[ŚWIAT MROKU] Amor omnia vincit - David Jackson

[Bruce Campbell]

- Dzięki - odpowiedział David. Szczerze, był w końcu Mike'owi wdzięczny za jego pomoc. Z drugiej strony, nadal myślami był przy Barbarze. Powoli, spróbował wstać.

[Claudie]

Wyszliście (a raczej wyskoczyliście) na powierzchnię. Mike podszedł do grupki Nosferatu zostawiając Ciebie z myślami. Po chwili (za krótkiej dla Ciebie) poczułeś wibracje w kieszeni. Wziąłeś telefon do ręki i zobaczyłeś, że dostałeś sms'a od Johna Ozgura o treści "Cześć David, Tutaj John, Co słychać, jak jesteś w Elizjum daj znać, fajnie by było się zobaczyć..."

Co robisz?

[Bruce Campbell]

David przeczytał wiadomość i wystukał szybko na telefonie: nie jestem poza Elizjum. Po chwili zastanowienia wysłał kolejnego SMSa: to cos pilnego?

[Claudie]

Telefon milczał, widocznie nie było to nic pilnego. Zresztą, co miało być pilniejszego niż śmierć jedynej osoby, która widziała w Tobie piękno oraz zaginięcie Twojego Ojca, który przepadł jak kamień w... ściekach.

Co robisz?

[Bruce Campbell]

David wygasił telefon. Wpatrywał się przez chwilę bezmyślnie w czarny ekran, po czym schował komórkę do kieszeni. Powoli ruszył w stronę Mike'a.

[Claudie]

Gdy podchodziłeś do Mike'a zobaczyłeś, że prowadzi rozmowę z dwoma innymi klanowcami. Jedną znałeś już z widzenia, spotkałeś ją gdy odchodziła od Mike'a dzisiejszej nocy w Elizjum, drugiego widziałeś pierwszy raz. Gdy podszedłeś do nich tamci umilkli i z pokorą spuścili głowy. Mike odwrócił się w Twoją stronę i spytał - Tak Davidzie?

[Bruce Campbell]

- Czy wiesz za ile szeryf tutaj przybędzie? - zapytał Mike'a. Prawdę mówiąc, powoli miał już wszystkiego dość. Najchętniej wróciłby do domu, położyłby się na łóżku i leżał.

[Claudie]

- Jeżeli nic ich nie zaskoczy, w ciągu dwudziestu minut Davidzie - odpowiedział Mike - Wiem, że to nie jest dla Ciebie łatwe. Ale robię wszystko co się da, byś wyszedł z tej sytuacji bez szkody. Nawet nie chcę wiedzieć, jaki chaos powstanie przy wyborze kolejnego Protegowanego bądź Protegowanej wśród Malkavian. Trzymasz się jakoś? Bo rozumiem, coś Cię łączyło z Barbarą?

[Bruce Campbell]

- Dzięki, jakoś się trzymam - odparł David, zbywając pytanie o Barbarę.

[Claudie]

- Masz już jakąś linię obrony? - spytał Mike - Wyciągniesz wszystko, co możesz? Szeryf, a przede wszystkim Książę potrafią wyczuć kiedy kłamiesz. Taka rada... mów szczerą prawdę.

[Bruce Campbell]

- Nie myślałem nad tym jeszcze - odpowiedział szczerze David. Dopiero zaczynało do niego docierać, że znalazł się w dosyć problematycznej sytuacji.

[Claudie]

Przez resztę czasu staliście w milczeniu. Jakoś obecność Protegowanego mogło Cię podnieść na duchu. Wszystko skończyło się, gdy pod budynek przyjechało kilka motocykli i samochodów. Odwróciliście się i dostrzegłeś, że są to Gangrele. Jeden z nich wyróżniał się. Towarzyszyła mu Malkavian.... która była nadzwyczajnie poważna. Gdy podeszli do Was usłyszałeś.
- Dobry wieczór Mike - odezwał się Gangrel.
- Witaj Francesco, Hugo.
- Gdzie ona jest? - spytała lodowatym tonem Kainitka.
- Na dole... Moi klanowcy się nią odpowied...
- Sama się tym zajmę, wskaż mi tylko drogę - wpadła mu w słowo Malkavianka. Mike odwrócił się za siebie, kiwnął głową na pozostałą dwójkę Nosferatu i cała trójka oddaliła się.
- A więc gdzie jest ten Nosferatu odpowiedzialny za ten cały bajzel? - spytał Hugo Ciebie i Mike'a.

Co robisz?

[Bruce Campbell]

David odpowiedział:
- To o mnie zapewne chodzi.

[Claudie]

Szeryf spojrzał się na Ciebie i powiedział - Opowiedz co się tutaj wydarzyło. Ze szczegółami - po czym spojrzał się na Mike'a i powiedział - I nie przerywaj mu.
- Grozisz mi? - warknął Nosferatu.
- Ostrzegam. Zabójstwo Protegowanej to prawie najcięższe oskarżenie - odparł Hugo.
- Gdybym chciał poradę adwokacką, wziąłbym taką - odpowiedział mu Mike. Hugo nic nie powiedział, tylko spojrzał się na Ciebie.