[Novus Mundus: MM] Fabuła

[Ąrie]

Mężczyzna wybałuszył oczy na wierzch i podbiegł (gramotnie) do krat, chwytając za nie.
- Panie dobrodzieju, Paaaanie dobrodzieju! Iscario żyje, jest żywy! Niestety nie wiem gdzie można go znaleźć... ale mogę Panu wskazać odpowiednich ludzi, tak! Którzy Pana do niego zaprowadzą! Ale... - odszedł nieznacznie od krat. - Ale to dopiero, gdy stąd wyjdę. Inaczej nie będzie to możliwe... ciężko będzie Panu to wytłumaczyć, bo to w lesie, głęboko, Panie dobrodzieju.

[Movart]

- Pan chyba nie rozumie powagi sytuacji. Jaką mam gwarancję, że Pan mnie nie wystawi na pośmiewisko? - Marco grzebie w plecaku i wyjmuje papiery windykacyjne, trzyma je w półmroku, tak by był pewien, że zarządca nie jest w stanie ich dokładnie zobaczyć. (Jeśli to nie jest możliwe, to anuluje cały ten post) - Widzi Pan, mam tutaj papiery, które Pana uniewinniają, wystarczyłoby dać je oficerowi. Ale chyba zaraz stracą na wartości - Marco na krótko pokazuje papiery, tak aby zarządca widział, że to jest pismo urzędnicze. Następnie zaczyna je drzeć, robi jednak na początku tylko małą ryskę - Wierzę, że Pan da radę opisać jak dotrzeć do odpowiednich ludzi, tak aby mnie nie zabili, tylko doprowadzili do celu. Jeśli Panu się uda, to jeszcze dziś będzie Pan oddychał świeżym powietrzem.

[Ąrie]

- Nie! - wykrzyknął. - Panie dobrodzieju! Nie da się opisać, o Panie! Nie da się! Dużo skrętów, charakterystyczne krzaki, do tego znaki dźwiękowe na trakcie, w samym gąszczu lasu, Panie, niee! Błagam! Niech mnie Pan wypuści, a z łańcuchem przy szyi i kordonem ochroniarzy Pana doprowadzę gdzie trzeba, Panie zliituj się! - błagał już na kolana, sięgając Twoich nogawek przez kraty, jakby chciał całować Cię po stopach...

[Movart]

- To miejsce.... to jest siedziba Ligi prawda? - spytał bezpośrednio Marco.

[Ąrie]

Mężczyzna zdziwił się i natychmiast spoważniał.
- Jak... jak... skąd... - przyjrzał Ci się dokładniej. - Nie... miłościwy Panie... skąd Pan wie, gdzie chciałem Pana zaprowadzić? Jak to? Liga... Liga została zdekonspirowana?! - zapytał uniesiony i wystraszony.

[Movart]

- Gdyby została to by już Pan nie żył, a tymczasem dzisiaj Pan wychodzi na wolność. Dziękuję Panu za pomoc, do zobaczenia. - odrzekł Marco i skierował się do wyjścia. Gdy mijał oficjela siedzącego za biurkiem, rzekł mu - Biedak już zaczyna majaczyć... Dobrze, że już niedługo koniec jego męki. - Po czym wyszedł z budynku i skierował się do tawerny wskazanej mu przez kontakt z Ligą. Po drodze przebrał się w cywilne ciuchy.

[Ąrie]

Mężczyzna przyglądał Ci się w milczeniu, a urzędnik parsknął, słysząc Twoje słowa.
- Tak... tak, zdecydowanie w tych więzieniach to im odbije, niezaprzeczalnie.
Opuściłeś więzienie, a w drodze, w opuszczonej uliczce przebrałeś się z powrotem w strój mieszczański. Udało Ci się trafić do wskazanej karczmy, w której po wkroczeniu udało Ci się również odnaleźć mężczyznę, który powierzał Ci zadania. Zasiadał właśnie z dwoma innymi mężczyznami i popijał piwo. Dostrzegł Cię i z przyjacielskim wyrazem twarzy pomachał ręką, zapraszając Cię do stołu. Kiedy się dosiadłeś, zagadnął.
- Jakie wieści niesiecie?

