Gry planszowe, karcianki, paragrafówki...

[Bruce Campbell]

Kurde, ładna makieta, sam kiedyś chciałem jedną zrobić, niestety pokryło się to z okresem kiedy modelarstwo mi się znudziło i w sumie nigdy jej nie skończyłem. Pamiętam że miałem już zrobione parę (naście? chyba :P) drzewek i z 5 wzgórz (nie przymocowane do samej płyty, były na podstawkach żebym mógł je w zależności od widzimisię w przyszłości przestawiać), ale nie pamiętam już jaka byłe generalna idea wyglądu makiety, bo samą płytą chciałem zająć się na końcu i w sumie się tym nie zająłem.

[Octavian]

Opowieść o makiecie,....
Natomiast nie masz racji huth w Warhammera się nie gra kosteczkami, kolekcjonuje się ludziki, zbiera się Białego Krasnoluda, czyta na necie o graniu, ogląda się ilustracje, gada się na forum, można na komputerze, ściągasz zasady, czytasz podręczniki na necie, oglądasz pomalowane ludziki,...
ale kosteczkami to nikt nie gra.
To tak jak z odrzutowcami, grasz w War Thunder, Ił-2, czytasz, oglądasz filmy ale nie latasz na odrzutowcach!

Alkhadias - nie tylko polityka!

[huth]

no to ja nic nie rozumiem. Przecież ten cały warhammer to przecież jest właśnie bitewniak

[Octavian]

W telegraficznym skrócie:

<STOP> w dzieciństwie wyjeżdrzałem z rodzicami do Niemiec, gdzie w sklepach widziałem komiksy i gry planszowe, tam poznałem świat Warahmmera, miłość od dzieciństwa. <STOP> w okresie dorastanie miałem świra na punkcie ilustratorów Ghames Workshop, byli dla mnie idolami, nie było mnie stać na grę. <STOP> gdy zacząłem zarabiać przepuszczałem kasę na wszystko co związane z grafikami w Warhammerze, jącznie z grami, ale stopniowo brakowało czasu. <STOP> kupiłem Bitwę o przełęcz Czaszki, ale bawią się już teraz nią moje dzieci, nie ma szans na granie w gry przy dzieciach <STOP> mam więc Warhammera, uwielbiam go, ale niegdy w niego nie grałem, chociaż czytałem instrukcję dla zabawy i śledzę ewolucję Starego Świata <STOP>

[Bruce Campbell]

Dzisiaj przypadkowo natrafiłem na post Octaviana, w którym wspominał o Wojowniku Autostrady i od razu przyszły mi na myśl gry paragrafowe, które były dla mnie niejako wstępem do gier fabularnych. Szczególnie mam sentyment do wspomnianego Wojownika Autostrady, którego pierwsza część była (chyba) moją pierwszą paragrafówką w życiu. Tu musiał bym się zastanowić, czy Ogniem i szablą (jakoś tak się to zwało) lub inna paragrafówka, której akcja osadzona jest w Vice City, nie była wcześniej. Obu tytułów niestety nie pamiętam (pierwszy zgadywalem, na pewno miał coś wspólnego z tytułem którejś z książek Sienkiewicza), w każdym razie ich autorami byli Polacy. A jak u was z paragrafówkami?

[Hawkwood]

Sądzę, że pierwszą paragrafówką z którą się zetknąłem i nadal mam, był "Dreszcz". Zresztą można sobie zagrać TUTAJ. Możliwe także, że byli to "Odkrywcy nowych światów" Encore, ale to nie jest typowa paragrafówka. Poza tym wszystkie części "Wojownika autostrady", które niestety straciłem (można zagrać online TUTAJ i "Wehikuły czasu" (na pewno czytałem cz. 1-7 bez 5tej niestety) pożyczane od kumpla. Potem udało mi się kupić 2,3 i 6 w antykwariacie za grosze. Mam też "Pierścień" wydawnictwa Torus. Paragrafówek wydanych w Polsce było sporo. Listę można znaleźć TUTAJ, ale chyba nie jest kompletna.

