[W poszukiwaniu Ducha] Prolog i Akt I

[huth]

Aleksandra vel Truśka
- Eh, no dobra...
Rzekła i jęła szukać miejsca do spania... była jakaś dziwnie zmęczona i zamroczonym umysłem długo myślała na czym by się tu położyć... jakoś sobie nie przypominała żadnego koca, sitowia nie ma, w końcu wzięła kurtkę z wora i na tym się jakoś położyła..

/// serio, ja naprawdę nie wiem czy są jakieś koce..

[Xander]

Xander
Po zjedzeniu strawy wychodzę przed chatę, siadam na jej progu i patrzę w niebo. Po chwili wstaję i idę w krzaki za potrzebą. Po powrocie w ruinie szukam najbardziej zaciemnionego  miejsca, zdala od towarzysz i kładę się tam spać na gołej ziemi.

[Netoman]

Domenic
Milcząco zgadzam się z dowódcą, i siadam pod drzewem, czekając aż zmorzy mnie sen.

[Altharis]

Arnulfr Brokvar

Podobnie jak reszta moich towarzyszy, szukam w miarę wygodnego miejsca by odpocząć przed moją wartą.

[ZdzisiuDywersant]

Garvaleth
Szuka w miejsca na obrzeżach obozu, tak aby miał widok na niego. Po tym opiera się o najbliższe drzewo i powoli zasypia.

[Claudie]

Czas: Noc z 30 na 31 lipca 1269 roku.

Przez pierwszą wartę nic specjalnego się nie działo. A to w sowa zahukała w lesie, a to jakiś wilk zawył do księżyca. Gdy Marcus i Xander poszli spać, a Truśka i Sheldon rozpoczęli wartę zaczęło się dziać coś dziwnego. Zwierzęta przestały wydawać głosy, las po prostu zamilkł lub umarł. W krótkim okresie czasu temperatura spadła na tyle, że nawet ognisko już nie dawało wystarczająco ciepła. Nagle usłyszeliście potworny damski krzyk, który obudził resztę oddziału. Na skraju lasu lewitowała tuż nad ziemią kobieta, wokół której palił się nienaturalny niebieski płomień. Gdy zauważyła krasnoluda, krzyknęła znowu głośno i zaszarżowała na Sheldona. Lecz w środku też było niewesoło. Drzwi, które Xander chciał otworzyć poszły w drzazgi, a ze środka zaczęło wychodzić nieporadnie stworzenie pozostałe po koniunkcji sfer - ghul.

(click to show/hide)

[Bruce Campbell]

Marcus Trethvey
-K***a mać! - przeklinam, po czym zdejmuję tarczę z pleców i dobywam miecza.
-Kupą na niego, nie da rady się obronić przed tak liczną grupą - mówię reszcie  oddziału, po czym nacieram na potwora, cały czas zasłaniając się tarczą. Mam nadzieję, że moja taktyka jest dobra... Nigdy wcześniej nie walczyłem przeciwko czemuś takiemu.

[Peterov]

Sheldon "Baryłka" Yaricdo

ku*wa, Ku*wa, KU*WA! - krzyczę w myślach.
Jeśli jestem w stanie, odskakuję w bok, by uniknąć kobiety z zaświatów.
Jak z tym walczyć??!! - Drę się lekko spanikowanym głosem.
Jeśli nikt nie zareaguje to dobywam z ogniska kawał palącego się drwa i macham panicznie przed sobą w nadziei, że to coś się wystraszy ognia.
Ucieczka!? Nie... to bez sensu... - Kolejna myśl przebiega przez mój umysł.
Macham niedbale patykiem nadal. Jednocześnie biegając dookoła ogniska.

[Xander]

Xander
Widząc monstrum wychodzące z piwniczki odskakuję do tyłu. Następnie wyciągam sztylety i rzucam się na potwora.
- Gdybym wiedział, że pisze się na takie gówno to bym już wolał gnić w lochu, ale klamka zapadła. - Mówię sam do siebie.

[Netoman]

Domenic
Rozbudzony podnoszę się, sięgam po miecz. Z wyjętym ostrzem przechylam głowę na prawo i lewo, aż strzyknął kręgosłup. Podbiegam by pomóc Xanderowi.

[Lwie Serce]

Roland
No nie...odpocząć też nie dadzą? - wykrzykuję i energicznym ruchem wyciągam miecz z pochwy, rzucając się na potwora.

[Altharis]

Arnulfr Brokvar

Po nagłym przebudzeniu wyciągam miecz z pochwy i pędzę do reszty grupy wokół potwora. A raczej sprawiam takie wrażenie, na walce się nie znam i zamiast pomóc najpewniej bym tylko przeszkadzał, tak więc trzymam się bardziej z tyłu, obserwując co chwilę to potwora, to ducha i Sheldona. Znowu, przeciwko duchowi też niewiele zdziałam więc nawet nie próbuję się do niego zbliżać.

[Claudie]

Sheldon

Widząc twoje zachowanie Panna uśmiechnęła się do Ciebie - miała taki czarujący uśmiech, gdyby tylko nie chciała Cię zabić - i klasnęła w dłonie. Rezultatem tego ognisko jak i twoja żagiew zgasła i panna piskliwie się zaśmiała. Odleciała od Ciebie, jednak cały czas Cię obserwowała.

Reszta

Atakując ghula kupą nie przewidzieliście jednego - że z podłogi wyjdzie drugi. Pierwszy Ghul od razu poczuł uderzenia Marcusa, Rolanda, Domenica i Xandera. Już pierwsze rany wystąpiły na jego ciele, lecz ghul nie przejął się tym i jednym uderzeniem odrzucił Domenica na ścianę. Tym uderzeniem Domenic osunął się pod ścianą i stracił przytomność. Gdy jedno zagrożenie zostało wyeliminowane, zaczął się dobierać do Marcusa i Xandera, a drugi gdy tylko wyszedł z piwnicy zajął się Rolandem.

[Lwie Serce]

Roland
No ku*wa to już przesada - wykrzykuję w reakcji na rzucenie się na mnie drugiego ghula. Staram się jakoś wyrwać i odskoczyć, oraz zadać pchnięcie prosto w jego podłą gębę.

[Peterov]

Sheldon "Baryłka" Yaricdo

Co ja Ci do ch*ja zrobiłem?! - Drę się do zjawy. - Może zamiast walczyć to powiedz mi co się stało!!

Wyrzucam żagiew i wyciągam rękę w jej stronę, jednocześnie trzymając drugą rękę ostrzegawczo na głowicy toporka.