[RPG by Chi1] Edoran : Opowieść Zakazanego Boga(Alternatywa)

[Aharo]

Ahri

Mogę ruszyć na zwiad. Większość czasu za młodu spędziłam na skradaniu się. Jeśli nie macie nic przeciwko to sprawdzę wioskę. - powiedziała stanowczo Ahri i czekała na odpowiedź.

[Claudie]

Diana

-Równie dobrze moglibyśmy wejść do wioski, wysłać parę ludzi by sprawdzili to i owo, a nie kryć się po lasach jak jacyś bandyci - powiedziała Diana do Ahri - Na samą myśl o tym, że to my moglibyśmy być uznani za bandytów chce mi się puścić pawia. To kto chętny?

[Altharis]

Christopher von Augenberg

Wyjął dziennik i zaczął spisywać to, co wydarzyło się przez czas ich podróży:

(click to show/hide)

3 obrót słońca, Okres Nulan, Rok 971 I Ery, dzień 7

Tyle się wydarzyło w ciągu tego tygodnia... 7 dni temu, napadli nas jacyś bandyci, sam - jako że walka nie była moim powołaniem - zostałem z niej wyeliminowany przez atak w lędźwie. Nigdy nie czułem takiego bólu jak wtedy... Na nasze szczęście, Obime był prawdziwym lekarzem i znał się na swojej pracy. Nie wspominając o tym, że dołączyła do nas kolejna kobieta, Blyth, która była kolejna wysłanniczką snu. Ale nie to jest ważne...

Po latach badań, przemyśleń i rozważań o Androsie - i ogólnie filozofii - wreszcie skończyłem swoje "dzieło". Chociaż skończyłem za dużo, lepiej pasuje "nadałem ostateczny kształt", teraz pozostaje jedynie doszlifowanie mojego dziedzictwa.

Verhängnis. Słowo oznaczające tak przeznaczenie, los jak i fatum i najlepiej oddające to, co rządzi naszym życiem. Nie jakiś bóg, a przynajmniej nie taki, jaki ludzie znają. Bo czyż istota tak potężna istota, naprawdę potrzebuje by ktokolwiek darzył go uwielbieniem i karał za wszelkie odstępstwa od wiary? Nie, światem i jego losem rządzi coś innego, nieznana siła, nauka lub istota, strażnik można by rzec. Vormund. W przeciwieństwie do Androsa tej istoty, nie obchodzi władza ani uwielbienie, a porządek i spełnienie wcześniejszego planu. Planu, według którego każdy z nas podąża.

Bo czyż naprawdę możemy powiedzieć, iż mamy wolną wolę i wszystko zależy od nas? Cóż, gdybyśmy znali nasze Verhängnis być może moglibyśmy tak powiedzieć. Nikt go jednak nie zna, dlatego też uważam, że wszystko co robimy, miało się stać. Nie ważne, że chcemy "oszukać przeznaczenie", bo jakaś wieszczka powiedziała, że zabijesz brata lub umrzesz za miesiąc i dlatego zrobisz coś innego niż miałeś zamiar. Nie, nikt nie potrafi poznać prawdziwego Verhängnis, a wszystko co robimy miało się stać. Przynajmniej teraz, być może kiedyś.

Cóż, na razie na tym opiera się cała moja filozofia. W przyszłości, w wyniku naszej dalszej przygody zapewne zmienię kilka rzeczy i dopiszę wiele nowych lecz teraz wystarczy. Kiedy tylko wrócimy, będę musiał to opublikować w miastach zajętych przez Rebeliantów...

Westchnął wiedząc, że najpewniej nie dożyje tego dnia, kiedy będzie mógł pokazać światu swoje chaotyczne zapiski. Jeśli tak się stanie, najwidoczniej będzie to jego Verhängnis. Schował dziennik i lekko dotknął miejsca, w które tydzień temu został zraniony. Przy gwałtowniejszych ruchach rana go wciąż bolała, gdyby nie Obime, pewnie byłby teraz martwy więc to mała cena. Na razie tylko przysłuchiwał się rozmowie Diany i Ahri, sam nie znał się na tych sprawach, acz posłanie zwiadowcy wydawało się bezpieczniejszym wyjściem.

[Aharo]

Ahri

Lepiej nie wysyłać całego oddziału. Idźmy we dwie, myślę, że tak załatwimy to raz dwa, a w razie czego obronimy się swoim kobiecym urokiem. - kończąc znacząco się uśmiechnęła

[Claudie]

Diana

-Dobry pomysł, przydałby się jeszcze jakiś mężczyzna, który robiłby za tępego osiłka. - rzekła Diana do Ahri. Spojrzała na grupę ludzi i spytała się - No panowie, który z was jest na tyle odważny, by poszedł z nami?