Mam też "To Be or Not to Be" i "Sorcery! Parts 1 & 2" na Steamie. Gra się w to całkiem przyjemnie.

Zawsze miałem ochotę sprawdzić jak wygląda seria "Lone Wolf" Joe Denvera - to ten gość od "Wojownika autostrady", ale jakoś nie mogę się zebrać i to nabyć. W sumie jest wersja cyfrowa na Steamie, ale nie wiem czy nie wolałbym jednak książki, zwłaszcza, że to chyba tylko wycinek serii, która przecież liczy 28 części!.

[Octavian]

Witaj wędrowcze,
przeglądając forum MiB, trafiłeś na podstarzałego dziwaka, który jest maniakalnie zaangażowany w gry paragrafowe i klimat lat 80s.
Okazuje się, że ów dziwak, ma przyjaciela - który jest wstanie go zrozumieć, a na forum są ludzie obeznani z tematem, gotowi podzielać tą pasję. Co robisz?:

A - ignorujesz temat i idziesz dalej, nie chcąc poruszać tej kwestii

B - angażujesz się w rozmowę i wysyłasz kolejny post

eeee, chyba tak zdefiniowałem pytanie, że wszyscy wybiorą - A, mój błąd
Może inaczej, uważam że forum ma duży potencjał w tym temacie, można by coś razem zrobić, w coś zagrać, aż się prosi.
To chciałem powiedzieć  :)

[Peterov]

Co powiecie na rozgrywkę Osadników z Catanu? Jeżeli znajdzie się 2 graczy, możemy rozpocząć grę! Przygotuję planszę etc.

[Bruce Campbell]

Wybieram, podobnie jak Peterov, B.
Jestem chętny, ale jak mielibyśmy przez internet w to grać?

[Peterov]

Zrobię skan mapy, potem oznakujemy każdy róg i tak to będzie leciało.

[Hubtus]

W sumie też bym mógł zagrać, jednakże cały urok planszówek moim zdaniem polega na wspólnym siedzeniu przy stole, blefowaniu oraz pewnej presji na gaczu stwarzanej przez ograniczony czas, więc planszówki trochę średnio nadają się na taką  internetową grę. Jednakże ciekaw jestem jak takie przedsięwzięcie może wyjść w praktyce.

[Adeptus Gedeon]

Cześć!
Tak się składa, że ulepałem kilka gier paragrafowych.

Pierwsza - "Kręte drogi" - jest niezbyt oryginalna i niezbyt rozbudowana (na zasadzie "pierwsze koty za płoty"). Gracz wciela się w rycerza Zakonu Światłości, któremu przyjdzie się mierzyć z wielce mrocznym zagrożeniem... albo do niego dołączyć.
wersja PDF: http://www.mediafire.com/?3u57crvdz9cj5y6

