[Novus Mundus: Spotkania] Aymer Jaquemart i Claudia Isabella Santangel

[Bruce Campbell]

- Owszem, wolę paradować z dużym mieczem, wiesz, kwestia zasięgu... Ale myślałem raczej o jakimś nożu, niż toporze - odpowiedział, równolegle taksując ją wzrokiem. Następnie, ponownie spojrzał jej w twarz i kontynuował z lekko głupawym uśmieszkiem na ustach:
- Cóż, nie wątpię, że twoje śledztwo po tawernach będzie obfite w skutki.

[Claudie]

- Co? - spytała zdziwiona i spojrzała się po sobie - A tak. Nie mogę paradować po mieście w ubraniu roboczym, bo nic się nie dowiem. Znaczy dowiem się, ale za dużo będzie trzeba odsiewać. A tak? Będzie wygodniej - gdy mówiła, zaczęła wycierać się jakimś ręcznikiem, który znalazła - Wam, mężczyznom wszystko łatwiej przychodzi. Zastanów się, ile jest kobiet w Zakonie. Ja potrafię wymienić dwie, góra trzy. A was? Bardzo wiele. Dlatego muszę zdobywać informacje w różny sposób, nawet jeżeli balansuję i naginam prawo pod siebie. Mam rację Aymerze? Czy może popełniłam błąd, ufając Twojemu osądowi? - po czym gdy powycierała się, obwiązała się ręcznikiem wokół swojego ciała i zaczęła szukać jakichś perfum.

[Ąrie]

Do pokoju powolnie weszła Annabel, niosąc dla Was strawę - na tacy miała pieczonego kurczaka, szaszłyki, zaś w dużych kubkach wino. Postawiła tackę na stoliku, dygnęła i prędko uciekła z pokoju, jakby obawiając się Waszej obecności i nagości Claudii...

[Bruce Campbell]

- Taki zawód wybrałaś, zdominowany przez mężczyzn. No, a co byś nie robiła, ostatecznie działamy dla Światła, dla dobra...


- To nie brzmiało przekonująco.
- Co?
- Masz brzmieć, jakby ci na tym naprawdę zależało, nie jakbyś wygłaszał utarty frazes w podrzędnej komedyjce dla kilku wioskowych prostaków.


David wrócił do rzeczywistości i szybko mrugnął, po czym spojrzał na Claudię. Chyba... nie rozmawiał ze sobą na głos. Oby.
- ...czy może się mylę? - zadał po chwili pytanie, udając że kontynuuje myśl i mając nadzieję, że tym razem zabrzmi choć trochę naturalnie.

[Claudie]

Dziewczyna odprowadziła wzrokiem Annabel, wie że będzie musiała porozmawiać z dziewczyną na osobności. Spojrzała się na Aymera i spytała - Jesteś głodny? Proszę, częstuj się - po czym sama podeszła do stolika i zaczęła odmawiać modlitwę po cichu ale tak, by Aymer mógł ją usłyszeć - Światłości, dzięki Ci składamy za to, co pożywać mamy. Ty nas żywić nie przestajesz, bądź pochwalon za to, co nam dajesz - po czym podeszła do swojego świętego symbolu, ucałowała go i usiadła przy stole, obserwując Aymera.

[Bruce Campbell]

Aymer również cicho pomodlił się, dostosowując się do zwyczajów gospodyni. Następnie również usiadł przy stole i nalał sobie trochę wina.
- Dzięki, od przybycia tutaj nic nie jadłem. To wszystko na koszt Komandora?

[Claudie]

- Ja za to nie mam zamiaru płacić - odpowiedziała z uśmiechem dziewczyna i upiła trochę wina. Potrzymała je w ustach, przełknęła i powiedziała - nie jest to może najlepsze jakie piłam ale cóż, lepszego nie dostaniemy - po czym zaśmiała się radośnie i wzięła jednego szaszłyka. Nie widząc sztućców sięgnęła po swój sztylet i powoli zaczęła (z pomocą sztyletu) zjadać posiłek.

[Bruce Campbell]

Aymer przez chwilę delektował się winem. Czuł jak cierpki trunek przelewał się przez niego. Tak dawno skończył mu się alkohol na statku. Trochę żałował, że napój już się skończył.
- Nie ma co wybrzydzać. Ciekaw jestem, ile nasz hojny Komandor za tę butelkę zapłacił - powiedział, po czym sam sięgnął po kurczaka.

[Claudie]

- Czy to ważne? - spytała - Ważne, że jest w miarę świeże, nie śmierdzi ani robaki z niego nie wychodzą. Cieszmy się póki możemy, kto wie co nas czeka - po czym dokończyła szaszłyka. Upiła znów trochę wina i odłożyła kubek.
- To jakie masz plany?

[Bruce Campbell]

- Zacznę od zdobycia broni. Nie byłoby najlepiej dla śledztwa, gdyby w pierwszym lepszym zaułku po zmroku grupka byle obwiesiów zasztyletowała mnie, bo nie miałbym czym się bronić - odparł, odrywając się od kurczaka.
- Później odwiedzę burdel, czemu nie. Myślę, że warto też odwiedzić miejsce, w którym ogłaszane i odczytywane są wszelkie oficjalne pisma, ale nie jest to moim priorytetem.

[Claudie]

- Musimy mieć uszy i oczy otwarte - powiedziała dziewczyna - Nie wiadomo, gdzie się natkniemy na zalążki spaczenia i herezji. Ważne, byśmy nie przesadzili, nie spalmy od razu całej kolonii. Powoli, drobnymi kroczkami. Z racji tego, że jesteś starszy ode mnie, a zakładam że jesteś, będziesz przewodniczył śledztwu?

[Bruce Campbell]

- Widać to po mnie? Coś takiego, a ja myślałem, że jestem nadal młody i piękny... - rzucił lekko zasmuconym tonem, po czym przypomniał sobie, że ten żart był jednym z najmniej udanych jego mistrza. Prawdę mówiąc, to był bardzo kiepski żart.
- Niemniej, mogę objąć śledztwo. O ile pan Komandor, nie postanowi inaczej.

[Claudie]

- Dowiemy się tego w swoim czasie - powiedziała dziewczyna - Rozumiem, że omówiliśmy już wszystko? Jeżeli tak to wybacz, chciałabym jeszcze się chwilę odświeżyć przed wyjściem do miasta - po czym rozsiadła się wygodniej i obserwowała swojego kolegę.

[Bruce Campbell]

- Nie ma problemu. Jeszcze raz, dzięki za posiłek - odpowiedział Aymer, nieznacznie skłonił głowę i ruszył w stronę drzwi.

[Claudie]

Claudia odprowadza swojego gościa do drzwi.