[Novus Mundus: CIS] Fabuła

[Claudie]

- Ćśśś, spokojnie moje dziewczę - powiedziała dziewczyna i nachyliła się w jej stronę tak, że czołami dotknęły się i powoli kontynuowała - Powiedz mi, czego pragniesz. Tylko szczerze, niech to pochodzi z serca moja droga.

[Ąrie]

- Pani, ja... nie... - opierała się przez chwilę, jednak nagle ujęła Cię za twarz i namiętnie, wszak krótko pocałowała. Przerwała szybko i wyrwała się z Twojego uścisku. Wstała, otrzepała swoją suknię i bardzo zmieszana spojrzała na Ciebie.
- Nie, ja nie jestem goto... nie, Pani, nie! Przepraszam... niech mi Pani wybaczy!

[Claudie]

Dziewczyna oblizała wargi starając się zapamiętać smak ust Annabel. Gdy spojrzała na dziewczynę uśmiechnęła się i powiedziała - Nie mam czego wybaczać. Obydwie jesteśmy dorosłe, odpowiadamy za swoje uczynki - po czym przeszła do pozycji półleżącej i kontynuowała - To co się stało było świadome, ale również pod wpływem chwili. Nie podobało Ci się to?

[Ąrie]

- Tak... tak Pani, ja wiem, ale to nie przystoi, służce spoufalać się... spoufalać się z Panią wyższego stanu, nie. - przecząco kiwała głową, jakby chciała wyrzucić z siebie te myśli. Dostrzegła, że ostatnie promienie Słońca zniknęły za widnokręgiem, a wówczas jej źrenice nieco się powiększyły, ona sama spojrzała się na Ciebie niepewnie.
- Muszę już iść Pani. Muszę... już iść. Nie mogę zakłócać Pani spokoju. - po czym udała się w stronę drzwi i je otworzyła, nim jednak opuściła izbę, rzuciła przez ramię. - Tak Pani. Podobało mi się. - po czym wyszła, cicho zamykając za sobą drzwi...

[Claudie]

Dziewczyna jeszcze chwilę poleżała po czym stwierdziła, że pora ruszyć się z łóżka. Założyła suknię, odpowiednio zmieniła uczesanie włosów by wyglądać jak dziewczyna z gminu, schowała sztylet w miejsce w kozaku oraz zawiesiła święty Znak na szyi. Najcenniejszą rzecz - Księgę - postawiła na stole. Omiotła wzrokiem jeszcze pokój, po czym wyszła z niego zamykając drzwi na klucz i oddała go portierce z poleceniem, by Annabel posprzątała jej pokój. Gdy dziewczyna wyjdzie z Komandorii, skieruje swoje kroki w stronę dzielnicy kupieckiej, chce poznać trendy w kolonialnej modzie oraz o czym kolonia to plotkuje.

[Ąrie]

Portierka odebrała klucz od Ciebie, zaś Ty udałaś się na rynek, aby wybadać nastroje. Wyszłaś z siedziby i w tę wczesną noc udałaś się na rynek, który o dziwo z daleka wyglądał na ciągle żywy i zatłoczony. Powoli wychodziłaś z bocznych uliczek, gdy nagle rozległ się jakiś męski krzyk. Kątem oka udało Ci się dostrzec, że biegnie właśnie na Ciebie tęgi mężczyzna z buzdyganem, zamachując się do ciosu znad głowy...

[Claudie]

- Kurwa, a trzeba było iść w pełnym rynsztunku -pomyślała dziewczyna jednym płynnym ruchem ściągając suknię pokazując się grubasowi swoje piękne i nagie ciało. Jeżeli zaskoczy pułapka, rzuci się na grubasa wyciągając sztylet z buta i wpierdoli mu go w szyję, przekręcając tak by zdechł jak najszybciej.

[Ąrie]

Jedno pociągnięcie i szwy sukni obluzowały się i zsunęły z Twojego ciała. Mężczyzna, nie spodziewając się tego przystanął na chwilę, jednak gdy sięgnęłaś sztylet, ponowił atak. Udało Ci się wykonać unik, jednak grubas nie był tak niesprawny jak mogłoby się wydawać - drugą ręką popchnął Cię nieco dalej, przewalając na ziemię. Podniósł wielki buzdygan i zamachnął się nim, aby uderzyć Cię opadającą buławą z góry, a stał ledwie jeden krok od Ciebie..

