[RPG by Chi1] Edoran : Opowieść Zakazanego Boga(Alternatywa)

[Altharis]

Christopher

Robi się coraz ciekawiej - następnie wstał i podszedł do stołu, na którym znajdowała się kula. - "Bo jesteście moimi dziećmi. Znajdźcie mnie" - przeczytał szeptem, i następnie podpisał się swym imieniem i nazwiskiem na kartce. Po podpisie, osobnik zaczyna coś odczuwać, możliwe, że słyszy głosy i/lub widzi jakieś obrazy. Na kuli pojawiają się także litery, tak jakby nas rozumiała. Kula to prawdopodobnie swego rodzaju łącznik z człowiekiem z którym rozmawiamy, pytanie tylko jak to jest możliwe.
- Jak zgaduję, nie jesteśmy twymi, kimkolwiek jesteś, dziećmi w klasycznym znaczeniu tego słowa. Więc w jakim? I czemu mamy Cię znaleźć, gdzie jesteś? - Gdyby nie widział tego, co się wcześniej stało, najpewniej uznałby, że wszyscy tutaj są szaleni. Jak tylko będzie miał czas, wszystko udokumentuje.

//Osobiście uważam, że używanie pogrubień jako myśli jest mało estetyczne ale jeśli tak ma być, tak też będzie.

[Aharo]

// To chociaż czy będzie można nabyć jakoś te umiejętności?  Historia wskazuje, "łaziłam na bale!" XD //

Mam własnych rodziców. - pomyślała po czym odpisała. Gdzie mamy Cię szukać?

[Chidori]

SPRAWA OOC

Ustalmy jak pisać. Aby nie było niepotrzebnych problemów (Musiałem się dokładnie wczytać w post Altharisa aby zrozumieć gdzie myśli, a gnie mówi.

Mowa:
- Witaj panie. Dziś jest niezbyt dobry dzień na rozmowę, albowiem szukam ojca. 

Myśli:
- być może to nie jest najlepszy pomysł aby pozostać z nimi.

[Movart]

Marcus


- Zaczyna się robić coraz ciekawiej - szepnął do siebie wstając od stolika. Zaintrygowany niezwykłością kuli postanowił zbliżyć się do niej, tak aby mógł dobrze widzieć napisy, zachowując jednak dystans w stosunku do zgromadzonych wokół niej ludzi.

[Bloomy]

Elaith

Czarcie czary! To na pewno sprawka tych plugawców, wrócę do swojego stolika i poczekam na rozwój sytuacji. - jak pomyślał, tak zrobił.

[wesch96]

Arvaan

Rozczarowany tym jak współbiesiadnicy roztrwonili rzeczone dwa pytania. Ale w geście rozpaczy spróbował i on:
- Gdzie Cię szukać?
Po co marnować tak cenne pytania na błahostki. Mamy priorytet tego się trzymajmy. Niestety trzeba sobie uświadomić jak ludzie prości często przejmują inicjatywę, bez planu, bez pomysłu...

[Haller]

Kira

Gdy głosy w jej głowie ucichły wstała i stwierdziła z ulgą, że nikt nie zauważył tego co się z nią działo.
Widocznie kula całą ich świadomość skierowała ku sobie - pomyślała. I dobrze, choć warto by się dowiedzieć kim są Ci ludzie. Może nawet nie rozumieją tego co mówię? Najprostszego pytania o cel ich obecności.
Otrzepała kolano i przymrużywszy oczy skrzyżowała ręce na piersiach.
Tak będziecie tutaj stać i patrzeć się w tę kulę? - zwróciła się do nich. Widzę, że pojętni z was ludzie i to co artefakt ma wam do powiedzenia z łatwością odczytujecie, ale skoro jesteśmy tutaj wszyscy i każdy z nas interesuje się tym dziwactwem, może warto by wspólnie się tym zastanowić, miast milczeć i udawać, że się wzajemnie nie widzimy?
Ciekawe, który z nich to mój cel.

