[Sesja RPG/Dragon Age] Widmo przyszłości

[Claudie]

Verator

Verator powoli zaczął podnosić się z posadzki trzymając miecz przy nodze. - Ja pierd**ę, - pomyślał Verator - dawno nikt tak szybko mnie nie rozbroił.  Starzejesz się chłopie, starzejesz - powiedział Verator do siebie, po czym powstał i przyszykował się do następnego ataku - Co on bredzi? Ja mu tu zaraz pokażę jak mu świat przepadnie.... A właśnie, gdzie jest ten tchórz! -krzyknął Verator -Weseley, jak Cię tylko dopadnę, to urwę Ci jaja przy samej *upie!

[Cavaron]

Cavaron

Co tu się do cholery wyrabia! Trzeba było zostać w akademii, zachciało mi się podróży, zobaczymy co się będzie działo, ale najpierw muszę się stąd wydostać

mag ostrożnie wyminął "coś" co kiedyś było najemnikiem i wyszedł z kaplicy

[proud]

Garwald, Verator (początkowo Cavaron - monologu nie słyszysz)

Lewitująca, marionetkowa postać Randhaar'a, która zdawała się jednocześnie budzić tak dalece skrajne emocje wisiała przed wami w powietrzu. Patrząc na pulsującą czerwoną poświatę i puste przeraźliwie świecące się oczy odczuć można było zarazem strach jak i zaufanie, podziw oraz niepokój. Mimo tego, że głowa nie odwróciła się, a oczy zjawy nie podążyły za opuszczającym salę magiem, ten przez chwilę poczuł na swym karku chłód gniewnego spojrzenia istoty. Mimo to, w oczekiwaniu na morderczy cios, nie zatrzymał się i opuścił salę. W tym czasie do pozostałej dwójki dotarł ten sam dźwięczny, nie przyjmujący odmowy głos, który dobiegał z krtani Randhaar'a.

- Zaprawdę dziwne to czasy... Tevinterski mag odrzucający pozazmysłowy i paramagiczny kontakt. Ari panahedan imekari. Wasza dwójka. Na was spocznie los. Antaam maraas! Vashoth nie oddalili się nadto. Sami ich jednak nie dościgniecie. - Postać artykułowała każde słowo, a wam wydawało się, że chwila ta trwa wiecznie. -Kanaeleth... Kirkwal w waszej mowie. Tam skierujcie swe kroki. Arvaarad was znajdzie. On was poprowadzi. Antaam maraas... Ale wy macie szanse. Wy miejcie nadzieję. Ruszajcie! Sztylet i płótno zabierzcie ze sobą. Anaan esaam Qun! Ataash varin kata. - Wypowiadając te słowa lewitujący Randhaar wykonał ruch dłonią, a wam zamarły serca, czy aby nie czeka was dołączenie do martwych towarzyszy, których ciała nie zdążyły jeszcze wystygnąć. Jednak wasze obawy okazały się niepotrzebne, gdyż usłyszeliście jedynie trzask ołtarza uderzającego o ścianę, a w miejscu na którym stał dotychczas dostrzegliście kawałek skóry z naniesionymi nazwami - była to mapa. Pewnie o tej samej mapie wspominał konający. Gdy się do niej zbliżyliście, a Garwald ją podniósł, zauważyliście, że znajdujące się na niej nazwy są zapisane w nieznanym wam języku, a zarysy terenu zupełnie nic wam nie mówią. Z lewitującą za waszymi plecami potężną istotą musicie podjąć decyzję... Wyruszyć do Kirkwall? A może spróbować jak Cavaron opuścić pomieszczenie i zostawić to wszystko za sobą...