[huth]

Kniprod

-To ja... będę was ubezpieczał - wykrzywił usta w coś przypinającego uśmiech - Na pewno znajdzie się ktoś odważniejszy... prawda?

[jurdas]

Huno
Mój łeb... ciągle myślał o niedawnej potyczce w lesie, po której pozostało tyle bólu.
- ja pójdę, tarczownika z tak paskudną gębą jak moja pewnie przestraczy się każdy wieśniak - powiedział i mile się uśmiechnął do pań.

[Aharo]

Ahri

No to chyba nie mamy na co czekać. Ruszajmy i nie traćmy więcej czasu. - powiedziała Ahri i czekała na reakcje Diany.

[Claudie]

Diana

- A więc idziemy! - powiedziała Diana i wyruszyła w stronę wioski.

//Sorry że tak baardzo mało, ale to raptem jedna odpowiedź xD

[huth]

Kniprod

Ależ ochocze te dzierlatki, hoho - Obślinił się i przyczaił z naładowaną kuszą.

//Jak już jesteśmy przy ambitnych odpowiedziach... :P

[Aharo]

Ahri

Ahri ruszyła za Dianą poruszając się z jak największą gracją kręcąc tyłkiem.

// OMG XD Teraz chyba Chidori. //

[Movart]

Marcus

Zadaliśmy śmierć tak szybko, a jeszcze nic nie wiemy o naszej misji. Nic nie jest przypadkiem, nie teraz, gdy tak wiele się zdarzyło, ci wszyscy ludzie, nasza misja... Za dużo rzeczy stało się bez naszej wiedzy. Marcus dużo rozmyślał po walce, zastanawiał się czy ci bandyci byli "zwykli" czy ktoś ich na nich nasłał. Tego drugiego przypadku obawiał się najbardziej. Okazałoby się wtedy, że zadarli z kimś praktycznie nie będąc świadomymi nawet swego celu. Dosyć często wspominał twarz młodzieńca, którego zabił. Czy działał zgodnie zgodnie ze swoją wolą? A może został zmuszony przez kogoś... To nie musiało się tak skończyć, szkoda tak młodo umrzeć.

Napotykając wioskę, Marcus miał wiele wątpliwości, wydawało mu się zbyt spokojna. Może jestem zbyt podejrzliwy? pytał się w myślach. Jednak ostrożności nigdy za wiele.
Czasami odnosił wrażenie, że niektórzy z jego towarzyszy nie zdają sobie sprawy z powagi sytuacji, jakby to była tylko podróż krajoznawcza, a wioska kolejną atrakcją.
Usłyszawszy pomysł wejścia do wioski, nie był zbyt entuzjastycznie do niego nastawiony. Postanowił iść za nimi, jednak nie powiedział ani słowa. Trzymał się paręnaście metrów za towarzyszami, jednak nie dotarł do samej wioski, zatrzymał się kawałek przed nią, stanął na uboczu i zaczął obserwować okolicę, jednocześnie co chwilę spoglądając na resztę.

[Baldwin]

Jasper

Już dawno nie walczyłem - pomyślał. Spojrzał w stronę obu dziewcząt kierujących się w stronę wioski i ruszył za nimi.

[Aharo]

Ahri


No to teraz wcale nie rzucamy się w oczy... po czym kiwnęła ręką (niezauważalnie tak) tym na tyłach by zawrócili lub oddalili się jeszcze bardziej. I tak jeśli ktoś nas obserwuje to pewnie ich zobaczył. Nici z zaskoczenia. - mruknęła Ahri do Diany.

[Chidori]

Słońce powoli już zachodziło, zapewne za parę minut zacznie robić się szaro. Mimo to było dość ciepło, a śnieg nie przeszkadzał w podróżowaniu. Ahri, Diana, Jasper i Huno żwawo ruszyli do wioski. Gdy tam dotarli nie wyglądało to najciekawiej... wioska była zapewne opuszczona. W niektórym domach brakowało drzwi, a raczej leżały one tuż obok w paru kawałkach. Po chwili zauważyliście jeszcze jedną rzecz, na domostwach w losowych miejscach i ilości widać było rozmazaną ludzką krew. Nigdzie nie było ciał, na ziemi krwi także nie zaobserwowaliście, czyby przykrył ją śnieg? Od strony lasu z którego przybyliście nie widać było żadnych takowych odznak.

Część towarzystwa siedziała w lesie, z większą lub mniejszą ciekawością spoglądając na wysłaną grupkę. Nagle dookoła nich zapadł straszny chłód. Ptaki ucichły, a w okolicy zapanowała całkowita cisza, słychać było jedynie zmarzniętych towarzyszy. By już po chwili w oddali usłyszeć dźwięk rogu wojennego.