[Novus Mundus: CIS] Fabuła

[Claudie]

~ Oho, zaczyna się ~ pomyślała dziewczyna i czym prędzej skończyła się ubierać. Zabiera wszystko ze sobą co jest potrzebne do pracy Inkwizytorskiej i do obrony wszelakiej, po czym wychodzi z pokoju razem ze sługą, zamyka drzwi i idzie bez słowa za sługą do Komandora.

[Ąrie]

Wkroczyłaś w końcu do biura Komandora, a ten przywitał Cię ciepłym uśmiechem.
- Witam Pani Inkwizytor. Niech Pani spocznie. - rzekł, wskazując krzesło przed sobą. - Przeczytałem tej nocy wszelkie swe notatki, a także przestudiowałem większość postępowań, które prowadziłem. Musimy działać symultanicznie. Sprawa jest następująca - w koloniach i na kontynencie jak grzyby po deszczu, zaczęły wyrastać nowe, heretyckie religie czczące różne bóstwa. Niezbyt wiemy z czym to jest związane, jednak wszystkie odwołują się do dziwnych bóstw, zazwyczaj pojedynczych bytów... musimy je zwalczać.

[Claudie]

- Czy coś przyszło względem Pani Nocy? - spytała dziewczyna siedząc na krześle i obracając Znakiem bez większego "systemu" - Jeżeli tak, biorę te wszystkie informacje priorytetowo. Jeżeli inne bóstwa... wolałabym by tym się zajął Aymer. Mam swoje zadanie, mam wrażenie że chyba najpoważniejsze jeżeli chodzi o moje krótkie życie. Chciałabym się jemu poświęcić, jeżeli pan Komandor nie ma innych planów wobec mnie, skromnej inkwizytor.

[Ąrie]

- Cóż, z terminem "Pani Nocy" spotykam się po raz pierwszy, jak się okazuje. Niemniej, różne pokrewne określenia przewijały się. Władca Ciemności, Nocny Wędrownik, Pochmurny Lord. Przewijało się to. Oto notatki, które zgromadziłem w tej kwestii. - rzekł, podając Ci niewielki plik kartek. - Niech Pani je przejrzy i na ich podstawie uruchomi jakieś sensowne śledztwo. Które ustali... o co z tym wszystkim chodzi.

[Claudie]

- A co z pańskimi notatkami i papierologią w sprawie śledztw, które pan Komandorze przeprowadził w kolonii? - spytała dziewczyna - Chodzi mi o to wszystko, co ustaliliśmy wczorajszego wieczoru.

[Ąrie]

- Cóż, nie sądzę, aby miało to jakiekolwiek znaczenie dla Pani śledztwa. Wolałbym, aby zostały ze mną, gdyż ja osobiście postaram się w jakiś sposób ustalić, skąd się to wszystko bierze... i jak się wiążę.

[Claudie]

Dziewczyna chwilę się zamyśliła, po czym bez słowa wyszła z pokoju zabierając te notatki, które dostała. Ruszyła bezpośrednio do swojego pokoju. Gdy wróci, najpierw zajmie się sobą (umyje się, uczesze włosy, nałoży lekki makijaż) i po odmówieniu modlitwy do Patronki, zabierze się do pracy. Jeżeli spotka Annabel, po prosi ją o przyniesienie jakiegoś lekkiego śniadania.

[Ąrie]

Annabel poszła przygotowywać strawę, Ty zaś zasiadłaś do notatek. Pochwyciłaś pierwszą z nich...

Doprawdy, ciekawe.
Ten kultysta, którego ujęliśmy w Connestriem wydaje się być w jakiś sposób powiązany merytorycznie z tym tutaj, pochwyconym w Nowym Vordon. Ich tłumaczenia są podobne - przytaczają jakiś byt, który ewidentnie ma związek z nocą lub ciemnością jako swój absolut. Ich zachowanie jest omalże identyczne - zapatrzeni, fanatyczni, bezwolni, wypierają wszelkie Światło ze swych serc. Przekonani o wyższości swojego bożka. Nawet w obliczu cierpienia fizycznego pozostają mu wierni. Dopiero zastosowanie najcięższych form torturowania, omalże na łożu śmierci, wyrzekali się swych durnych wierzeń. Ciekawe...

[Claudie]

~ Ciekawe... Czy torturowałam Fardena, czy walczyłam o jego duchowość? Wydawało mnie się, że to drugie ~ walczyła z myślami dziewczyna. Błądziła pustym wzrokiem po kartce, jakby przypominając sobie całe wczorajsze zajście. Po chwili potrzepała głową jakby na obudzenie się i zajęła się pozostałymi notatkami. Przez chwilę pomyślała o swojej Mentorce, która na pewno by już miała jakieś gotowe podpowiedzi... ~ Skup się kobieto, masz najtrudniejsze zadanie przed sobą ~ myśląc o tym przywaliła sobie dłonią w policzek na obudzenie, chwyciła kolejną notatkę i zaczęła czytać...

[Ąrie]

Kolejna kartka kryła następującą treść.

Dochodzenia ciąg dalszy.
Ostatnio schwytany kultysta najwyraźniej działa w jakiejś zorganizowanej siatce. Natrafiłem na ślady heretyckiego kultu, który operuje w podziemiach kolonii. Nie za bardzo wiem gdzie i jak rozpocząć dochodzenie, bo... bo informacje przeze mnie zdobyte są bardzo skąpe i do tego niebezpośrednie. Mam jednak pewne przypuszczenia - wydaje mi się, że kult ów może mieć jakiś związek z przedstawicielami dziwnych wierzeń odkrytych w Connestriem, Cuzco, Sashatele i innych miastach, w koloniach i na kontynencie. Posłałem już odpowiednich ludzi do Kwatery Głównej Gildii w Vordon, prosząc o udzielenie notatek i dokumentów, które mogłyby mi w jakiś sposób rozjaśnić te sprawy.
Coś wielkiego idzie.

