[1648: Rzeczpospolita w Ogniu] Sesja Drużyny II

[Octavian]

Czółenko w butnej pozie staje obok drzwi w taki sposób, że ciało osłania za murem, Boże uchowaj aby za drewnem drzwi!
Sprawdza broń, patrzy na kurek, czy aby naciągnięty, czy wszystko w porządku - czy ten karabin może wypalić?
Jak nie to w razie czego użyje starego triku, wykorzysta go jak maczugę.
Przykłada broń do drzwi - tych lewych i pcha je swoją bronią, tak by w razie czego uchronić się przed potencjalnym strzałem, lub zasadzką, której jak zawsze się spodziewa.
Gdyby się nic nie wydarzyło, gotów jest powtórzyć procedurę z drzwiami prawymi.
Nerwy grają, krew szumi w uszach, gardło ma suche, oddycha szybko i płytko.

[GonzO134]

- No waszmość, widzisz co ciekawego? - spytał Bogusławski.

[Koxxus]

Zagłoba, po wychyleniu się, o mało co nie oberwał od kuli karabinowej, która została wystrzelona od prawej strony. W tym momencie, usłyszeliście czyjeś kroki...

[Sir Aragorn]

-Matko Święta !- Krzyknął Zagłoba.

[Octavian]

Czółenko klnie w duchu, przytula się do ściany i mocniej ściska karabin.
Nie ma bladego pojęcia co teraz zrobić.

[GonzO134]

- Kto tam? - Krzyknął Bogusławski z nadzieją na odpowiedź.

[Koxxus]

- Któż to walczyć chce z synami Rzeczypospolitej?- słyszycie odzew.

[Sir Aragorn]

-Podaj swe imię a my podamy nasze i wiedz o tym że my z Rzeczpospolitą walczyć nie chcemy! - Rzekł z poważnym głosem Zagłoba.

[Octavian]

Czółenko siedzi cicho, a nuż go nie widzieli, będzie ZASADZKA!

[Koxxus]

Nagle, zauważyliście postać która zbliżała się po cichu od tyłu. Zaczęła wam ona energicznie wskazywać schody. W tym samym czasie, żołdacy krzyczeli:

-Wyjdźcie z rękami w górze!

[GonzO134]

- Waćpanowie, to chyba znak. - szepcze Bogusławski do swoich kompanów.

[Octavian]

Biegnie na schody!

[Sir Aragorn]

Zagłoba biegnie z towarzyszami.

[Koxxus]

Gdy tylko pędem ruszyliście w stronę schodów, za wami zaczęli biec przeciwnicy. Zostało wam jakieś pięć metrów do schodów, gdy ten, który wam wskazał drogę, został postrzelony. Na tym jednak wróg swoich salw nie kończy.

[Octavian]

Pada na ziemię, robi to szybko.
Stara się odwrócić, by móc wycelować w wroga, jeśli się uda odpowie ogniem.
Sytuacja jest straszna, nie może uwierzyć, że znalazł się w tak beznadziejnym położeniu.