Kryształy Czasu / sesja

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Bywajcie Panie, bywajcie, przybędą wam z ratunkiem, a wówczas zasiądziemy do uczty, która jak ufam nie będzie zatruta! A teraz bywajcie, bywajcie...! - głos rycerza wraz z jego oddalaniem się od obozu słabł. Po chwili mężny sir Gawain ruszył za Ghanem, który sporo zdążył go już wyprzedzić.

[Octavian]

- Dokąd zmierzacie głupcy?
Krzyczy za odchodzącmi Sybil Danning.

[Peterov]

Inarius Hermanenus Pallius

Nie mając zbytnio sił i wyboru trzyma się Ghana

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Ruszamy na poszukiwania sposobu, żeby zatrzymać działanie klątwy i nic nas nie zatrzyma! - odkrzyknął Sir Gawain, nie patrząc za siebie.

[Octavian]

... i tak o to drużyna znów wkracza w labirynt jaskiń.
Całkowicie nie znając drogi i nie mają żadnego źródła światła wkracza w nieznaną sobie ścieżkę. Ciemną bardzo ścieżkę!

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Nie lękajcie się towarzysze, zapewne wkrótce znajdzie się światło! - rzekł mężny Sir Gawain, przepuszczając na przód Ghana,wolał zostać za rosłym towarzyszem, żeby mieć lepszy pogląd strategiczny na sytuację.

[Peterov]

Kurczliwie trzyma się Ghana.

[Agis]

Ghan

Dzielnie brnie naprzód, mimo coraz głośniejszego burczenia w brzuchu. Odwraca się ku trzymającej się jego ręki Dii:

-Jak to się stało, że ta napęczniała Barbie ma fiolkę z krwią Ubika?

[Octavian]

ale, nie jedyną! - odpowiada drugi Ubik, który wyłonił się za jednej ze skał, trzymając w ręku pochodnię.
Za nim pojawiają się kolejno skopiowani członkowie naszej drużyny....
drugi Ghan, drugi sir Gawain, drugi Inarius...., a nawet druga Dia!

Słowem drużyna, staje jakby przed własnym ożywionym lustrem!

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
Rycerz, gdy tylko zobaczył swą kopię, oburzył się wielce. Jak to, kopiować tak zacnego, sprawiedliwego, skromnego i mężnego człeka, jak on? Niemożliwe!
- To jakieś czarnoksięskie sztuczki! Jest tylko jeden sir Gawain! Giń szarlatanie! - krzyknął rycerz w zapalczywym gniewie i zamachnął się na drugiego sir Gawaina.

[Octavian]

- To jakieś czarnoksięskie sztuczki! Jest tylko jeden sir Gawain! Giń szarlatanie! - krzyknął rycerz, czyli drugi sir Gawain i w zapalczywym gniewie i zamachnął się na pierwszego sir Gawaina.
Starli się, niczym dziewczęta w akademiku szkoły imienia Zacnego Katana w Ostrogarze, tej zacnej uczelni kształcącej dobrze ułożone damy. Wymieniają ciosy, jakby tak - rachitycznie, ale walczą.
Pierwszy sir Gawain z drugim sir Gawainam, wydaje się, iż nie są wstanie się ubiec, jakby jeden mógł przewidzieć podstępy drugiego i na odwrót.

[Agis]

Dwaj Ghanowie, wyciągnąwszy zza pazuchy po kawałku mięsa (zwiniętego ze stołu amazonek), przysiedli na pobliskim kamieniu i tuląc do siebie dwie Di`e, ze smakiem zaczynają żuć mięso, przyglądając się z zainteresowaniem pojedynkowi.
- jak myślisz, kto wygra?
Zapytał Ghan nr 1 Inariusa nr 2.

[Bruce Campbell]

- Ha! Widać, że łatwiej zrobić kopię mojego wyglądu, lecz mój talent szermierczy jest nie do odtworzenia!  Walczysz jak niewiasta! Zaraz cię pokonam! Broń się! Ha! - pokrzykiwał sir Gawain, wyprowadzając kolejne ciosy i uważając, by przypadkiem się nie skaleczyć.

[Agis]

Ghan (1)

- Słuchajcie, Gawainy! Może przestalibyście się wygłupiać, przysiedli tu obok i pomyślelibyśmy co się dzieje i jak to jest możliwe... Mam tu zacny bukłaczek, z żalem bo z z żalem, ale puszczę go w kółeczko, zdrowie nas wszystkich! Podwójne! A ty dziwadło, Łebek, czy jak cię tam opaskudzili, gadaj coś ty znowu zmalował?

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Nie może to być! Ten psi syn nazwał mnie szarlatanem! Zmyję tę potwarz krwią! - zawołał rycerz i wymierzył kolejny cios, cały czas starając się trzymać przeciwnika na odległość miecza.