Kryształy Czasu / sesja

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Jeśli oddasz mi miecz, nie uczynię ci krzywdy, przyrzekam. A teraz dawaj!

[Peterov]

Inarius Hermanenus Pallius

Inarius oddaje ostrze dla właściciela, po czym rzecze.
-A teraz... Mówcie czym doprawiliście nasze jadło!

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
Rycerz zawtórował magowi:
- Rację ma ten hohsztapler! Czym doprawiłyście jadło, nadobne panie? Jest przepyszne!

[Peterov]

Inarius Hermanenus Pallius

Racja, że musi być pysze. Doprawili jakimś wolno działającym specyfikiem! Postaraj się nie stracić poczytalności! I nie wyzywaj nie od oszustów rycerzu, bo ja Ci ujmy na honorze nie czynię!

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Oczywiście, że mi czynisz prostaku! Sugerowałeś za drzwiami, że długością mojego miecza rekompensuję sobie długość... ekhem. Jesteś hohsztaplerem! Masz szczęście żeś niegodzien dawania satysfakcji, bo inaczej rozpłatałbym cię wpół, jak wieprzka!

[Peterov]

Inarius Hermanenus Pallius

Ech... Nie warto...

Inarius uspokoił się, ogień w jego oczach zgasł, a jego twarz z zagniewanej przeszła w zasmuconą.

Żal mi Ciebie Sir Gawainie, jako iż miałem Cię za człowieka rozumnego, niźli za maszynkę do rozłupywania głów. Wszak chyba nie potrzebnie zaciągałem się do tej kompanii, w której nawet właśni kompani nie umieją się porozumieć. Panowie i pani - Spogląda na Julię - Chyba czas już na mnie. Pozwólcie mi odejść i samemu rozwiązać wasz problem. Zawiodłeś mnie Sir.

Po tych słowach Inarius pstryczkiem zapala ponownie światła, po czym odwraca się na pięcie i powoli odchodzi od namiotu.

Ahh.. I jeszcze jedno Gawain... Łap - Rzuca mu pozostały kawałek chleba z miodem, po czym czyni przygotowania do opuszczenia wioski.

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Hoho, kto by pomyślał że nasz szacowny mag, niczym dama jakaś, obraża się o byle co. Bywaj - krzyknął rycerz do maga, który opuścił już pomieszczenie - a teraz, panie, pozwólcie że będę kontynuował historię o prawdziwych mężczyznach, nie kastratach ślęczących całe życie w zakurzonych księgach...

[Peterov]

Inarius Hermanenus Pallius

Inarius podszedł do ogrodzenia, które zapewne jest strzeżone.
-Przekażcie moje przeprosiny dla waszej królowej, mam do was pytanie, czy istnieje możliwość zanocowania u was przed wyruszeniem w dalszą podróż?

Pyta się pierwszej lepszej osoby przy bramach. Jeśli nie otrzyma odpowiedzi, odchodzi parę kroków w jakiś ciemny kąt, po czym studiuje swoją księgę.

Wnet go oświeciło. Nie może pozwolić, by inni się zachowali jak TINCAN. Stara się skupić i przemówić telepatycznie do Julii.

"Cokolwiek zaszło, posłuchaj mnie. Nie jedz tego. Nie wiem co to jest, ale zapewne nic dobrego. Chyba jako jedyna za skórę mi nie zaszłaś i nawet Cię polubiłem... Aha... Pilnuj rycerzyka, będzie mi brakowało jego wybuchów rycerskości". Nie pamiętaj mnie jako szaleńca."

