Forumowa Sesja RPG - Rozdział 1

[Mortis]

Przypatruje sie konfratrowi w arkanach magicznych z pewną dozą nieufności. Wstaję i sklaniam lekko głowę.
- Za ratunek dziękuję... ale już trochę na tym świecie żyję i wiem, ze nie ma czegos takiego jak bezinteresowna pomoc. Jaka jest więc twoja cena, mości elfie, i czym przyjdzie nam zapłacić za nieoczekiwaną pomoc?

PS: Na saphirze sa RPG'i? Hm, moze wiec czas odswiezyc stare konto, za moim czasow tam nie bylo takich bajerow ;p

[daw790]

-Hej! Mógłbyś nie obrażać elfów? Jak byś zapomniał to Ci przypominam, że ja też nim jestem! - zwracam się do tego głupiego orka, który obraża moją rasę. "Jak mnie to denerwuje! Dyskryminacja całej rasy tylko dlatego, że inni tak robią. Ciekaw jestem czy jakikolwiek elf coś mu zawinił?!" Rozglądam się uważnie i na pierwszy rzut oka nic szczególnego typowa komnata maga. A sam mag? Elf, wydaje mi się, że go nie znam, ale kto wie? Może go gdzieś kiedyś spotkałem? Sam nie wiem. Spoglądam na półkę z książkami i staram się odnaleźć jakiś znany tytuł, lecz większości nie potrafię odczytać, inne są zbyt zakurzone a te, które odczytałem nic mi nie mówią.
- Witaj! Nazywam się Ethail L'haronel. Mógłbyś nam się przedstawić i powiedzieć czemu nas tu sprowadziłeś? Bo czujemy się troszkę zagubieni. - powiedziałem w ojczystej mowie elfów.

[Medien]

Podnoszę się z ziemi. Gdy usłyszałem co mówi ork o elfach odparłem:
- Bezmózgi orku jak nie masz nic porządnego do powiedzenia to się zamknij!
Zacząłem się zastanawiać czy ja może go znam bo znikąd go nie kojarzę.
"Elf nie wyglądał mi znajomo, noi dlaczego miał nam pomógł" - pomyślałem...
- Dziękuje ci elfie - Powiedziałem i zaraz dodałem - A teraz mów dlaczego nas tu przysłałeś bo napewno nie zrobiłeś tego bezinteresownie...

[Archimonde]

Jestem Teuriviol. Ocaliłem wam tyłki, ponieważ Erlorth mi tak kazał. Te płomienie was nie przypalą. No chyba że tego zechcę. Jesteśmy w centrum Gór Bagnistych, gdzie powinniście zacząć poszukiwania. Radzę się wam pospieszyć. Góry są bardzo....niebezpieczne. Za tamtymi drzwiami jest korytarz - Pokazuje na drzwi za sobą - A na jego końcu schody w dół. Kiedy skończą się schody, będzie kolejny korytarz a na jego końcu drzwi. Wyjdźcie przez nie, a znajdziecie się poza moją wieżą. Radzę się wam pospieszyć. Zmrok zapada tu szybko, a jest już koło południa. Po zmroku jest tu jeszcze bardziej niebezpiecznie niż w dzień. Idźcie. Ale najpierw zajrzyjcie do tamtego kufra - Pokazuje na kufer w rogu komnaty - Są tam zapasy które mogą się wam przydać. - Powiedział po czym przeszedł przez jedne z drzwi po drugiej stronie komnaty.

[Mortis]

Zaglądam ciekawie do wskazanego kufra, co tam znajduję?
- Powinniśmy wyruszyć nie zwlekając... ten elf może i jest przemądrzały, ale chyba wie co mówi.

[Realign]

Spoglądam groźnie na Mediena powoli opuszczając topór. Jeszcze raz mnie tak nazwie to ukrócę go o głowę! Chyba wszystkie elfy są takie przemądrzałe...
-Medien, jeśli jesteś taki pewien jego przyjaznego nastawienia do naszej drużyny to może mi wytłumaczył, po cholere rozpalił te swoje ogniska wokół nas, hmm? Może żebyśmy sobie kiełbaski upiekli, pomyślał że możemy być głodni? Troszkę mnie to zdziwiło dlatego wolałem być przygotowanym do walki... Więc to raczej to Ty, drogi Medienie, jesteś tępy, jeśli wszystkich nieznajomych bierzesz za przyjaciół. Dostałeś w młodości przez łeb, myślałem że Cie to czegos nauczyło...
Odwracam się i idę usiąść pod ścianę.
-Jest coś ciekawego w tym kufrze? I w ogóle, nie myślicie że ten elf coś knuje, warto mu tak od razu ufać? Może ktos pójdzie z nim porozmawiać? I tak żeby wszystko było ładnie, nie obrażałem elfów, tylko tego Teu-cośtam.