[Claudie]

- Odczuję to jutro w kościach, o ile dożyję jutra - powiedziała dziewczyna, po czym wykorzystała chwilę i rzuciła się na grubasa, starając mu się wbić ostrze pod pachę ramienia, które podnosił. Jeżeli będzie na tyle blisko, poprawi mocnym kolanem w krocze faceta, niech zwiędną mu jaja.

[Ąrie]

Inkwizycyjne szkolenia w zakresie gimnastyki w końcu się na coś przydały - wyskoczyłaś prędko i zgrabnie, a ostrze sunęło, tnąc powietrze, aż w końcu dotarło do pachwiny mężczyzny. Krew trysnęła, a facet wypuścił buzdygan z rąk. W szale chciał już się na Ciebie rzucić z łapami, jednak kopniak w krocze zaskoczył go i sprawił, że ten upadł na ziemię w konwulsjach.
- Jebana suka! - wysyczał, wijąc się na podłodze... kopniak musiał być mocny. - Niech Cię szlag!

[Claudie]

- No proszę, nawet umie gadać - pomyślała dziewczyna, po czym z całej siły nazdepnęła grubasowi na jaja, już mu się nie przydadzą. Gdy zmiażdży mu już je, odejdzie na bok i podniesie buzdygan, oceniając go jak bardzo może się przydać... po czym z całej siły krzyknęła - NA POMOC, GWAŁCĄ!

[Ąrie]

Kozaczkiem swoim wgniotłaś jaja mężczyzny, a ten zdołał jedynie wydusić.
- I tak cię dopadną... szmato... - po czym... no właśnie. Albo zemdlał z bólu, albo zszedł z tego świata. Podniesiony buzdygan cóż, nie był przedniej jakości, a stop metali wyglądał na niezbyt stabilny. Broń nie do końca dobrze wyważona i nieporęczna, ewidentnie dla siepaczy. Kiedy wydałaś z siebie okrzyk, początkowo nic się nie działo, jednak po kilku minutach przybiegło dwóch gwardzistów Kompanii, trzymających w ręku rapiery.
- Co się dzieje? Co się dzieje? - krzyczeli.

[Claudie]

- Zamknąć się! - warknęła dziewczyna - Nazywam się Claudia Isabella Santángel i jestem Inkwizytorem Zakonu Płomienia Światła. Biorę Was obydwóch na tymczasowych pomocników. Macie tego mężczyznę zanieść do Komandorii Inkwizycji i przekazać go strażnikowi. Zostanie Wam wypłacona nagroda - powiedziawszy to, zaczęła szukać swojej sukni i oceniła szkody ~ Kurczę, trzeba będzie poprosić Annabel, by wyprała tą kieckę - pomyślała dziewczyna zakładając ją.

[Ąrie]

- Tak jest, Pani Inkwizytor! - wykrzyknęli, wszak dostrzegłaś, że przyglądają się Twojej pięknej nagości z... cóż, z pożądaniem. Żandarmi poderwali mężczyznę pod boki i zaczęli prowadzić w kierunku Siedziby Zakonu Płomienia. Ty zaś odszukałaś swoją suknię, leżącą w błocie... cóż, o ile materiał był w miarę cały, tak cała była zabrudzona i umorusana w błocie i ziemi.

[Claudie]

~ Chrzanić to, trzeba jakoś wyglądać - pomyślała dziewczyna i biorąc ze sobą buzdygan podążyła za nimi. Gdy dojdzie do Komandorii, najpierw zahaczy o swój pokój by się przebrać w strój formalny, łącznie z całym uzbrojeniem i Świętą Księgą. Gdy to zrobi, puści pierwszego-lepszego gońca do Komandora z wieściami, że ma pewną osobę do przesłuchania. Jeżeli spotka Annabel, poprosi ją o upranie sukni oraz o posprzątanie w pokoju i przygotowanie kolejnej kąpieli, tym razem z większą wanną.