Kryształy Czasu / sesja

[Lwie Serce]

Julia

Milcząco obmierzyła wzrokiem nieznajomą, z niesmakiem reagując na jej skąpe odzienie. Pewno cnotę już dawno straciła. Ciekawe kiedy ja stracę... Eee, znaczy kiedy wyjdę za jakiegoś szlachetnego rycerza! Pomyślała.

[Octavian]

Amazonka wita się z wami.
Prosi was o pomoc, przybywa z królestwa dotkniętego klątwą nimfomanii i zaklęciem monstrualnych biustów.
Przedstawia się jako Sibil Danning.
Ostrzega was, że możecie paść ofiarą jej koleżanek, o których mówi "siostry", nie mogą one bowiem kontrolować swoich zmysłowych popędów.

Czy drużyna zaryzykuje i zmierzy się z tym niebezpieczeństwem?

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
Słysząc o tak straszliwej pladze, sir Gawain, jako zacny mąż, przedwsięwziął decyzję o udzieleniu pomocy siostrom Sibili.
- W obliczu tak strasznych niebezpieczeństw, nie możemy stać i przyglądać się obojętnie! Ruszajmy na ratunek biednym dziewkom! - krzyknął z zapałem.

[Agis]

Ghan

-Pewnie! Ruszajmy! Przyjmiemy niebezpieczeństwo na klatę!

Tu zerka mimo woli na Di`ę, która ze sceptyczną minką przygląda się nieznajomej...

-Nie martw się dziewczyno! Obronię Cię, choćbym miał stawić czoła całej bandzie nimfomanek! Albo polegnę w boju...

Odruchowo oblizuje się, a oczy lekko zachodzą mu mgłą...
 

[Octavian]

Tak więc Sybill przejmuje w pewnym sensie dowodzenie nad drużyną, stając się jej przewodnikiem.
Wykorzystuje zagubienie Dii, bezradność Ubika i przyzwolenie pozostałych członków, energicznie prowadzi przez labirynt skalnych korytarzy.
Hyc, hyc i nagle wychodzicie do umieszczonej w gigantycznej jaskini, warownej wioski.
Zbudowana dość prymitywnie osada, wzniesiona jest niczym obóz wojskowy.
Naostrzone bale tworzą prowizoryczny mur, budynki to raczej namioty, domyślacie się, że taka konstrukcja oznacza, że to warowny obóz, który można szybko przenieść.
Surowość budowli, nie koresponduje z serdecznością przyjęcia, przez piękne mieszkanki.
Istotnie, klątwa monstrualnych biustów dotknęła mieszkanki o sprężystych i zahartowanych ciałach, których zmysłowa stanowczość koresponduje z wyuzdaną uległością.
Okazuje się, że zmierzacie do największego z namiotów.
Sybil śmieje się w głos, ten namiot bowiem jest jej siedzibą, to ona w własnej osobie jest królową Amazonek, serdecznie zaprasza was na ucztę wydaną na waszą cześć.
Prosty, ciężki stół szybko zakryty zostaje owocami i mięsem, królowa zachęca do jedzenia, prosi byście opowiedzieli więcej o celu waszej podróży.

[Peterov]

Inarius Hermanenus Pallius

Zasiada przy stole i próbuje wyczuć magię, zaklęciem rozpoznania, oraz stara się wykryć, czy jedzenie przypadkiem nie jest czymś"doprawione". Jeżeli nie wyczuje trucizn, czy magii(lub innych afrodyzjaków). Rozpoczyna jedzenie, biorąc mięso i podgrzewając je w ręce zaklęciem iskier.

[Octavian]

Jedzenie wydaje się czymś doprawione, tak podpowiada intuicja i magia.
To jakaś silna substancja o opóźnionym działaniu.

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Och, cel? Wiele celów światłych nami kieruje, lecz - tu rycerz zasiadł do stołu i jął mówić dalej, co jakiś czas urządzając przerwy na jedzenie, wszak nie wypada jednocześnie mówić i jeść - najważniejszymi jest pomoc bezbronnym i w potrzebie oraz nawracanie zagubionych na ścieżki Gorlama Wspaniałego. Czy słyszałyście panie, kiedyś, o Gorlamie Wspaniałym? Wiele jestem w stanie o nim powiedzieć...  - tak rozpoczął się wielki wywód o miłosiernym Gorlamie, poparty dalszymi przykładami wspierania Jego wiernych mu ludzi, w formie ballad o zwycięskich bitwach, jakie to rzekomo Sir Gawain stoczył. Czy wspominałem już, że szczególnie zasmakował mu miód? Niemal bezustannie prosił o jego dolewanie do kielicha.