Edit down:
Jakbyś kurde nie wiedział to postać Mediena ma kurde przydomek Medien. ; )

[Solejók]

|Używajcie, kurde, imion, jakie, kurde, mamy|

Sapnąłem z niezadowoleniem z powodu burdy i pyskówek elfów. Podszedłem do Karga, klepnąłem go po ramieniu i powiedziałem - No dobra, kiedy indziej to załatwimy. Najpierw musimy uratować świat od zagłady - Uśmiechnąłem się. Następnie oparłem się o ścianę z zamiarem poczekania, aż odkryją, co ciekawego mieści się w kufrze.

[Medien]

Spoglądam na Karg'a i mówię - Przynajmniej dzięki nie mu żyjemy pare minut dłużej bo i tak byśmy nie przeżyli napadu orków... A ty tracisz te cenne pare minut na obrażanie elfów, więc jak można nie nazwać tego głupim. Obrażałeś go jako elfa, a zapomniałeś że masz paru kompanów elfów... Lepiej się już więcej do tego nie mieszać ,szkoda czasu, więc wrócimy do tego kiedy indziej... - Powiedziałem i usiadłem pod ścianą czekając co moi kompani odkryją w kufrze...

[daw790]

-Jaką mamy pewność, że to Erlorth kazał mu nas uratować? Jakoś nie chce mi się wierzyć, że nagle zaczął się tak wszystkim objawiać. Może w tym kufrze nie są rzeczy, które mają nam pomóc a zaszkodzić? Wolałbym najpierw, żeby nam udowodnił swoje dobre intencje, a dopiero potem mówił nam co mamy robić. Może porozmawiamy z tym magiem na naszych zasadach? - zwróciłem się do towarzyszy. To wszystko wydaję się zbyt piękne i proste, żeby było prawdziwe. A może tym razem dopisało nam szczęście? Może Erlorth rzeczywiście się za nami wstawił? To wszystko jest takie skomplikowane. Jakby mało już było problemów.

[Mortis]

- Znasz zasadę "bierz jak dają"? Za dużo myślisz, z kufra przecież nie wyskoczy nagle horda zielonoskórych, przed którą, pragnę przypomniec, uratowal nas elf. Tyle, bierzemy graty.

[Archimonde]

Kiedy otworzyliście kufer i zajrzeliście do środka znaleźliście <rzut 10k50> 3Zł i 56 srebra, <rzut 1k12> 8 mikstur leczniczych [odnowienie 25% życia podczas walki, użycie przez postać maksymalnie 2/walkę] oraz racje żywności i wody na 2 tygodnie dla całej drużyny. Po zabraniu wszystkiego, na dnie kufra znaleźliście karteczkę z napisem : ZAPASY AWARYJNE.

PS: Przepraszam za długie nie odpisywanie, miałem małe problemy natury technicznej.

[Mortis]

Na widok pieniędzy zalśniły mi oczy
- Hmmm, co powiecie na to, abym został skarbnikiem? Złoto będzie u mnie absolutnie bezpieczne...

[Realign]

Ciekawe czy coś smacznego dał nam ten elf, jak jakieś same suchary to mu pójdę nimi ryj wypchać. A ten człowiek na łeb upadł?! Zresztą, może dam mu szansę, ale chociaż jednego miedziaka wyda sam, bez zapytania sie o nasze zdanie, to mu łeb ukręce.
-Mortis, niech Ci będzie. Ale chociaż jeden miedziak zniknie to sobie inaczej pogadamy... Panowie, powiedzcie mi jeszcze co takiego do jedzenia dał nam elf bo zgłodniałem trochę.
Wstaję i zmierzam w kierunku kufra.

[Mortis]

Rzucam głodnemu kawałek suchara.
- Dobra panowie... każy bierze na plecy część prowiantu i idziemy.
Podchodzę do każdego i obarczam go częścią zapasów.
- I w drogę

[Medien]

- Ludzie są zbyt łasy na pieniądze, ale niech ci będzie, Mortis... - Powiedziałem
Wziąłem zapasy od Mortisa i potwierdziłem gotowość na przygode.