[Evernight] Upadek Królestwa Ludzi - Sesja

[Bruce Campbell]

Stolfi
Szturcham Solariona i szepczę do niego:
- No, mów coś!
Po czym sam zwracam się do starca:
- Witaj eee... świątobliwy mężu. Jam jest Stolfi, a ten tutaj - wskazuje na Solariona - to zacny człek, który po wielu latach hmm... wyrzeczeń i tej... ascyzy złożył śluby Waszemu Solarionowi. On to nas tu przyprowadził.

[Octavian]

Chyba nie myślisz, że będziesz mi wydawał polecenia? Co za chamstwo..., ścisza głos i mruczy, pod nosem żeby nikt nie mógł go usłyszeć i miota szeptem wyzwiska.
Po czym bierze woreczek i idzie do wioski.
Po drodze mruczy pod nosem, idąc kopie patyki.
Na chwilę zatrzymuje się, pisze po ziemi patykiem kilka znaków, patrzy na nie z ukosa, po czym idzie dalej w kierunku wioski.

[huth]

Zolo

Zdobiona buława od razu przyciągnęła wzrok Komara. Elegancka forma przedmiotu wskazująca na jego wartość uruchomiła trybiki obsesji.
- Cicho krasnoludzie - syczy przez zęby - otwiera nam gość z buławą, za którą kupiłby niejeden dom, to pomyśl, co trzyma w swoich kufrach... Pakuj się!
I głośniej
- Ekhem, dziękujemy za gościnę, twoja buława tak wspaniale inkrustowana doskonale wskazuje nam drogę, wejdźmy i zajmijmy się w takim razie konkretami - uśmiechnął się krzywo.

[Peterov]

Solarion
Stolfi
Zolo Komar
Wchodzicie do środka. W chwili gdy ostatni z was przekracza próg, drzwi za wami zamykają się z łoskotem. Wnętrze wykonane z białego marmuru potęguje efekt padających na kryształowe podłoże promieni słońca, które wpadając przez prostokątny otwór w suficie rozświetla całe pomieszczenie. Kapłan prowadzi was ze spuszczoną głową, mrucząc coś pod nosem. Dopiero po chwili zdołaliście dostrzec na ścianach złote świeczniki, puchary oraz półmiski, w których trzymane są szmaty lub czysta woda. Jest tu dosyć duże zamieszanie. Jak na budynek, który ma na oko 60 metrów kwadratowych to 7 akolitów i kilkoro wieśniaków modlących się zapatrzonych w słońce jest dosyć sporą liczbą. Kapłan chwile prowadził was okrężną drogą, by nie przeszkadzać wiernym i skinieniem buławy skierował was do następnych drzwi.

Wolgang Uberffald
Pasiur Basuch
Chwilę po tym, jak wypowiedziałeś swoją kwestię, dowódca chyba coś zrozumiał, przez co wrócił do Ciebie i rzekł.
Weź nowego z jego mułem, bo z tego co widzę, to nie pociągniesz długo samemu targając takie ciężary HEHEHE. - Po czym machnął do twojego "nowego" kompana, by poszedł z Tobą. Idziecie obok siebie w stronę wioski trzymając muła za uzdę, lecz nikt z was nic nie powiedział. W oddali widzicie już zabudowania. Droga tam zajmie z godzinę lub dwie.

[Octavian]

Obraca się na pięcie i idzie w kierunku obozu złorzecząc, naturalnie pod nosem, żeby nikt nie usłyszał, chwyta muła i idzie razem z kompanem dalej.
Po drodze patrząc na zabudowania rozmyśla o tym czy nie dało by się wykorzystać sprężonego powietrza do wyrzucania pocisków.
Zaczyna coraz poważniej kombinować nad zbudowaniem pistoletu pneumatycznego.

[Bruce Campbell]

Stolfi
Podążam za kapłanem i zaczynam rozmyślać, czy przypadkiem nie pomyliłem się w jakiejś nazwie. Hmm... ten ludzki język jest taki dziwny. A może jednak to nie była ascyza tylko esceza...?

[Alpaka]

Pasiur Basuch


Co za typ, nawet się nie odezwie, już bym wolał chyb sam iść przynajmniej z mułem poprowadziłbym ciekawszą rozmowę.
Ale wiocha, po co wgl tam idziemy? I jeszcze ma czelność mojego zwierzaka prowadzić!
- Ekhm.. jestem Pasiurr.. Mówisz coś czasem? - z grymasem na twarzy przypominającym uśmiech spojrzał się na kompana
- I co Ty taki mały? Daj mi lepiej uzdę bo jak Poop pociągnie to poździerasz sobie kolana na drodze.. Tak nazwałem muła Poop. Oryginalnie nie?
Poklepał muła po zadzie i chwycił uzdę od niziołka.

[huth]

Komar

Przechodząc koło cennych przedmiotów korci go, żeby coś zwinąć, ale uznaje, że gra nie jest warta świeczki i liczy na jeszcze lepsze 'eksponaty' w głębi budynku. Poza tym może to wcale nie jest złoto. I na pewno nic się z niego nie dowie o wspanialszych skarbach.
Zatem... podąza.