Druga - "Wielka Wojna Sukcesyjna - jest odrobinę (ale tylko odrobinę) bardziej oryginalna i rozbudowana. Założenie jest dosyć sztampowe, choć w "interaktywnej fikcji" chyba nie było jeszcze użyte. Miejscem akcji jest niegdyś potężne Imperium (jak wspominałem, sztampa). Ostatni cesarz umarł, nie pozostawiając męskiego potomka, w związku z czym imperialni możnowładcy rozpoczęli krwawy spór o koronę. Do konfliktu mieszają się też inne potężne frakcje, takie jak Imperialny Senat czy Kościół Hierarchistyczny, a także stłamszeni wyznawcy starych, pogańskich bogów pragnący wykorzystać wojenny chaos, by wyjść z podziemia i na nowo wznieść sztandar swojej wiary. Co gorsza, ościenne mocarstwa są gotowe wkroczyć z interwencją, by ugrać coś dla siebie. Alter ego gracza jest dawnym żołnierzem, który po zakończeniu służby osiadł na wsi, aby pędzić żywot spokojnego kmiecia. Ale pewnego dnia wojna domowa wkracza do jego osady i bohater zostaje wplątany w wir wydarzeń.
Z początku gracz kieruje jedynie własną osobą i niewielką grupą towarzyszy broni, ale w miarę rozwoju historii może uzyskać większy wpływ na wydarzenia rozgrywające się w Imperium. Czytelnik będzie dowodził oddziałami i armiami, piął się w hierarchii, zawierał sojusze i zdradzał swoich mocodawców, knuł spiski lub dokonywał bohaterskich czynów. Od jego wyborów będzie zależało to, czy jego frakcja zwycięży w wojnie, czy pomoże zasiąść na tronie komuś innemu, czy też sam zdobędzie władzę nad Imperium, czy doprowadzi państwo do rozkwitu, czy upadku, czy utwierdzi cesarską władzę, czy przekształci kraj w republikę, czy ugnie kolana przed Kościołem, czy poprowadzi wyznawców starych bogów do zemsty - i tak dalej, i tak dalej. Przewidziane są też wątki romantyczne (choć muszę przyznać, że wyszły mi wyjątkowo sztywno i kiczowato), choćby dlatego, że mariaże też są narzędziem polityki.
Gra liczy 813 paragrafów, ale ze względu na bardzo duże rozgałęzienie fabuły, jednorazowe ukończenie gry zamyka się w liczbie 8-13 wyborów, choć w ten sposób czytelnik ujrzy jedynie niewielki fragment wszystkich możliwości. Paragrafy są dosyć długie, większość z nich zajmuje ok. strony A4.
Niestety, nie jestem zadowolony z jakości mojej własnej pracy. Konieczność opisania każdej możliwości sprawiła, że nie miałem czasu, sił i natchnienia by skupić się na rozbudowanych i "literackich" opisach oraz dialogach - w efekcie, miejscami gra bardziej przypomina streszczenie wydarzeń, niż "interaktywną powieść", a w niektóre fragmenty są dosyć grafomańskie. Tym niemniej, jeśli ktoś ma czas i ochotę, zapraszam do zapoznania się z tym wytworem i wyrażenia swojej opinii.

Format doc -http://www.mediafire.com/download/h560jih6abfpkde/Wielka+Wojna+Sukcesyjna+1.3.doc http://www.mediafire.com/download/h560j ... na+1.3.doc

Format pdf -http://www.mediafire.com/download/jtto8b5031tkja1/Wielka+Wojna+Sukcesyjna+1.3.pdf http://www.mediafire.com/download/jtto8 ... na+1.3.pdf

Format mobi - http://rolegames.pl/wp-content/uploads/ ... 05250.mobi http://rolegames.pl/wp-content/uploads/ ... 05250.mobi

Trzecia - "Sprawy rodzinne". Ten wytwór osadzony jest w tym samym świecie, co "Wielka Wojna Sukcesyjna" , aczkolwiek istnieje kilka istotnych różnic.
- Tematyka - "Sprawy rodzinne" skupiają się na losach pretora (urzędnika wymiaru sprawiedliwości) działającego w Mieście Tronowym, stolicy Imperium. Bohater będzie musiał stawić czoła psychopatycznemu mordercy, odpowiednio postępować ze zwierzchnikami... a także własną rodziną.
- Forma - tym razem poszedłem bardziej w stronę "interaktywnego opowiadania". Oznacza to po pierwsze, że paragrafy są znacznie dłuższe niż w "Wielkiej Wojnie Sukcesyjnej" (co niestety odbiło się na trochę mniejszej ilości paragrafów - jest ich tylko 41). Po drugie - paragrafówka nie jest pisana w drugiej, lecz w trzeciej osobie, a bohaterem nie jest bezimienny awatar gracza, tylko skonkretyzowana postać. Znowuż - jest to rozwiązanie nietypowe i rozumiem, że nie każdemu przypadnie do gustu. Jeden z testerów stwierdził wręcz "Przykro mi to stwierdzić, nie jest to gra paragrafowa" (dlatego też dałem podtytuł "Opowiadanie interaktywne" zamiast "Gra paragrafowa".