[Octavian]

Inarius Hermanenus Pallius w zamieszaniu nie zauważył, że zakradła się za jego plecami jedna z amazonek.
Był tak zajęty krzykami, kłótniami i demonstrowaniem swojego potencjału, że nie miał najmniejszych szans zauważyć zdradzieckiego sztyletu, który wbił się w jego ciało.
Gdy poczuł ukłucie, w sali rozległ się złowieszczy śmiech królowej Amazonek.
- HA, HA, Ha.... nie martw się chłopcze, to nie miał być śmiertelny cios. Nic ci nie będzie. Ty i twój łakomy przyjaciel macie w sobie teraz truciznę, która będzie wolno działać, bardzo wolno. Odtrutkę mam ja, mam również kroplę krwi pierwszego Ubika.
Musicie teraz udać się w podróż do królestwa, w którym znajduje się magiczny kamień, pozwalający zdjąć z moich wojowniczek zaklęcie nimfomanii.
Proponuje wam udać się z powrotem do maszyny, odtworzyć pierwszego, genialnego Ubika i ruszyć w drogę, inaczej nic was nie uratuje, przed jadem A'kshhy. Nie macie wyboru!

Czy istotnie drużyna nie ma wyboru w tej sytuacji?
Sir Gawain jest przecież całkowicie odporny na jad A'kshhy, to w jego rodzinie naturalna, dziedziczona od wieków cecha, nie daje się ich otruć nawet naparem z cyjanku i arszeniku!
Inarius Hermanenus Pallius zaś przeciwnie, wywodzi się z rodziny cherlaków, którzy uczuleni są na pylenie traw, żabi skrzek i smarkają w rodowe chusteczki na samo słowo "pyłek'". W jego przypadku nie ma mowy o czymś takim jak wolno działająca trucizna! Już czuje się ledwo żywy!
Co teraz pocznie nieszczęsna drużyna?

[Peterov]

Inarius Hermanenus Pallius

-Chłopcze? Prędzej sczeznę niźli dam wam się zmusić do czegokolwiek! - Inarius ledwo trzymając się na nogach, słaniając się na lewo i prawo... - Ja... Krwawię... Ale jak... Muszę... Znaleźć... Wyjście..

Chwilę po tych słowach opada na kolana i rękoma wspiera swój korpus, by nie opaść na ziemię.

-Nie, nie w ten sposób... - Ledwo kontaktując nie ma już sił by cokolwiek wyczarować.

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Ha, wychodzi na to, że naszemu szacownemu magowie niezbyt przypadł do gustu wasz specyfik, moje damy. Ale jak to tak, gości głoszących mądrości Gorlama, truć?  Wstyd i sromota, ot co! Ghanie? Możesz posłużyć nam pomocną ręką i wziąć tego chuderlaka? Wychodzi na to, że musimy się spieszyć, jeśli Inarius ma dożyć chociażby spotkania z Ubikiem - rzekł rycerz i ponownie powstał.

[Peterov]

Inarius Hermanenus Pallius

Idźcie beze mnie... Jeżeli mamy misję do wykonania, musicie ją wykonać, a ja... - Syknął z bólu, po czym zaklął - Do stu piorunów! ...będę wam ciężarem. Idźcie na przód i nie oglądajcie się za mną.

[Agis]

Ghan

Podchodzi do skręconego z bólu czarodzieja.
- Mości magu, różnie między nami bywało, ale widzę iż  kierowało tobą nie tylko rozdęte ego . Jeśli nie pogardzisz, oto moja ręka.
Pomoc potężnego maga zawsze przydać się może, kto wie co czeka nas jeszcze w podróży... Siadaj proszę na mym ramieniu i ruszajmy, jakoś obrzydły mi trujące nimfetki (niby napalone, a jak jedną uszczypnąłem w półgęsek, to mnie tak w pysk wycięła, że mało połcia słoniny nie połknąłem, com go sobie delikatnie skubał...) :)
Nie będziesz ciężarem, mniej ważysz od mego bębenka faworytnego...

[Peterov]

Inarius Hermanenus Pallius

-Jeśli taka twa wola, przystanę na to - Wyciąga dłoń do Ghan'a i pozwala mu się wziąć na ramię.

[Agis]

Ghan

Rusza energicznie w drogę powrotną prowadząc za rękę Di`ę.
- Gawain, ruszaj się chłopie, bo cię te femiszczuki żywcem pożrą...
(nuci) "Czaruj, bez końca mnie czaruj, energii nie żałuj, podporą mi bądź... (piosenka cichnie w mroku jaskini)