[Altharis]

Christopher

- Ach tak, kompletnie zapomniałem, że są tu inni ludzie... Dobrze, więc mówisz, że powinniśmy się zastanowić nad tą rzeczą, więc czy masz jakiś pomysł, czym jest? Lub kto mógł to stworzyć, jakim sposobem łączy się z osobą, z którą rozmawiamy? Zgaduję, że nie. Osobiście uważam, że najważniejsze jest teraz usłyszenie - czy też przeczytanie - odpowiedzi od naszego rozmówcy, tak byśmy wiedzieli co się dzieje. A najpewniej każdy z was chce poznać odpowiedź na to pytanie - odpowiedział białowłosej kobiecie, cały czas patrząc na kule oczekując odpowiedzi. Możliwe, że kula - chociaż może lepsze będzie określenie "przekaźnik" - nie reaguje na dźwięki i nie docierają one do naszego rozmówcy. W przeciwieństwie do rzeczy napisanych na kartce. Pytanie: w jaki sposób zapisane słowa są przekazywane do odbiorcy?

[Chidori]

Niestety Ahri nie była już w stanie umieścić napisu. Gdy tylko próbowała coś napisać na kartce, nie wiedziała w jaki sposób.  W tym czasie Marcus zbliżył się na odpowiednią odległość by widzieć dokładnie co się dzieje. Christopher umieścił swoje imię i nazwisko. Już po chwili na kuli ukazał się napis.
- Witaj Christopher. - Lecz na pytania w postaci słów przez niego wypowiedziane kula nie odrzekła nic.
Gdy tylko Arvaan zbliżył się do kartki i umieścił swoje pytanie kula zareagowała. Każdy w myślał słyszał głos. Był on przyjemny, męski. Jak u dobrego dziadka który z miłością opowiada swym wnuką.
- Ruszcie na północ, tam znajdziecie krąg czarnych kamieni. A w nim to co bliskie waszemu sercu. Dwa pytania zadane. Zegnajcie moje dzieci.
Po tych słowach  karta zaczęła płonąc, a czarna kula pękła na wiele drobnych kawałków. Pozostały jedynie okruszki i pył.



//Masz rację iż używanie pogrubień jest mało estetyczne. Ale tak będzie na razie najlepiej. Z prostego powodu. Nie wszyscy grający mają tu na tyle doświadczenia aby nie robić zamieszania w inny sposób.

//Owszem nabyć  tą umiejętność będzie można.

[Aharo]

// Pisać nie można, ok. Ale chyba czytać mniej więcej każdy potrafi? Bo to takie bez sensu czekać, aż ktoś "przeczyta" coś co już się przeczytało xD //

Ahri

Chyba wiemy mniej więcej gdzie iść? Najrozsądniej będzie ruszyć do Groty. Jest wysunięta najdalej na północ. Co wy na to moi mili? - rzekła Ahri proponując reszcie pierwszy kierunek. Mam nadzieję, że nikt z nich nie będzie się kłócił o takie błahostki...

[Altharis]

Christopher

- Może i jest wysunięta najbardziej na północ, acz nie znaczy to, że tam trzeba się udać. nie wspominając o tym, że będzie potrzebny środek transportu, by dotrzeć na wsypę. Uważam, że chodziło raczej o SzczaGrod. - Następnie podszedł do stolika, otworzył swój dziennik, wyjął pióro i kałamarz i zaczął pisać:

(click to show/hide)

