[ŚWIAT MROKU] Amor omnia vincit - David Jackson

[Bruce Campbell]

David podbiegł do krawędzi na tyle blisko, na ile to możliwe, po czym spojrzał w dół, szukając Barbary na ziemi.

[Claudie]

Spoglądając w dół dojrzałeś zarys ciała Barbary. Niestety, nie poruszała się więc nie byłeś pewny, czy jest tylko nieprzytomna, czy jednak coś się więcej stało.

Co robisz?

[Bruce Campbell]

David spróbował zeskoczyć na jej poziom.

[Claudie]

Zeskoczyłeś ze swojego piętra i bezpiecznie wylądowałeś w pobliżu ciała Barbary. Dopiero teraz zauważyłeś, że z jej pleców wystaje jakiś pręt zbrojeniowy.

Co robisz?

[Bruce Campbell]

- Kurwa! - krzyknął David i zaczął chodzić w kółko. Co zrobić? W teorii... Chyba... Należałoby pozbyć się tego prętu z jej ciała. W teorii. A co jeśli to bynajmniej sytuacji nie poprawi? Albo, co gorsza, okaże się, że ją zabił? Z drugiej strony... Jeśli nic nie zrobi, sytuacja też się bynajmniej nie poprawi. David przygryzł wargi i podszedł do ciała Barbary. Spróbował wyrwać pręt lub, jeśli to niemożliwe, wysunąć jej ciało z niego.

[Claudie]

Muzyka na jakiś czas

Powoli podszedłeś do ciała Barbary, chwyciłeś pręt i spróbowałeś go wyciągnąć. Niestety, presja pod którą zostałeś poddany... a może to uczucie w Twoim sercu spowodowało, że w najgorszym dla Ciebie momencie zatrzęsła Ci się ręka i wyrwałeś z niej pręt. Twoim oczom ukazał się widok zamienienia Barbary... w proch.

Co robisz?

[Bruce Campbell]

David bezwładnie opadł na ziemię, patrząc na proch. Stracił poczucie czasu, siedział po prostu i patrzył w miejsce, gdzie przed chwilą Barbara. W końcu spojrzał na swoje dłonie i odrzucił pręt.

[Claudie]

Pręt poleciał gdzieś w wewnątrz budynku, słyszałeś jak obija się o podłogę, lecz nie słuchałeś go. Ból, a może to nie ból, tylko uczucie po straconej osobie był mocny. Silny. Nie wiesz ile czasu minęło, czy 5 minut czy może dłużej. Straciłeś Barbarę, być może jedyną osobę, która widziała w Tobie piękno.

Co robisz?

[Bruce Campbell]

David powoli wstał. Muszę dostać się z powrotem na górę, tu... już nic nie zrobię... mam zadanie - pomyślał. Po chwili, spróbował doskoczyć na wyższy poziom.

[Claudie]

Lekko rozkojarzony zacząłeś szukać miejsca skąd mógłbyś się odbić i doskoczyć wyżej. Znalazłeś takie miejsce i wskoczyłeś na wyższe piętro. Twoim oczom ukazała się duża sala z porozwalanymi szybami i śmieciami dookoła. Złom, jakieś butelki, śmieci, rozwalone przedmioty których nie da się określić czym były, wszystkiego dopełniały kilkanaście wypełnionych czarnych worków... na zwłoki.

Co robisz?

[Bruce Campbell]

David ruszył w stronę worków, nie zwracając uwagi na otoczenie.

[Claudie]

Podszedłeś do worków. Wszystkie były równo ułożone oraz zasunięte.

Co robisz?

[Bruce Campbell]

David podszedł do najbliżej leżącego i rozsunął go.

[Claudie]

Rozsuwając worek zastanawiałeś się, co tam może być. A może Twoje myśli błądziły gdzie indziej? Gdy rozsunąłeś zamek spostrzegłeś w worku psa podobnego do tych, które zaatakowały Cię w pobliżu Elizjum pewnej pamiętnej nocy gdy poznałeś Kauldera Crossa.

Co robisz?

[Bruce Campbell]

David lekko nieprzytomnym wzrokiem powiódł po zwłokach psa. Po chwili przypomniał sobie sytuację ze swojej pierwszej nocy w Elizjum... I schronisko dla psów, w którym ktoś przeprowadzał eksperymenty na tych zwierzętach... Czy za wszystko odpowiada ta sama osoba?  Trzeba sprawdzić...
David wstał i ruszył w stronę wyjścia z sali.