[ŚWIAT MROKU] Amor omnia vincit - Sesja wspólna

[Luna]

Wampirzyca tuż po przebudzeniu otworzyła szybko oczy i nerwowo rozglądała się po schronieniu. W milczeniu wyciągnęła swój dziennik i zanotowała tam kilka informacji na temat snu, próbowała sobie przypomnieć każde słowo i wygląd Jane, jej mimikę, zachowanie, próbowała nawet gapiąc się w ciemny punkt odruchowo narysować ją taką jak zapamiętała.
Po chwili mazania, zerknęła na szkic pod notatkami i znieruchomiała otwierając tylko szerzej usta i marszcząc czoło. Tak jakby ręka rysowała co innego niż głowa, może to nie byłą wcale jej ręka ?
Z zadumy wyrwało ją wołanie jej, uwagę więc skupiła na Kainicie, który widocznie rozpoczął noc równie mgliście co i ona, lecz z drugiej strony o czymś sobie przypomniała, postanowiła jednak poczekać, na koniec wiadomości i gdy to nastało, spakowała swe rzeczy do torby, jednocześnie podejmując rozmowę,

- już pominę fakt, że wolę by się do mnie zwracano Katherine....skrótową formę zostawiam dla pewnych osób, no ale skoro wołałeś, to słucham, w czym rzecz ? - spytała.

[Scyfe]

Wybacz Katherine jeżeli cie uraziłem, ale zrobiłem to nieświadomie.... wybaczysz mi?? Ufff... nie domyśliła się że to nie ją wołałem, pilnuj się John bo kiedyś źle się to skończy...
Słyszałaś wiadomości, dziś możemy mieć więcej niespodziewanych spotkań. Może poszukamy tych Smoków, bo nie za bardzo mi się podoba co tu robią, i jestem ciekaw dlaczego w tym spokojnym mieście rozpoczęli taką jatkę rozglądnąłem się po pokoju szukając czy nie zostawiliśmy jakiś niepotrzebnych śladów... w razie czego staram się je zatrzeć.

[Luna]

(GM - chce sprawdzić czy ściemnia :D )

- cóż mam tu znajomego, możemy spróbować się z nim skontaktować, zawsze to wierniejsze źródło informacji niż własne domysły - zasugerowała dalej go obserwując.

[Claudie]

W domyśle gdy próbowałaś przyłapać go na kłamstwie zauważyłaś, że faktycznie wspomniał o jakiejś Kate... Ale nie o Tobie. Jesteś absolutnie pewna, że mówił szczerze i prawdę.

[Scyfe]

Masz rację, znajomy jest lepszym źródłem informacji, a na pewno pewniejszym i bezpieczniejszym niż błądzenie po omacku i szukanie guza bez celu.
poprawiłem ubranie, zatarłem ślady i powoli ruszyłem do wyjścia, spoglądając na Kate Prowadź, znasz lepiej drogę do niego niż ja - odpowiedziałem najbardziej przyjaźnie jak się da

[Luna]

Nasunęła kaptur wychodząc, tak by go dalej obserwować,

- jeżeli nie chcesz być szczery, nie musisz być, znamy się od niedawna ale przynajmniej zachowuj zauważalny dystans bym wiedziała, że mówisz to co myślisz a nie jak teraz na moje pytanie, byłeś myślami tam a sobą tu - czy chciała go sprowokować ? Na pewno wolała znać grunt po którym stąpa, tym bardziej, że był to nie byle kto a Assamita.

[Claudie]

Spokojnie pościągaliście wasze zabezpieczenia z nocy poprzedniej i powoli wyszliście na powierzchnię. W samym "sklepie" nic się nie zmieniło, a na zewnątrz była przyjemna pogoda. Bez chmurki na niebie, bez opadów deszczu bądź innych zjawisk pogodowych. Jedyną nowością był patrol Gwardii Narodowej, który w sile trzech Humvee z obsadą stał po drugiej stronie ulicy, ale póki co Was nie zauważyli.

Co robicie?

[Scyfe]

Twoja sprawa jak chcesz odbierać to co mówię, Jako Tremere wiesz, że ciężko jest mi zaufać Tobie, i robię to z uwagi na mojego ojca, i staram się jak mogę, moje prywatne sprawy są moimi sprawami, i nic Ci do nich, jestem tu by sprawdzić co się tutaj dzieje, możesz być przyjacielem, lub być obojętna, i z tego co widzę wolisz obojętność. Dokończmy zatem nasze zadanie i je zeli chcesz utrzymajmy nasz kontakt dalej, lub, jeżeli ogranicza Cię Twój klan, zrozumiem i rozstaniemy się po przyjacielsku. Wolę mieć sprawę postawioną jasno zanim ruszymy w ciemność.

