[Novus Mundus: JB] Fabuła

[Ąrie]

- Ach tak - odetchnął kapitan. - Nie mam czasu Państwa osobiście oprowadzić i zaprowadzić, dlatego Jean Was poprowadzi. Słyszałeś Jean, zaprowadź państwa gdzie trzeba. - pokierował sługę, który przeprowadził Was przez wnętrza koszar, aż do sali ćwiczeń strzelców wyborowych. Tam, dziesiątka rekrutów już na Was czekała. Zasalutowali i wyprostowani niczym struna czekają na rozkazy.

Sala jest prosta - ot poligon strzelecki z dziesięcioma boksami do ćwiczenia strzelania do tarczy, poza tym nic wartego uwagi.

[adriankowaty]

Szanowni żołnierze! Nazywam się Jean Babillon i zlecono mi przeszkolenie państwa w strzelectwie. - rzekł Jean stając tak, by nie znaleźć się poza strefą ostrzału rekrutów. - Na początek pozwolę sobie spytać, czy wasze muszkiety mają gwintowane lufy i celowniki?

[Ąrie]

Jeden z żołnierzy wystawił swój muszkiet, mówiąc.
- Tak, Szanowny Panie, są gwintowane, mają celowniki i zamki wyborowe!

[adriankowaty]

Dobrze, przejdźmy zatem do ćwiczeń. Na początek wiedza teoretyczna. Muszkiet skałkowy, bez względu na to, czy gwintowany czy gładkolufowy, ładuje się odprzodowo. Przez przód rozumiem tu kraniec lufy, kończący się otworem wypuszczającym pocisk podczas strzału. To weń wsypujemy proch z pojemnika, wrzucamy pocisk i kijkiem wbijamy, aż zawartość spadnie na sam dół. Po wykonaniu czynności kijek wyjmujemy i możemy uznać muszkiet za załadowany. Pozwolą Państwo, że zaprezentuję to na moim starym modelu gładkolufowym. - rzekł Jean, po czym wyjął patron z bandoliera, nasypał prochu do lufy, po czym wrzucił pocisk i kijkiem zrzucił na dół. Następnie wyjął kijek i rzekł:
Dobrze, a teraz niech Państwo to spróbują. Na początek Pan - wskazał jednego z rekrutów.

[Ąrie]

W czasie, gdy Ty tłumaczyłeś młodym snajperom zasady działania broni, Agnes pokazywała im modelowo na swoim muszkiecie, aby załapali. Kiedy wskazałeś jednego z rekrutów, ten przegryzł patron, nasypał prochu do lufy i wsadził pocisk. Wziął wycior i jednym ruchem wepchnął kulę do środka. Szybko wyciągnął kijek, następnie skierował muszkiet w kierunku celu i wypalił... Jak się okazuje - coś było nie tak, bo kula poleciała bardzo niedaleko i rąbnęła o ziemię, nawet nie docierając do tarczy. Rekrut zdziwiony spojrzał się na Ciebie, nie wiedząc, co zrobił źle...

[adriankowaty]

No tak, spudłowanie się zdarza, choć równie dobrze mógł być to trefny proch. Mogłeś także za słabo dobić proch do zamka i wystrzał miał mniejszą prędkość początkową niż potrzeba.
Pożycz proszę swój muszkiet, żołnierzu. - rzekł doń Jean.

[Ąrie]

Żołdak oddał Ci swój muszkiet, Ty go zaś sprawdziłeś z lewa i z prawa - wszystko wydawało się w porządku, zamek chodził, lufa dobra, ramię trzyma, wszystko było w jak najlepszym porządku...

[adriankowaty]

Muszkiet wygląda w porządku, więc to najpewniej proch bądź niedokładne załadowanie - orzekł Jean, po czym wyjął swój bandolier, otworzył i sprawdził jakość prochu (czy był suchy, to najistotniejsze).

[Ąrie]

Proch również był w porządku - suchy, wyselekcjonowany, odpowiednio w każdym calu.

[adriankowaty]

Jean ostrożnie nasypał odpowiednią ilość prochu do środka lufy, upewniwszy się że nic nie wycieknie na zewnątrz, wstawił pocisk i kijkiem ściągnął wszystko na dół, by spadło aż do głębi lufy, tak by muszkiet wypalił. Następnie ostrożnie wymierzył muszkiet w kierunku tarczy, przycelował przez chwilę i upewniwszy się, że wycelował dobrze, oddał strzał.

[Ąrie]

Poczyniłeś wszystko zgodnie z protokołem strzeleckim, wymierzyłeś i wypaliłeś - kula poleciała prosto, równo i zgodnie z tym, jak to powinno wyglądać, trafiając niedaleko od środka tarczy.

[adriankowaty]

Dobrze zatem, czy mógłbyś mi teraz żołnierzu pożyczyć swój bandolier?

[Ąrie]

Zdjął z ramienia torbę i wręczył Ci ją pokornie.

[adriankowaty]

Bardzo dziękuję, odrzekł Jean, sprawdzając jakość prochu (tak jak wcześniej).

[Ąrie]

Z prochem jego również wszystko jest w porządku...