[Claudie]

Rozejrzała się po pokoju w celu sprawdzenia czy Annabel jest ciągle. Jeżeli jest, prosi ją by opowiedziała jakie panują nastroje na rynku.. i o czym to plotkuje gawiedź. Przy okazji, jeżeli jest coś do picia i są dwa kubki nalewa sobie i jej i słuchając jak opowiada (o ile jest w pokoju) bierze się za kolejną notatkę.

[Ąrie]

Poczekałaś chwilę, a Annabel przyniosła śniadanie - sałatkę warzywną i chleb posmarowany lekkim serem. Nalałaś Wam picia, a dziewczyna stanęła obok Ciebie i zaczęła opowiadać.
- Cóż, głównie to ludzie teraz gadają o wojsku, które zaczęło falami przypływam do Nowego Vordon. Podobno Dyrektor ma ściągnąć cały Legion profesjonalnego wojska, aby zaatakować Ligę Elynów i ją zmieść z powierzchni ziemi... co tam jeszcze. No cóż, jak to wśród ludzi - a tu ktoś na lewo spyl rozprowadza wśród pijaczków, a tu ktoś kogoś okradł. Ale... co do takich ciekawszych, to słyszałam ostatnio od starej Nowaranny, że gdzieś pod wschodnim murem, w biedniejszej dzielnicy dziwne cyrki się dzieją. Ludzi znajdują zabitych w bardzo dziwny sposób, uwieszonych do góry nogami i z żyłami podciętymi, różnych ekscesach.
Notatka zaś brzmiało następująco.
No i mi przysłali...
Trochę mi zajęło przekopywanie tych notatek, ale udało mi się dotrzeć do kilku ciekawych informacji. W drodze przesłuchania, jeden z zatrzymanych wyjawił Inkwizytorom położenie swego rodzaju ukrytej kaplicy, w której Ci odprawiają swoje bluźniercze rytuały. Inkwizytorzy, zgodnie z wytycznymi tegoż, udali się w okolice wsi Uhai (położonej nieopodal Sashatele, gdzie heretyka ujęto i przesłuchiwano), do tamtejszego opuszczonego kościółka. Udało im się odkryć wydrążony tunel pod ołtarzem. Weszli tam, jednak nie zastali rezydentów - jedynie dowody ich obecności. Skrupulatnie wykute w skale groty podziemne były podobno nadwyraz rozległe - a najciekawsze odnaleziono w centralnej, największej. W centrum znajdowała się skalna płyta na podwyższeniu kilkunastu schodków, na którą przez wydrążoną w suficie dziurę padały promienie wówczas księżyca. Skalny stół, schody i okolice pokryte były zaschniętą krwią, a wszędzie czuć było swąd truchła. Oprócz tego, w grotach odnaleziono kości ludzkie i zwierzęce, a także własnoręcznie robione narzędzia kultu - flagi z dziwnymi znakami, statuetki prawdopodobnie bóstw o tajemniczo wyglądającej... ludzkiej posturze.
Muszę się z tym wszystkim przespać... i połączyć wątki.

[Claudie]

- Coś wiadomo na temat tych zabójstw? - spytała dziewczyna odrywając się po przeczytaniu kartki. Upiła trochę z kubku, po czym wzięła gryz chleba i po przełknięciu kontynuowała - A co na temat mody? Nie bierz mnie za jakąś snobkę, trzeba wiedzieć jaka moda panuje w kolonii... - po czym puściła jej oczko i wzięła się za kolejną notatkę.

[Ąrie]

- Cóż Pani, zabójstwa są przez straż pilnie tuszowane, ale gawiedź swoje zobaczyła. Podobno już kilka takich dokonano i wszystkie wykonywane były w środku nocy. Co więcej, podobno wszyscy atakowani byli samotni - mieszkali sami, na obrzeżach miasta. A poza tym... ostatnio widziałam tę... jak ona tam... - zastanowiła się. - Lady Siratię, żonę kapitana Sprout'a w sukni, której krój podobno jest ostatnim krzykiem mody. Wąska i przyległa na górze, koronkowa, w kolorze kremowym, z lubieżnym dekoltem suknia od pasa była rozkloszowana, szeroka i zjawiskowa... tiul, czy jakie inne, nie znam się zbytnio na modzie. - uśmiechnęła się szeroko Annabel.

Przekopałem wszelkie podesłane akta jeszcze raz i... cóż, niewiele tak naprawdę mi rozjaśniło.
Oprócz podobieństw doktrynalnych, kulty muszą w jakiś sposób odnosić się do tej samej osoby. Czy może osób... nie wiem. W każdym razie, z braku jakichkolwiek innych pomysłów stwierdziłem, że muszę postępować podobnie. Nie mogąc sobie jednak pozwolić na niepowodzenie, odbyłem dziś rozmowę z miejscowym kapłanem. Według jego relacji, Kościół pod wezwaniem Świętego Słowa został wybudowany na miejscu wcześniejszej małej kaplicy, którą wyburzono. Niemniej, wykorzystano materiały i fundamenty starego budynku, jedynie je poszerzając wzdłuż, wobec czego podziemia jakiekolwiek pozostają nierozpoznane.
Myślę, że to jest okazja.

[Claudie]

Odrywając się od notatki spojrzała na Annabel i odwzajemniła uśmiech - Znasz się. Każda z nas się zna. Kto to lady Siratia? I czy warto ją poznać? - spytała biorąc się za kolejną notatkę.