[ŚWIAT MROKU] Amor omnia vincit - David Jackson

[Bruce Campbell]

Aż tylu przeciwników się nie spodziewał. Mógł w sumie zabrać te granaty. No, ale nie po to czekał tu teraz na nich, żeby się poddawać. Zresztą, jeśli tylko przypomnieć sobie, co zrobili z kobietą... to raczej nie przywitali by go na zewnątrz z kwiatami. David postanowił ani nie odpowiadać, ani nie wychodzić, tylko pozostać na piętrze i oczekiwać tego, co mężczyźni zrobią.

[Claudie]

Po trzydziestu sekundach zauważyłeś, że przeciwnicy przestawili się. Aktualnie cała ósemka była skierowana do Ciebie frontem. Po chwili wszyscy otworzyli ogień. Czterech strzelało w parter, czterech strzelało w piętro. Odskoczyłeś od okna tak, by się schować przed pociskami.... Istny huragan ognia panował w mieszkaniu. Kule trafiały we wszystko - w ściany, w meble, w okna - masakra była całkowita. Strzelali tak przez jakiś czas, myślałeś że nigdy nie przestaną. Po chwili przerwali, usłyszałeś jak coś wpadło przez okno na piętro. Były to dwa granaty odłamkowe, które zaczęły się turlać po podłodze...

Co robisz?

[Bruce Campbell]

David, niemalże instynktownie, rzucił się w stronę łazienki.

[Claudie]

Gdy wpadłeś do łazienki, piętrem targnęła spora eksplozja. Obydwa granaty wybuchły, rozwalając okna i delikatnie naruszając strukturą budynku. Ściany, już i tak osłabione po ostrzale z broni maszynowej zaczęły pękać. Po tym, jak pył i kurz opadł oraz gdy przestało Ci dzwonić w uszach usłyszałeś głos dobiegający z zewnątrz - Daję Wam ostatnią szansę! Macie kolejne trzydzieści sekund na opuszczenie budynku! Czas start!

Co robisz?

[Bruce Campbell]

David rozejrzał się po mieszkaniu, a raczej tym, co z niego zostało. Może jest tu jakieś eee... sekretne wyjście? No dobra, jakby było, to kobieta na pewno by je wykorzystała. To może jakieś miejsce, gdzie - być może - uda mi się przetrwać kolejną nawałnicę ognia?

[Claudie]

Postanowiłeś zostać w łazience. Położyłeś się na podłodze, nakryłeś ciałem kobiety tak, by dawało Ci w teorię jakąkolwiek ochronę przed pociskami... Po chwili zamiast kolejnej kanonady pocisków usłyszałeś jak wpadają kolejne jakieś małe przedmioty. Zapewne granaty. Po chwili budynkiem targnęła mniejsza eksplozja, lecz zamiast latających odłamków zauważyłeś, że wrzucili granaty zapalające! Ogień zaczął się powoli rozprzestrzeniać, zapewne odcinając Ci drogę ucieczki na dół. Usłyszałeś z zewnątrz - Miłego grilla! - po czym usłyszałeś trzask zamykanych drzwi i samochody zapewne odjechały...

Co robisz?

[Bruce Campbell]

David szybko zrzucił z siebie zwłoki i wyjrzał, jak wygląda sytuacja na piętrze, gdzie płomienie zdążyły się już rozprzestrzenić.

[Claudie]

Płomienie zajęły całe piętro, nie miałeś jak przebiec przez nie. Powoli zaczynałeś panikować...

Jak uciekasz ze śmiertelnej pułapki?

[Bruce Campbell]

David, w akcie desperacji, spróbował zniszczyć przy pomocy Potencji część podłogi w łazience.

[Claudie]

Używając potencji [3 pkt vitae utracone] zniszczyłeś nie tylko podłogę, ale i również część zewnętrznej ściany. Spadłeś, a razem z tobą wyposażenie łazienki i ciało kobiety. Woda zaczęła się lać ze zniszczonych rur, częściowo zabezpieczając Cię przed zabójczym ogniem.

Co robisz dalej?

[Bruce Campbell]

David ciężko wstał, czując ból zarówno po tym, jak i poprzednim upadku. Najchętniej opuściłby to miejsce, ale miał niejasne przeczucie, że nieznani napastnicy tak po prostu nie odpuścili i gdzieś się czają. Po wewnętrznej walce, zmusił się do wyczekania choć paru chwil. Następnie z wyciągniętym karabinem zaczął bardzo powoli skradać się do wyjścia.

[Claudie]

Po chwili delikatnie wychyliłeś się przez dziurę. Tak, by Ciebie nie można było zauważyć. Rozejrzałeś się i ze zdziwieniem stwierdzasz, że napastnicy odjechali... Zbagatelizowali Cię? A może myśleli, że nie uratujesz się z pułapki? Możliwe, że to ostatni błąd popełniony przez nich...

Gdzie się kierujesz?

[Bruce Campbell]

David zaczął się zastanawiać, która może być godzina. Do świtu raczej dostatecznie daleko, żeby się rozejrzeć, choć... z drugiej strony, był już mocno poturbowany i czuł, że następnego starcia z takimi agentami mógłby nie przeżyć. W sumie, niczego dotychczas jeszcze nie odkrył. Po chwili wahania ruszył w głąb Chinatown.

[Claudie]

Niestety, nic ciekawego nie przykuło więcej twojej uwagi. Ze zdobytym sprzętem wycofałeś się z dzielnicy i powróciłeś do domu. Poinformowałeś swojego ojca na temat swoich dzisiejszych przeżyć i postanowiłeś doszkolić się w swoich umiejętnościach tak, by być nie tylko lepszym Nosferatu, ale i również lepszym detektywem, śledczym, szpiegiem i być może zabójcą.

Twój wątek został póki co zamknięty. Jak znajdziesz więcej czasu by poświęcić uwadze sadze to odezwij się na PW bądź w temacie o dyskusji. Tyle od GM.

[Claudie]

Obudziłeś się w swoim pokoju w mieszkaniu twojego ojca. Gdy miałeś wstać i sprawdzić czy są jakieś nowe informacje w telefonie zauważyłeś kartkę. Wziąłeś ją i przeczytałeś:
David,

Musiałem wcześniej wyjść, dostałem trudne zlecenie. Może mnie nie być przez kilka najbliższych nocy, ale nie martw się. Wrócę.
Butelka z vitae w lodówce, zaspokój swój głód. Klucze wiesz gdzie są, paliwo w twoich motocyklu uzupełniłem.

Do zobaczenia,
Sandor.

Co robisz? Co planujesz?