Cavaron

Opuściłeś salę mimo strachu przed gniewem postaci. Nie wiedziałeś, czy odwrócenie się do niej plecami nie zakończy się śmiercią... twoją śmiercią - dla ciebie, na szczęście, tak się nie stało. Gdy do twych nozdrzy dotarło świeże powietrze pojawiła się myśl. Może niepotrzebnie opuściłeś salę? Gdy drzwi znalazły się za twymi plecami nie doszedł do twych uszu żaden dźwięk z wnętrza budynku. Było to nader dziwne, lecz czy dziś coś jeszcze mogło cię zdziwić? Krasnolud i kupiec pozostali wewnątrz, a ty zastanawiałeś się co czynić dalej...

[wesch96]

Garwald

Ale czemu my... Zwykły krasnoludzki szlachcic i najemnik, aby ocalić ojcowiznę Qunari? Ciekawe kim będą owi "powstrzymujący zło"...

Garwald zszokowany swym nowym powołaniem skierował spojrzenie na Veratora

Zwrócił się do niego:
- Wyruszysz ze mną ratować dupska Qunari, przed nimi samymi?

W spojrzeniu Garwalda było widać prośbę i radość z przyszłych legend o nim, bądź chwalebnej śmierci...

[Cavaron]

Cavaron


Uff, dobrze, że udało mi się stamtąd wyjść, zapewne usłyszałbym jakieś pierdoły o byciu wybrańcem i o wielkim "Przeznaczeniu". Nie będę narażać dla jakiegoś bóstwa, muszę czym prędzej wyjechać z tej przeklętej wsi! Ruszę do Kirkwall, może tam w końcu zaznam spokoju, a dalej pojadę zapewne na jakiś uniwersytet, gdzie naprawię błąd jakim był wyjazd w celu przygód. Też mi przygoda, śmierć, trupy i pogańskie bóstwa.

To pomyślawszy udał się po swojego konia i odjechał w kierunku najbliżej leżącej miejscowości - Kirkwall

[Claudie]

(click to show/hide)

Rozumiem, że tam miał być Verator, bo przez chwilę głowiłem sie, któż to jest Cerator :D

Verator

-To jakieś kpiny - pomyślał Verator - Co my możemy zrobić? Zramolały starzec, który już dawno powinien być na trakcie, krasnolud, który marzy o chwale, i ten ostatni... A teraz jeszcze mamy ratować Qunari.... Świat oszalał.
Verator spojrzał na krasnoluda i pomyślał - A ten to chyba również oszalał. Jeżeli myśli, że zdobędzie chwałę, to może się bardzo rozczarować. Najszybciej dostanie kopniaka w dup...w kręgosłup - bo kto schyli się tak nisko by kopnąć  go w tyłek? - i na tym się skończy. A chrzanić to... - A mamy jakiś wybór? -zapytał Verator Garwalda -Jeżeli odmówimy tej zjawie, to pewnie będzie nawiedzać nas we snach, co i tak pewnie będzie robić. O czym on to wspominał? Trzeba zabrać ten sztylet oraz mapę i wyruszyć do Kirkwall. Zajmiesz się tym, ja idę zobaczyć, czy jeszcze nikt mi nie podpieprzył wozu...po czym Verator skierował swoje obolałe pośladki w stronę ukrytego wozu...

[wesch96]

(click to show/hide)

Nie chcę mi się pisać do was obu PW. Więc proszę pamiętajcie to co nie jest napisane kursywą (bynajmniej u mnie), jest myślą etc. Więc proszę nie czytać w myślach, ustaliłem już, że Cavaron nie jest telepatą, ty Corleone pewnie też.

Krasnal zdumiony tak pozytywnym wynikiem powiedział

- Zawsze masz wybór. Tylko sęk w tym, że nie jawi tu dwóch doobrych perspektyw. Tak czy siak zginiemy, z ręki Qunari, bądź Qun. Ja jednak zdecydowanie wolę spróbować.

Twarz Garwalda emanowała niepewnością.

Skoro z siłami Tal-Vashoth nie mogą sobie poradzić Qunari, bądź nie chcą czekać na posiłki z Par Vollen, to nie jest ciekawie. Myślę, że w dwójkę wiele nie zdziałamy, musimy zebrać sojuszników... Tylko skąd? Czy ktoś o tym wie? Pewnie wymordowali wszystkich i teraz nikt nie może przekazać wieści...