3 obrót słońca, Okres Veisan, Rok 971 I Ery, dzień 15, dzień 1 wyprawy

"Dotarłem do karczmy w Hasum, w okolicy Vinterwolf, gdzie znajdowali się ludzie, którzy mieli ten sam sen co ja. *Mężczyzna z czarnymi włosami, o brązowych oczach w zbroi
*Huno Branin, czarna, przystrzyżona broda i krótkie włosy z głębokimi zakolami, skórzana zbroja
*Szczupła kobieta, długie blond włosy sięgające piersi, ubrana m.in w kamizelkę, płaszcz i pelerynę z futrem wokół kaptura
*Mężczyzna w czarnej szacie i kapturem, twarzy nie widać
*Kolejny mężczyzna, brązowe włosy sięgające do ramion, ubrany w zbroję
*Kira, co najdziwniejsze białowłosa, nosi granatowy beret i czerwoną chustę na szyi
*Wysoki i szczupły mężczyzna, łysy od czoła w górę, reszta włosów ruda,
*Młoda kobieta, długie włosy o kolorze ciemnego blondu, obcisła bluzka z kapturem
*Młody mężczyzna, lekki zarost, ubrany w ciemno-szary płaszcz z kapturem
*Mężczyzna noszący długi futrem płaszcz z kapturem, brązowe włosy, jasnoniebieskie oczy

Kobieta (pozycja nr 8) podeszła do kuli i napisała coś na kartce. Podeszli także Kira i mężczyzna (nr 4), który zaczął ją podrzucać, chwilę później jednak puścił ją, Kira niedługo potem zaczęła wykrzykiwać swoje imię - stąd też je znam. Po tym jak nr 8 napisała kolejne słowa na papierze, podszedłem do stolika i w kuli dostrzegłem litery "Bo jesteście moimi dziećmi. Znajdźcie mnie." i także się podpisałem i sam zacząłem zadawać pytania. Niedługo po tym, pojawiło się "Witaj Christopher" i usłyszałem w głowie męski głos mówiący, byśmy udali się na północ, gdzie znajdziemy krąg czarnych kamieni. Papier, na którym pisaliśmy pytania spłonął, a kula pękła na kawałki.

Przemyślenia: nie wiem co tu się dzieje, lecz każdy miał ten sam sen, czuję to. Kula zaś była łącznikiem między nami a naszym "rozmówcą". Słowa wypowiadane do kuli jednakże, nie docierały do niego, w przeciwieństwie do tych pisanych na papierze. Nie mam jednak, żadnego logicznego wytłumaczenia jak to było możliwe. Nie wspominając już o głosie, który - chyba - wszyscy słyszeli w swoich głowach. Nasz rozmówca wspominał także o tym, że "jesteśmy jego dziećmi". Jak łatwo się domyśleć, nie w tym samym sensie o jakim wiekszość osób na początku by pomyślała. Więc w jakim? Czyżby właśnie przemówił do nas Bóg? Teoretycznie jesteśmy "dziećmi bożymi" jak to niektórzy mówią ale dlaczego by chciał nas tu zebrać i kazać szukać jakiegoś kręgu? Zamieszczam rysunek kuli sprzed jej zniszczenia."

Po czym zamyka dziennik na klucz i chowa go, czekając na rozwój wypadków.

[Movart]

Marcus

To było... dziwne, ci wszyscy ludzie, zgromadzeni w jednym miejscu razem mają iść na północ? Wszystkich tu sprowadziła ta kula, albo ktoś kto przez nią rozmawia. Może warto to sprawdzić

- Nie bierzecie pod uwagę jednego małego szczegółu. Jest zima, zamieć szaleje na zewnątrz, a jedyna najkrótsza droga prosto na północ prowadzi przez góry, to może się skończyć szybciej niż zaczęło. Może i dłużej ale rozsądniej by było ruszyć do KarianDzanu przez Mazar. - powiedział poważnym głosem, ruszając się z miejsca w stronę baru.

- Masz Pan coś do jedzenia? - zapytał po chwili karczmarza.

[Chidori]

Karczmarz nie spojrzał nawet na Marcusa. Lecz z jego ust wydobyły się słowa.
- Zaplecze.
Marcus zauważył iż za karczmarzem znajdują się jakieś drzwi. Były otwarte, być może właśnie one prowadzą na zaplecze.

[Movart]

Marcus

Spojrzał ze zdziwieniem na karczmarza. No dobra zobaczmy. Udał się na wskazywane zaplecze.

[Aharo]

Ahri

Równie dobrze możemy ruszyć do Karlandzan'u, może po prostu wpierw udamy się do jakiegoś większego miasta i przeczekamy zimę by późniejsza podróż była łatwiejsza. Co wy na to?