[Peterov]

Inarius Hermanenus Pallius

- Dziękuję wam za poczęstunek, lecz my, magowie żywimy się czystą energią. Pozwólcie, że pójdę na stronę z naszym rycerzem, co by mu pomóc zdjąć ten pancerz, ciążący mu przez trudy podróży. Rycerzu, wyjdźmy, by nie degustować gospodarzy. Julio, pomożesz mi? - Podchodzi Inarius do dwójki towarzyszów i kładzie im swoje dłonie na ramiona dosyć dobitnie, sygnalizując, że ma coś pilnego do przekazania..

Po tym geście, wyszeptuje kilka słów. Surge....cibus....manibus....momentum.... - Co powinno poskutkować wyczarowaniem sobie kawałkiem chleba z miodem.

Będąc za drzwiami rzuca kolejne zaklęcie, tym razem obronne sua...praesidium...potestatem...rigor

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Ale ja nie potrzebuję żadnej pomocy! Mogę zdjąć ten pancerz sam, nawet tu - o! - oburzył się rycerz, nie mając zamiaru wstać od stołu.

[Peterov]

Inarius Hermanenus Pallius

fortitudo levitation patientia pacem - Zaklęcie telekinezy. Nie podnoszę rycerza, lecz jego miecz. Rycerz bez miecza to piz*a nie rycerz. Masz jednak rację... Prawdziwy z niego rycerz... Tfu... żre i się rozbiera, szkoda, że nie zatańczy na stole. Normalnie przykład zachowania i twarz drużyny. Gdybym tylko mógł być taki jak on - Mówi głośno inarius za drzwiami udając, ze z kimś rozmawia, a w jego głosie da się wyczuć subtelną nutkę ironii. W międzyczasie wyciąga dłoń i łapie miecz, w ogóle na niego nie patrząc, wiedząc, że jego światły umysł widzi za niego przedmiot lecący do niego.

(click to show/hide)

-A oto i on, piękny prawda? Miecz typu bękarciego, czy jak mu tam. Podobno rycerz rekompensuje sobie rozmiarem miecza inne rzeczy, tak gadają u nas w szkole... ymm.. gadali, zanim ją spaliłem. - Dodaje licząc, że wywabi rycerza na zewnątrz.

Chwila namysłu i Inarius pojawia się w wejściu, dodając.

-Kochane panie, szlachetni gospodarze! Bardzo miło, że nas częstujecie, ino nie jadam doprawianego jedzenia i wszyscy wiecie, co mam na myśli. Teraz proszę o uwagę! Nie wiem dlaczego doprawiacie nasze jedzenie, ale wiedzcie jedno, że mogę was wszystkich zdezintegrować jeżeli nie odkręcicie tego! Ja INARIUS HERMANENUS PALLIUS, OBROŃCA PÓŁNOCY RZECZE WAM  OSTATNI RAZ. JEŻELI NARAZICIE SIĘ NA MÓJ GNIEW, NIKT WAM NIE POMOŻE! - Po tych słowach podnosi klingę miecza i na oczach wszystkich ostrze staje w płomieniach. Z oczu Inariusa rozchodzą się pomarańczowe ogniste języki dodając mu grozy. Chwilę po tym mag wyszeptuje zaklęcie powietrznego uderzenia, by zgasić wszystkie ogniska i pochodnie w pomieszczeniu.

Liczę do trzech... Jeden... Dwa...

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Złodzieju!!! Oddawaj mój miecz! - krzyknął rycerz i powstał, z zamiarem przylutowania magowi w jego magiczne oblicze.

[Peterov]

Inarius Hermanenus Pallius

Gawain nie daj się temu! Zachowaj resztki rozsądku zanim będę musiał i Ciebie powstrzymać! Doprawili nasze jedzenie jakimś świństwem i masz zamiar jeszcze im za to dziękować? Stańce za mną zanim kogoś z nas pochwycą!

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Oddawaj miecz szarlatanie!

[Peterov]

Inarius Hermanenus Pallius

Pierw przyrzeknij na swój honor, że nie uczynisz mi krzywdy! - Dodaje Inarius, bacznie obserwując otoczenie.