[proud]

Cavaron

Las był gęstszy niż do tej pory. Przedzierałeś się z mozołem i niejednokrotnie musiałeś schodzić z wierzchowca by pokonać co bujniejszą roślinność znajdującą się na twojej drodze. Wyruszyłeś do najbliższego miasta, obrałeś za cel Kirkwall, choć... to od Cumberlandu dzieliło cię najmniej drogi. Nie widziałeś się już ani z krasnoludem Garwaldem, ani z Veratorem - pognałeś w drogę nim oni opuścili kaplicę. Wszystko co widziałeś we wiosce, i czego tam doświadczyłeś, zdawało się rozpływać za zasłoną wspomnień. Zaczynało przypominać to raczej odległe wspomnienia - niemal marę senną - niż rzeczywistość, która dotknęła cię zaledwie kilka godzin temu. Patrząc na ostatnie promienie przedzierającego się przez korony drzew słońca złapałeś się na tym, że noc już bliska, a ty nie znalazłeś odpowiedniego miejsca na przeobozowanie mroku. Kirkwall było zbyt daleko, ażeby liczyć, iż w jeden niepełny dzień dotrzesz do jego bram. Może warto więc rozejrzeć się za miejscem na nocleg? Chociaż jadąc nocą zaoszczędzisz trochę czasu...

Garwald

Włożyłeś wyprawioną, dziwną w dotyku, skórę z naniesioną mapą do sakwy gdzie spoczywał już od jakiegoś czasu ozdobny sztylet ofiarny oraz mała pięknie zdobiona chustka - rzeczy, które znalazłeś razem z Thorgrimem w komodzie. Wymijając zjawę, która po wygłoszeniu swego monologu zapadłą w dziwny bezruch, opuściłeś wraz z Veratorem pomieszczenie kaplicy i jeszcze raz rzuciły ci się w oczy inkantacje magii krwi na drzwiach wejściowych. Pierwsze, od dłuższego czasu, promienie słońca dotarły do twych przyzwyczajonych do mroku podziemi oczu. Chwilę trwało przyzwyczajenie się do światła słonecznego, po czym rozejrzałeś się po okolicy dostrzegając, że Verator wskakuje już na swój wóz. Chyba trzeba ruszyć w jego kierunku i pognać przed siebie - tak jak dziwna istota nakazała. Z zamyśleń wyrwał cię przeraźliwy krzyk - Aaaaa! - dochodzący z kaplicy, który urwał się tak samo gwałtownie jak się pojawił. Wiedziałeś, że to umierający Randhaar opuszczany przez bezcielesną zjawę. Nie miałeś jednak ochoty ponownie wracać do tej kaźni i skierowałeś się w stronę wozu Veratora.

Verator

Wszystko nagle zamarło w dziwnym milczeniu. Krasnolud schował mapę do sakwy - sztylet oraz skrawek białego materiału również tam się znajdowały. W nadal panującej bezgłośnej atmosferze wyminęliście lewitujące ciało Randhaar'a, które po wygłoszeniu swego monologu znalazło się niczym w katatonicznym odrętwieniu. Nie miałeś jednak ochoty dłużej wpatrywać się w tę istotę - nagle jej oczy okazały się zbyt wymagającym "przeciwnikiem" i nie obdarzając postaci już ani jednym spojrzeniem wyszliście na zewnątrz. Krasnolud zatrzymał się na progu, a ty zszedłeś w dół sprawdzając czy z wozem wszystko w porządku. Wydaje się, że nie ma powodu do zmartwień i zarówno powóz jak i towar znajdują się w takim samym stanie jak je zostawiłeś. Z obdukcji ładunku wyrwał cię krótki i szybko urwany wrzask dochodzący z wnętrza budynku. Jednak powrót do tego miejsca nie wchodził w żadnym wypadku w grę... Zauważyłeś tylko jak - identycznie myślący - krasnolud zbliżał się już w twoją stronę.

