[ŚWIAT MROKU] Amor omnia vincit - David Jackson

[Bruce Campbell]

David usiadł i odpowiedział:
- Dobry wieczór. Chodzi o to, że od kilku dni nigdzie nie ma mojego Ojca. Nie mogę się do niego dodzwonić, nie pozostawił mi też żadnej informacji, która mogłaby zapowiedzieć to zniknięcie, czy dać wskazówkę gdzie jest.

[Claudie]

Matt wysłuchał Cię i po chwili odpowiedział:
- To dziwne... Ale jeżeli nie czujesz nic... silnego w sobie, to znaczy że żyje. Nie czułeś jakiegoś ostrego bólu? Mówił Ci może, gdzie się udaje? List, cokolwiek?

[Bruce Campbell]

- Nie, nie pamiętam żebym odczuwał jakiś ból ostatnio... bez powodu. Tak mniej więcej tydzień temu widziałem go ostatni raz. Zostawił tylko list, w którym mówił, że dostał wyjątkowo trudne zlecenie i przez kilka dni może go nie być.

[Claudie]

- Dziwne... - odpowiedział Mike tajemniczo - Już dawno powinien zejść z punktu obserwacji. Owszem, dostał trudne zlecenie, bo sam mu je dałem. Ale byłem przekonany, że już je wypełnił bo nie miał w nim, że ma mi meldować... - po czym zauważyłeś, że Matt zamyślił się.

[Bruce Campbell]

David nadal siedział, niespecjalnie wiedząc co teraz zrobić lub powiedzieć. W końcu zadał pytanie:
- Czy mogę dowiedzieć się, gdzie był mój Ojciec?

[Claudie]

- Śledził pewną grupę ludzi - odpowiedział Mike - W różnych punktach miasta zaczęli gromadzić sporej ilości materiały wybuchowe. Mogliśmy przyjąć, że to jakaś lokalna grupa terrorystyczna ale został zauważony twój "znajomy" Tzimisce. Twój Ojciec miał szukać dalej, ale jak sam widzisz ślad po nim zaginął.

[Bruce Campbell]

- Mogę spróbować go odszukać. Ale musiałbym wiedzieć, od czego zacząć.

[Claudie]

- Może od ostatniego miejsca skąd Twój Ojciec dał sygnał? - zaproponował Mike - Zawsze to jakiś punkt zaczepienia. Tak przy okazji Davidzie, jak tam sprawa z tym martwym ochroniarzem? Jesteś już czysty?

[Bruce Campbell]

- Prawie, pracuję nad tym - odparł David, po czym po chwili dodał - chyba już czas, żebym się stąd zabierał.

[Claudie]

Mike wyciągnął jakąś kartkę z kieszeni, coś na niej zapisał i podał Ci ją mówiąc - To było ostatnie miejsce skąd Sandor dał dzwonił. Jak coś ustalisz, daj znać - po czym pożegnał się z Tobą i odszedł kierując się w stronę windy. Gdy pozostałeś sam kątem oka zauważyłeś Barbarę, która patrzyła się na Ciebie przez szklankę, jakby chciała Cię powiększyć.... albo pomniejszyć.

Co robisz?

[Bruce Campbell]

David po chwili rozważania, postanowił podejść do niej.

[Claudie]

Gdy podchodziłeś do niej spostrzegłeś, że Barbara jest smutna. Gdy podszedłeś do niej zobaczyłeś tylko już jej plecy, ponieważ odwróciła się od Ciebie. Przekręciła lekko główkę tak, by widzieć Cię jednym okiem, lecz nic nie mówiła.

Co robisz?

[Bruce Campbell]

David podszedł do niej i powiedział po chwili zastanowienia, jak rozpocząć rozmowę:
- Witaj, Barbaro. Coś się stało?
Równolegle, przemknęła mu przez głowę myśl: Mogłem udać, że jej nie widzę...

[Claudie]

- Nie dajesz znaku życia, znikasz na kilka nocy i się pytasz czy coś się stało? - powiedziała Barbara, ciągle patrząc na Ciebie jednym okiem - Normalnie stwierdziłabym, że chcesz mnie unikać. Chyba, że masz kogoś na boku i jeździsz z nią na tym swoim rumaku - po czym spuściła głowę przestając Cię obserwować i zaczęła mruczeć pod nosem (ale tak, że mogłeś ją usłyszeć) - Mój dzielny rycerz na pięknym koniku błądzi gdzieś po mieście pełnym zła, nie odwiedzając swojej księżniczki. Czy to księżniczka jest tą złą, czy rycerz ma inną gdzieś....

[Bruce Campbell]

- To nie tak Barbaro, po prostu miałem problemy i... musiałem się z nimi uporać - David próbował się wytłumaczyć, nie wiedziałem jednak zbytnio, co powiedzieć, żeby jej nie zdenerwować... bardziej.