[Movart]

- Iście zaskakujące... - zerknął na mężczyzn zasiadających razem z nim - Mamy porozmawiać w cztery oczy?

[Ąrie]

- Spokojnie, to nasi. - rzekł mężczyzna, a wówczas mogłeś przyjrzeć się tym pozostałym. Jeden z nich był czystokrwistym Elyńczykiem - mocno zarysowana żuchwa, blond włosy do pasa i młodo wyglądająca twarz, mimo najpewniej średniego wieku. Drugi... drugi wyglądał na oprycha, miał przetłuszczone włosy w kolorze brązowym, długi nos i wygięte w skwaszonym wyrazie usta. - Zatem, jakie wieści?

[Movart]

- Iscario nie zaginął, przynajmniej nie Wam. Ustaliłem, że jest w Waszej siedzibie, cały i zdrowy - stwierdził spokojnie Marco przyciszonym tonem.

[Ąrie]

Mężczyzna uśmiechnął się i poklepał Cię po ramieniu.
- Świetnie! Bardzo świetnie, gratuluję! - podsunął Ci nowy kufel piwa, stuknął z Twoim i pociągnął z niego kilka głębokich łyków. - To był wielki test Twoich umiejętności infiltracyjnych. Potrzebujemy ludzi, którzy potrafią dopasować się do warunków, wyciągać informacje, grać, udawać... a Ty zdałeś test! Zatem, teraz już oficjalnie - wyciągnął rękę w Twoją stronę. - Ja jestem Pierr Hombramasa, jak Cię zowią?

[Movart]

- Marco Monteverdi - Marco lekko się uśmiechnął i uścisnął ręke - Powinniście lepiej dobierać ludzi, ten zarządca, którego aresztowali wszystko by wyśpiewał za odpowiednią opłatą. - Marco odetchnął - Co teraz?

[Ąrie]

- Ach tak... dlatego siedzi w więzieniu, haha! - zaśmiał się. - Dobrze Marco, słuchaj mnie uważnie. Jak wiesz, musimy bezustannie pozostawać w konspiracji i utajnieniu. Dlatego właśnie potrzebujemy takich ludzi jak Ty. A Twoim obecnym zadaniem będzie kontynuowanie sprawy. Faktem jest, iż Iscario nie zaginął nam w tak prozaiczny sposób. Jak tylko strażnicy zdekonspirowali jego działalność, musieliśmy prędko upozorować jego zniknięcie i rozpuścić odpowiednie plotki. Jednak... no właśnie. Strażnicy węszą coraz bardziej - powołali nawet grupę dochodzeniową, jakby wiedząc, że nie jest to zwykłe zaginięcie. Obawiamy się, że mogą natrafić na nasz trop, a wtedy... cóż, wtedy nie będziemy w zbyt dobrej sytuacji. Potrzebujemy Cię zatem, Marco, ażebyś nieco wniknął w tę sprawę i dowiedział się w jaką stronę zmierzają śledczy. Bo jeżeli podejrzewają, że ma to związek z nami to będzie... cóż, nieciekawie. Jeżeli uda Ci się zdobyć te informacje, zostaniesz oficjalnie członkiem Ligi!

[Movart]

- Cóż.. myślałem, że już wykonałem zadanie potrzebne do przyjęcia w szeregi Ligi - stwierdził Marco, prostując się - Od czego sugerujesz zacząć?

[Ąrie]

- Musisz je dokończyć - uśmiechnął się Pierr. - Cóż... sugerowałbym, abyś udał się do brokera informacji. Nazywa się Fulgencio, najprędzej spotkasz go na targu. Szukaj w północnej części - ciemnoskóry typek, bardzo charakterystyczny, poznasz bez wątpienia. Ma u mnie dług wdzięczności, więc powołaj się na mnie i zapytaj go, czy wie coś o grupie dochodzeniowej ws. zaginięcia Iscario. Powodzenia!