[ŚWIAT MROKU] Amor omnia vincit - Sesja wspólna

[Scyfe]

Nie wygląda to zbyt dobrze... Czy to jest główny prowodyr tego co zaszło na górze, tej niepotrzebnej rzezi?? Chyba nie, ale jest kolejnym ogniwem które może doprowadzić do celu.

David, uzupełnij swoje siły i zregeneruj się...możesz być potrzebny w pełni sił...

powiedziałem do Davida rzucając jej marionetkę pod Davida, pakunek położyłem przykryty ostrożnie na ziemi.

Taniec i piękno, taniec i śmierć,
Otwarte serca, otwarte rany,
wśród tłumów ciał
spaceruje śmierć,
gdy rzeka krwi wystąpi wprzód,
olbrzymi krzyk rozedrze świt,
największy wstanie spośród nas,
nie dzisiaj ten krwawy brzask.

Wyjąłem Kukri skrzyżowałem ręce pokryłem ostrza krwią (śmierć)
zanuciłem pieśń (start 36s)

Zatańczmy
ruszyłem do przodu, by wykorzystać wszystko czego się nauczyłem, wyprzedzić Katherine, i zakończyć to wariactwo i zapłacić winowajcom za ich uczynki.

[Claudie]

David

Starałeś się samym uciskiem zatamować krwawienie, lecz Ci to nie wychodziło. Utrata krwi była znaczna... [utrata 2 pkt vitae].

Co robisz?

John i Katherine

Gdy nakładałeś John swoją krew na ostrza [utrata vitae] Kate wyprzedziła Cię i zaatakowała swoją przeciwniczkę. Ta tylko uśmiechnęła się i przyjęła uderzenia Kath, broniąc się przed nimi ale nie cofając. W pewnym momencie wypuściłaś atak za daleko i poczułaś, jak ostrze przeciwniczki przechodzi przez twoją rękę. Już miała zadać kolejną ranę, gdy w jej atak wpadło ostrze Johna blokując je. John wpadł przed Ciebie Kath i sam zaczął zasypywać toreadorkę uderzeniami. Ta jednak... tańczyła. Tańczyła w chmurze ostrz, za każdym razem gdy krzyżowaliście je czułeś John, że trafiłeś na godną przeciwniczkę. Była wirtuozem uderzeń, padały one pod naprawdę niewygodnymi kątami i czułeś, że pomimo swoich dwóch broni to ona jest panią sytuacji. W pewnym momencie ty również wychyliłeś się za daleko, Toreadorka odbiła twoje ostrza na bok i odskoczyła od Ciebie, zatrzymując się parę metrów przed Wami. Oblizała zakrwawione ostrze, oblizała usta i powiedziała - Mhm, dawno nie piłam krwi Tremere... macie ją taką wyjątkową... Taką soczystą... - po czym cofnęła się o dwa kroki i patrzyła raz na Ciebie John, raz na Ciebie Kath, zapewne oceniając swoje szanse w starciu z Wami i zakręciła ostrzem w nadgarstku, strzepując resztki vitae na podłogę.

Co robicie?

[Luna]

Ruchem głowy zarzuciła kaptur z powrotem na głowę, widać było jej uśmiech w kąciku ust. Myląc wyprowadzanymi ciosami zatańczyła do jej gry i próbując to blokując, to znów napierając....wyprowadzić decydujący cios.

[Bruce Campbell]

David powoli zaczął skupiać się na tym, co się dzieje, mniej na bólu. Widząc, z jak trudnym przeciwnikiem mają do czynienia, spróbował zasklepić ranę. Jeśli się to nie uda, próbuje oderwać kawałek odzieży i z niego zrobić prowizoryczny opatrunek.

[Scyfe]

David uzupełnij Vitae, potrzebujemy twojej siły do walki z nią
Katherine, uzupełniamy się nie walczymy osobno wyobraź sobie że tańczysz

Gratuluję umiejętności, miło jest spotkać kogoś kto lubi taniec powiedziałem do nieznajomej, jakie jest Twoje imię po czym ruszyłem widząc ruch Katherine by zaatakować nieznajomą, uzupełniam jej ruchy, wymijam stwarzam zagrożenie z pozycji z której nieznajoma nie będzie się spodziewać, blokować ruchy nieznajomej jeżeli będą one zagrażać Katherine.

W końcu kucam z kopnięciem w nogi, by wytrącić z normalnego ruchu i rytmu Toreadorkę i przy łucie szczęścia zadrasnąć zatrutymi ostrzami przeciwnika...

[Claudie]

David

Przebijając istnienie bólu w nodze, we własnym umyśle zobaczyłeś ranę, którą zadała Ci kainitka i zmusiłeś swoje ciało do regeneracji. Poczułeś, że straciłeś trochę życiodajnej vitae, ale rana została wyleczona [utrata 3 pkt vitae]. Obejrzałeś na szybko nogę oraz sprawdziłeś w jakim stanie są pozostali twoi sojusznicy. Spostrzegłeś, że ciągle walczą z toreadorką.

