zerwał się w stronę dziury ziejącej w posadzce, by podać rękę Katherine której udało się najwyraźniej czegoś złapać.

[Scyfe]

Podbiegłem do otworu w podłodze by zobaczyć czy ktoś się utrzymał krawędzi, jeżeli tak pomagam się et osobie wydźwignąć a następnie oglądam dokładnie ściany i czy da się nimi zejść.

[Claudie]

Wykorzystując swoje wysportowanie Katherine, puściłaś jedną dłoń i puściłaś "światełko". Światełko było tak intensywne, że oświetliło całą przepaść. Nie potrzebowałaś używać nadwrażliwości, ponieważ zobaczyłaś Fenga..a raczej jego ciało, które leżało na dnie kilkanaście metrów poniżej Ciebie. Zauważyłaś, że się nie rusza, a jego nogi i ręce znajdują się pod "nienaturalnym" kątem. Po chwili poczułaś, jak ktoś chwyta Cię za dłoń i zostałaś wciągnięta na górę przez Davida i Johna. Gdy Katherine była w miarę bezpieczna, wychyliłeś się John by ocenić ściany w celu zejścia na dół. Niestety, nie byłeś w stanie dobrze ocenić czy takowe zejście po ścianie jest możliwe.

[Bruce Campbell]

David zapytał się po chwili:
- Ma ktoś linę lub coś takiego?

[Luna]

- on by na nas czasu nie marnował - szepnęła podczołgując się do ściany gdzie mogła się wesprzeć i odrzucić strzaskaną nogę na bok. Wyciągnęła swój dziennik coś w nim wykreśliła, coś dopisała i spojrzała po towarzyszach,

- zawsze możemy zawrócić - uśmiechnęła się diabelsko, po czym schowała rzeczy i dźwignęła się nie udolnie do pionu,
- tyle biegania że poza tą dziura mogliśmy uruchomić kolejne pułapki, dziwne, że tylko ta zadziałała jak należy...od teraz ja będę prowadzić... - po czym podeszła we wcześniejsze miejsce mijając dziurę i wpierw skupiła się na własnych umiejętnościach i wiedzy by to rozwikłać, gdyby to nie pomogło, chciała użyć nadwrażliwości.