[ŚWIAT MROKU] Amor omnia vincit - David Jackson

[Claudie]

Gdy wszedłeś na dach zauważyłeś Barbarę, która siedziała po turecku przed drzwiami prowadzącymi do wewnątrz budynku.

Co robisz?

[Bruce Campbell]

David podszedł do drzwi i przyjrzał się im. Jeśli są zamknięte, próbuje otworzyć je przy pomocy wytrychu. Przez chwilę zastanawiał się, czy powiedzieć coś Barbarze, ale zrezygnował. Mogła dać znać, że wszystko w porządku - skwitował w myślach i skupił się na drzwiach.

[Claudie]

Bez większego problemu udało Ci się otworzyć drzwi wytrychem. Otworzyłeś je i w ostatniej chwili zostałeś wyrwany z nich. Po dosłownie krótkiej chwili usłyszałeś potężny strzał ze strzelby w miejsce, gdzie jeszcze stałeś przed chwilą. Gdy dotarło do Ciebie co się stało zauważyłeś Barbarę na sobie, która była przerażona nie na żarty.
- Jesteś cały? - spytała.

[Bruce Campbell]

- Tak, chyba tak... Co to było? - zapytał, jednocześnie próbując wysunąć się spod Malkavianki.

[Claudie]

- Pułapka Davidzie - odpowiedziała Barbara, wstając z Ciebie i pomagając Ci wstać - Ktoś chyba nie lubi mieć nieproszonych gości. Jesteś pewien, że to dobre miejsce?

[Bruce Campbell]

- To ostatnie miejsce, z którego mój Ojciec dał znak. W sumie, nie należało oczekiwać zbyt ciepłego przyjęcia, ale... cóż, dzięki. Nie spodziewałem się tego, kiedy otwierałem drzwi - odpowiedział David, całkiem szczerze, trzeba przyznać. Zdążył zapomnieć, że jeszcze przed chwilą był na Barbarę zły.

[Claudie]

- Nie ma za co - odpowiedziała z uśmiechem Barbara i klepnęła Cię w pośladek... dosyć głośno. Podeszła do drzwi, wychyliła się szybko po czym spojrzała na Ciebie - Droga wolna. Prowadzisz czy ja mam prowadzić? - po czym puściła Ci oczko.

[Bruce Campbell]

David lekko się zmieszał, ale zaraz odpowiedział:
- Ja poprowadzę.

[Claudie]

Barbara kiwnęła głową na zrozumienie i poszliście schodami na dół, bardzo powoli. Ostrożnie stawiałeś nogi na stopniach, starając się wyczuć jakiekolwiek zagrożenie. Po przejściu jednego piętra stwierdzasz, że zejście na dół jest praktycznie niemożliwe, ponieważ schody zostały zawalone. Widzisz stąd wejścia na piętra, ale by tam się dostać... musiałbyś zeskoczyć i złapać się czegoś.

Co robisz?

[Bruce Campbell]

David przyjrzał się dokładniej przeciwnej stronie dziury, szukając wzrokiem czegokolwiek, czego mógłby się złapać, podczas próby dostania się na piętro.

[Claudie]

Patrząc z miejsca gdzie stałeś mógłbyś bez problemu wskoczyć i wylądować jakieś kilkanaście centymetrów od krawędzi. Niestety, nie byłeś w stanie dojrzeć co jest na piętrze, więc wskakiwałbyś "na ślepo". Gdybyś chciał skoczyć jeszcze niżej, musiałbyś się posiłkować chwytem na krawędź, ale mogła być ona... cóż, bardziej niebezpieczna niż ta wyżej.

Co robisz?

[Bruce Campbell]

David postanowił skoczyć z zamiarem dostania się piętro wyżej.

[Claudie]

Oceniając szybko stwierdziłeś, że bez rozpędu dasz radę doskoczyć. Skoczyłeś i bez problemu wylądowałeś na piętrze. Twoim oczom ukazał się prosty korytarz z jednymi zamkniętymi drzwiami.
- Jest tam bezpiecznie?! - spytała się Barbara.

[Bruce Campbell]

- Nie widzę póki co żadnego zagrożenia - odparł David, czekając na Barbarę.

[Claudie]

Barbara na szybko jeszcze oceniła wysokość i skoczyła. Niestety, miała na tyle pecha, że nie udało jej się doskoczyć do Ciebie... i spadła w dół. Po chwili usłyszałeś krzyk Barbary... a potem nic.

Co robisz?