Co robisz?

John i Katherine

Zaatakowałaś Katherine swoją przeciwniczkę razem z Johnem, uzupełniając się lukami w atakach. Gdy on atakował górą, ty próbowałaś ataku z dołu. Gdy on się bronił, wychodziłaś ze swoimi ciosami. Próbowaliście zmieniać ruchy, taktyki ale przeciwniczka była nie-do-zajechania. Cały czas broniła się skutecznie przed Wami, jej ruchy były nie dość że płynne, to jeszcze diabelnie szybkie i precyzyjne. Owszem, nie mogła przejść do ofensywy pod natłokiem waszych uderzeń ale w defensywie była mistrzynią. Atak za atakiem, uderzenie za uderzeniem Toreadorka parowała wasze ruchy. W pewnej chwili postanowiłeś wyprowadzić John uderzenie w nogi, lecz Toreadorka odskoczyła od Ciebie. Na ten ruch wyczekiwała Katherine, doskoczyła do swojej przeciwniczki i zadała dwa uderzenia w serce kainitki. Ta nie miała jak się wybronić i ostrza zatopiły się w najważniejszym organie... po czym kainitka rozpadła się w proch. Usłyszeliście jak ostrze, którym walczyła upada na ziemię...

Co robicie?

[Scyfe]

Katherine, David, uzupełnijcie swoje Vitae, tutaj macie jego źródło, bierzmy tą księgę, sprawdźmy co z Fengiem i spadamy stąd przed świtem - zacząłem rozglądać się w czasie gdy uzupełniali swoje vitae które stracili w czasie walki, mam nadzieję że zostawią mu go trochę, może być źródłem informacji. wyjąłem komórkę by zadzwonić z raportem sytuacji do Ojca....

[Luna]

Spożyte vitae zużyła na nogę. Sztylet ceremonialny schowała w torbie,

- księgę mogę również ponieść,miejcie ręce wolne - była gotowa do drogi.

[Bruce Campbell]

David również uzupełnił trochę swoje vitae, po czym zaczął rozglądać się po posadzce za nożem lub pistoletem. Zawsze lepiej mieć jakąś broń przy sobie.

[Claudie]

W międzyczasie gdy ty John próbowałeś dodzwonić się do swojego ojca wskazałeś nieprzytomnego mężczyznę, którego przytachałeś ze sobą po czym odszedłeś na stronę, obracając się plecami do nich. Z jednej strony przyssała się do niego Katherine, z drugiej strony David... David aż tak bardzo nie potrzebował vitae zważywszy na to, że był praktycznie pełny przed wyjściem ze swojego mieszkania, udało mu się zaspokoić swoje potrzeby [+3 vitae]. Postanowiłeś odnaleźć swoją broń, co Ci się też udało. Katherine tymczasem zważywszy na swoje rany i wcześniejszą utratę jej potrzebowała jej więcej. Na szczęście opanowała się w porę, spijając tylko część jego krwi [+3 vitae] i postanowiłaś wyleczyć swoją ranną nogę [-3 vitae]. Niestety, mężczyzna wyraźnie pobladł przez utratę krwi na rzecz Was... Tymczasem John próbowałeś się dodzwonić do ojca.. W końcu przypomniało Ci się, że jesteś pod ziemią więc możesz nie mieć zasięgu! Ach ta technologia... Gdy John walczył z telefonem, a David sprawdzał swój pistolet podeszłaś Katherine do zawiniętego w płaszcz grimuaru i podniosłaś go.

Co robicie?

[Bruce Campbell]

- Lepiej się zbierajmy. Możesz zadzwonić do Ojca w drodze - drugie zdanie David skierował do Assamity.

[Scyfe]

Katherine ostrożnie z tą księgą, David zgadzam się czas ruszać, po drodze musimy jeszcze wydostać stąd Fenga.
Ruszyłem w drogę powrotną z bronią gotową zaatakować każdego kto się pojawi.
Na początek skierowałem swoje kroki do pułapki w którą wpadł Feng.

[Luna]

Schowała ostrożnie owiniętą księgę i ruszyła przed nich,

- pozwólcie,że poprowadzę...znam drogę. Na dół możemy zejść na linie ale może istnieje szybsza droga do pieczary? - gdy była na miejscu to zaczęła się rozglądać za owym wejściem.

[Claudie]

Po jakimś czasie wróciliście do miejsca, w którym ostatni raz widzieliście Fenga. Gdy zajrzeliście do dziury, jego już tam nie było.

Co robicie?

[Luna]

- po smaku krwi można odnaleźć go...ciekawe czemu... - zamilkła i poczuła się źle z najwidoczniej wcześniejszą myślą,
- postanowił nas opuścić - to ostatnie brzmiało sztucznie.