Garwald&Verator

Wyruszyliście w milczeniu w stronę najbliższego traktu i po godzinie trudnej przeprawy wozem przez las dotarliście do ubitej drogi. Stąd już niecały dzień drogi dzielił was od Kirkwall - miasta do którego skierowała was dziwna zjawa. Konie zgrabnie stąpając w równym tempie pokonywały kolejne kilometry, aż zastał was mrok. Do tej pory podróżowaliście w niemal śmiertelnej ciszy - echo dzisiejszego dnia nie da wam o sobie zapomnieć chyba do końca życia. Teraz jednak trzeba przygotować się do snu, by wyruszając z rana do południa dotrzeć do celu podróży.

[wesch96]

Garwald

Taaa, miasto łańcuchów przed nami. Krasnal zwrócił się do Veratora:

- Chyba pora na zasłużony odpoczynek...

To mówiąc krasnal roztasował się nieopodal wozu i dokończył

-... który nie przyjdzie łatwo.

[Cavaron]

Cavaron

Psiakrew, jeszcze się ciemno zrobiło, no ale nie ma co się zatrzymywać muszę jechać dalej.

to pomyślawszy jechał dalej w kierunku Kirkwall

[Claudie]

Verator

Verator rozejrzał się w zamyśleniu po całej okolicy, starając zapamiętać się jak najwięcej szczegółów. Usłyszawszy i zobaczywszy, co krasnolud wyprawia, powiedział do Garwalda : - idź spać, ja pierwszy stanę na warcie, obudzę Cię w okolicach północy - powiedziawszy to Verator poprawił ułożenie kindżału, wsiadł na wóz, wyciągnął miecz i zaczął przyglądać się i nasłuchiwać okolicę...

[wesch96]

Garwald

- Dzięki

Cholerka, w sumie nic o nim nie wiem... Wiem tylko, że jest najemnikiem. W sumie prędko nie zasnę po tej masakrze, ale będę musiał... Co mi tam, śmierć bliska to i ważne czy będę wyspany?

Zwrócił się do Veratora:

- Skąd pochodzisz? Ja, jak można się domyśleć z Orzamaru.

[Claudie]

Verator

-Byłem w Orzamarze, dwa razy - powiedział Verator - Piękne miejsce, ale nie mogę oglądać już tych kolumn. Wiem, że to kunszt waszej kultury, ale elfy dużo piękniej podchodzą do tego. Może dlatego już ich nie ma, skupili się na sztuce, a ludzie ich wytępili. W każdym bądź razie urodziłem się w wiosce, pewnie już dawno spalonej na granicy Fereldenu z Orlais. Tyle Ci chwilowo wystarczy. Powiedz mi lepiej coś więcej o swoim toporze, dawno nie widziałem takiej roboty. - Stwierdził Verator nie obracając się w stronę krasnoluda.

[wesch96]

Garwald

Nieco gburowato:

- Elfy, taa siedziały sobie spokojnie w tych zaroślach skupili, się na sztuce, a nie na przetrwaniu i dopadli ich ludzie, tak by Ci powiedział prawdziwy krasnal, praktyczny minimalista, ja zaś sądzę iż rzeczywiście piękne są ich osiągnięcia w kulturze, ich rytuały, wracając do postawy konserwatywnego krasnala to my łączymy praktyczność z monumentalizmem, czy nie zaskoczyły Cię dokładność, precyzja ale również wielkość tych tuneli? Setki lat trwają pochłonęły tak wiele pokoleń, a służą do dziś, musiałeś zapewne widzieć również posągi Patronów, piękne co? O czy to... Aha topór, tak wspaniała robota. Byłoby długo opowiadać, jest to pamiątka rodzina, nie wiem czy chcesz słuchać o zawiłym pochodzeniu tego topora.

[Claudie]

Verator

-Interesuje mnie tylko, kto go wykonał, i jak bardzo dawno - odpowiedział Verator - takiej roboty już się nie spotyka, tego typu oręż to towar z najwyższej półki...