[Luna]

- utrzymać kontakt i być obojętną na ? - chciała jeszcze coś powiedzieć lecz ugryzła się w język,
- zresztą nie ważne. Weszliśmy tu jako partnerzy w rozwikłaniu tego co się tu dzieje i niech tak pozostanie im mniej będziemy rozproszeni to tym lepiej na tym skorzystamy...a ta noc choć młoda już zaczyna mi ciążyć z dziwnym metalicznym posmakiem w ustach więc lepiej się im nie pokazywać za w czasu - wskazała na stojący pojazd,
- i pozostać w ruchu - po czym była gotowa by kierować się do wcześniej wspomnianego sklepu. Tym razem ona prowadziła, znała miejsce i kilka uliczek okalających sklep i wiedziała jak tam dotrzeć na skróty ale wolała się nie wychylać i pozostać w cieniu i im wolniej i ostrożniej będą przemierzać metry to tym bezpieczniej dotrą pod wspomniany adres.

[Claudie]

W chwili gdy wskazałaś na jeden z pojazdów zauważyliście, że żołnierze zebrali się i odjechali w swoim kierunku. Można było stwierdzić, że odetchnęliście lecz czy tak było? Każdy z Was bił się z własnymi myślami i emocjami, lecz czy to była też prawda? W skupieniu i milczeniu mijaliście zniszczone budynki, spalone samochody, splądrowane sklepy. Co jakiś czas przystawaliście w cieniu, by jadący samochód wojskowy bądź policyjny minęły Was. W tempie skradania się po jakimś czasie dotarliście do miejsca, z którego widać było uliczkę prowadzącą do sklepu-kuźni. Przed uliczką stały dwa motocykle, lecz właścicieli nie było w okolicy. Przypadek czy zamierzone działanie?

Co robicie?

[Luna]

Kate spojrzała na milczącego Assamite i odrzuciła kaptur, po czym weszła na pewniaka do środka.

[Claudie]

Milczący assamita udał się razem z Tobą do kuźni. Uderzyłaś w gong, a po chwili otworzył Ci drzwi gospodarz, który bez słowa wpuścił Was do środka. Gdy weszliście*, zamknął drzwi za Wami i spytał:
- W czym Chan Feng może Wam pomóc?

*

(click to show/hide)

Ukazał Ci się widok sklepu połączonego z kuźnią. Po lewej stronie ciągnął się duży drewniany blat, za którym zawieszone były wszelakiego rodzaju broń biała pochodząca z Dalekiej Azji... Na przeciwko drzwi był ogromny piec kowalski, kowadło z młotem, maszyny do ostrzenia broni i wiadra z wodą... Po prawej stronie było miejsce przeznaczone do testowania wyrobów oraz pozostała część kolekcji, łącznie z kilkoma zbrojami samurajskimi. Całości dopełniały ściany pomalowane w azjatyckie obrazy bitewne oraz mitologii chińskiej i japońskiej.

[Luna]

- wybacz, że cię niepokoimy o tak póxnej i mało bezpiecznej porze ale chciałabym zapytać, czy u ciebie wszystko w porządku i czy możemy jakoś pomóc, choć przyznaję że bez konkretnych informacji co się właściwie tu dzieje, chodzi po omacku - powiedziała po tym jak mu się ukłoniła.

[Claudie]

Feng podrapał się po swojej łysej głowie, podszedł do jednej z samurajskich zbroi, dotknął jej i powiedział:
- Nad Chinatown zawisł czerwony Księżyc. Do lokalnej wojny gangów między Smokiem Zi Wayem a Feniksem Tai Longiem dołączyły kolejne siły, tym razem jakby z naszego "świata". Któraś ze stron próbuje przebudzić Gonggonga - jednego z mitologicznych demonów. Jest to smutne, bo do przebudzenia potrzebują krwi dzieci. Nieważne czy chłopczyków czy dziewczynek - ważne, by miały najwyżej dwanaście lat... Myślałem, że to Sabat jest odpowiedzialny za to wszystko, ale oni chcą tylko rozszerzyć chaos na pozostałe dzielnice miasta. Próbowałem sam powstrzymać siły ciemności, ale nie udało się dojść do ich świątyni. A teraz w świetle tego, że amerykańska Gwardia Narodowa ma przywrócić porządek przewiduję, że demon przebudzi się a nie mamy pod ręką drugiego Zhu Ronga, by go pokonał...

[Luna]

Kate wysłuchała z uwagą tego co jej przekazał,

- skoro nie da się go pokonać, to jak najskuteczniej nie dopuścić do jego przebudzenia ? - spytała.