[Peterov]

Solarion
Stolfi
Zolo Komar
Jako pierwszy poszedł rycerz, roztwierając pewnie drzwi i wchodząc do środka. W tym pomieszczeniu jest o wiele ciemniej niż na zewnątrz. Wygląda na to, że jesteście w bibliotece, w której poza wami znajduje się...

(click to show/hide)

...kapłan, który studiuje jakieś księgi. W momencie gdy ostatni z was przekracza próg, drzwi zostają zamknięte przez jednego z akolitów. Wcześniej słyszany gwar teraz umilkł całkowicie. Jest to tak cicho, że jesteście w stanie usłyszeć swój oddech czy przewracanie kartek przez kapłana. Mija dłuższa chwila, po której kapłan odstąpił od stołu, przy którym stał, wziął do ręki kostur z końcówką przypominającą słońce, po czym wspierając się na nim podszedł do was i zaprosił ruchem ręki do spoczęcia na ławie po lewej, którą w tym półmroku dopiero dostrzegliście.

Wolgang Uberffald
Pasiur Basuch
Wasza droga ciągnie się dalej. Ciekawe co ciekawego może się stać.

[Bruce Campbell]

Stolfi
Zadowolony rozsiadam się na ławie, po czym mówię:
- Witaj Ojcze. Jam jest Stolfi, a przyprowadził nas tu ten oto Solarion, w celu zbadania tych... no... jak to było po ludzku... ruin, tak, dobrze mówię, ruin! Czy dowiemy się czegoś więcej o zadaniu? W sumie, jak już przy zadaniu jesteśmy, musisz Ojcze wiedzieć, iż cierpię na wyjątkowo rzadkie schorzenie, przez które pić mogę jeno piwo, względnie jakieś miody, wody nie zdzierżę. Dlatego mam pytanie: czy macie w tej oto świątyni zasoby tak zacnych trunków?

[Octavian]

Wolgang Uberffald
Naturalnie burczy coś nieprzyjemnego do Pasiura, ale dociera do niego że przecież pociski wyrzucane przez pistolet mogłyby mieć doczepiony na końcu, magnes który pozwoliłby im zawsze trafiać w cel! Ale  w takim wypadku sam broń musiałaby być zrobiona z drewna, czy da się to zrobić w praktyce? Czy możliwy jest drewniany, pneumatyczny pistolet?
Rozmyślając nad tym dylematem idzie dalej z Pasiurem i mułem.

[Alpaka]

Dziwnie przyglądając się nieziołkowi idzie dalej gadając co jakiś czas głupie teksty do muła. Wiedziałem że będziesz lepszym kamratem - pomyślał. Po co ide z tym karłem? Przecież sam mógłbym żarcie przynieść! Zaczyna coraz więcej rozmyślać - muszę znaleźć d***ki w wiosce bo nie wytrzymie! Kopnął kolejny kamyk na drodze. Co za nuuuda!

[Octavian]

Wolgang Uberffald
zaczyna coś odpowiadać do opryskliwego do Pasiury, ale nie wychodzi mu to.
W wyobraźni zaczyna dopasowywać już do siebie drewniane koła zębate, rozgląda się po okolicy w poszukiwaniu mocnego drzewa, z którego można by sporządzić wytrzymałe elementy.

[huth]

Komar

Hamuje się, żeby nie wybuchnać śmiechem na tekst krasnoluda o możności picia jeno piwa. Zaraz potem skupia się na ksiązkach dookoła
- Wielce szanownym powitać, niech będzie pochwalony Solarion, ehem. Czy mógłbym się nieco rozejrzeć po regałach, hmmmmm, wielebny?

[Peterov]

Solarion
Stolfi
Zolo Komar
Kapłan obrócił się na pięcie i podszedł do stołu, przy którym przed chwilą sterczał. Chwycił ceramiczne naczynie, po czym postawił je przed wami na waszym małym stoliku. Do waszych nozdrzy dociera słodki zapach wina. Po chwili 3 ceramiczne kubki lądują koło was. Skinął także na Ciebie Zolo, pozwalając Ci przejść się po pomieszczeniu. W trakcie jak przeglądasz książki(lub co tam robisz, precyzuj) wasz gospodarz wyciąga dosyć starą potarganą mapę, którą bardzo ostrożnie rozpościera.
To są ruiny sakaranów, a raczej ich mapa. Legenda głosi, że pośród nich pochowane są prastare zapiski tej prawie zapomnianej rasy. Interesuje mnie pewna księga... nie jestem pewien jak wygląda, lecz strzępy informacji jakie ocalały po Sakaranach mówią, że powinna leżeć TU - Pokazuje palcem na prawy górny róg mapy.
Te pomieszczenie zwane jest Komnatą Wiedzy i Solarion jeden wie kto lub co może jej strzec. Zdobądźcie dla mnie każdą księgę z tego miejsca a będę.... będziemy dla was bardzo wdzięczni, a i nagroda was nie minie. To tyle z mojej strony. Jakieś pytania?

Wolgang Uberffald
Pasiur Basuch
W chwili gdy rozpoczynaliście już zalążek rozmowy, przed wami zauważyliście pusty wóz z koniem. Ciekawe jak się tam znalazł i dlaczego woźnica postanowił go opuścić.