PDF: http://www.mediafire.com/file/06jv50jrw8z85dx/Sprawy+rodzinne+1.4.pdf
MOBI: http://www.mediafire.com/file/cb3p5ba535x2553/Sprawy+rodzinne+1.4+-+Nieznany.mobi


Spaskudziłem również innego rodzaju dzieło - "Oblężenie Wiecznego Miasta". Jest to dwuosobowa gra strategiczna mojego autorstwa, która wykorzystuje system walki "pozycyjno-dwuliniowy", znany m.in. z gier komputerowych z serii Disciples, czy niektórych cRPG - to znaczy, gracze ustawiają swoje postacie w dwóch liniach - z przodu wojownicy, z tyłu łucznicy i magowie, przy czym wojownicy jednego gracza nie mogą atakować strzelców gracza drugiego, dopóki nie wyeliminują jego własnych zbrojnych. Otoczka (100% sztampowa), jest taka, że hordy Ciemności atakują twierdzę "tych dobrych". Gra jest asymetryczna - postaci Obrońcy są silniejsze, ale Obrońca nie może (poza pewnymi wyjątkami) uzupełniać strat, natomiast Napastnik ma prawo wykładać coraz to nowe karty potworów. Ma to oddać klimat obrony wąskiego przejścia przez grupkę bohaterów przeciwko (niemal) nieskończonym hordom wrogów. Ponadto każdy z graczy ma do dyspozycji specjalne karty, które pozwolą mu odmienić losy bitwy. Miasta broni nie tylko oddział herosów, więc Obrońca będzie mógł wydać rozkazy żołnierzom na murach aby ostrzelali wroga z balisty czy skąpali go w gorącym oleju, zaś Napastnik, dzięki mocy Władcy Ciemności użyje złowrogich zaklęć.
Z dotychczasowych testów wynika, że jedna rozgrywka trwa ok. pół godziny.
http://www.mediafire.com/download/s719e98e23rz9d3/Obl%C4%99%C5%BCenie+Wiecznego+Miasta4.pdf

Jeśli ktoś ma jakieś uwagi nt powyższych wytworów, chętnie je poznam ;)

Swoje gry, a także opowiadanie, recenzje i inne artykuły zamieszczam na blogu adgedeon.blogspot.com .

Pozdrawiam!

PS. Post napisany za pozwoleniem Dyktatora.
Pozwoliłem wrzucić info, ale nie sprawdzałem zawartości plików do ściągania, więc wchodzicie do nich na własną odpowiedzialność. // Dyktator

[Bruce Campbell]

Że niby ty jesteś autorem Krętych dróg? Miło mi poznać, dobre kilka lat temu miałem przyjemność grać w tę paragrafówkę! Była świetna... choć jak dla mnie, zdecydowanie przykrótka.

[Octavian]

A nie ma narzędzi do tworzenia gier tekstowych?
Przecież graliśmy w Wojownika Drogi Szybkiego Ruchu, no jakoś to się jednak dało.
Czy to coś trudnego, czy jak?

[Adeptus Gedeon]

@ Lew

Że niby ty jesteś autorem Krętych dróg? Miło mi poznać, dobre kilka lat temu miałem przyjemność grać w tę paragrafówkę! Była świetna... choć jak dla mnie, zdecydowanie przykrótka.

Ano, ja nim jestem i miło mi poznać kogoś, kto grał ;) "Kręte Drogi" faktycznie są króciutkie, to moja pierwsza gra i dopiero się uczyłem, kolejne są zdecydowanie dłuższe - czy lepsze, nie mnie oceniać.

@ Octavian

A nie ma narzędzi do tworzenia gier tekstowych?
Przecież graliśmy w Wojownika Drogi Szybkiego Ruchu, no jakoś to się jednak dało.
Czy to coś trudnego, czy jak?

Są takie narzędzia, jak np. Twine, z którego notabene korzystałem przy "Sprawach Rodzinnych"... Ale przyznam, że nie do końca rozumiem, co masz na myśli.