[Rozbicie: Meklemburgia] Rada

[adriankowaty]

Uznając poprzednie kwestie za zamknięte, Książę proponuje parę reform poprawiających efektywność handlu i gospodarki w państwie:
- po pierwsze pada propozycja reformy waluty. Polegać to będzie na tym, że wprowadzony zostanie dwustopniowy system walutowy, uwzględniający monetę srebrną (talar) jako podstawę i monetę złotą (denar) jako równowartość 100 denarów. Podstawowym jednak założeniem systemu będzie to, że waluta nie będzie oparta na wartości kruszcu, z którego jest wykonana, ale na wartości dóbr produkowanych w państwie. Innymi słowy, wartość jednego talara będzie równoznaczna 1 beli sukna produkowanego przez rzemieślników meklemburskich.
Nie będzie to jednak równoznaczne z całkowitym porzuceniem poprzedniej waluty, którą będzie można używać nadal wg jej obecnej wartości, z tą jednak różnicą, że nowe monety starego typu nie będą już wybijane.
Żeby uprościć sprawę, nowe monety będą wybijane z tego samego tłoka co wcześniej, z użyciem odpowiadających im kruszców.
- po drugie książę proponuje ogólnokrajową regulację systemu miar i wag poprzez wprowadzenie jednolitego systemu. By uprościć sprawę, książę proponuje wprowadzenie:
Beli, dla tkanin, będącej równowartością miary tkaniny niezbędnej dla uszycia ubrania dla dorosłego człowieka.
Kufra dla materiałów które można w nich schować. Pojemność kufra będzie równoznaczna z pojemnością typową dla standardowego używanego obecnie kufra średniej wielkości.
Kadzi, jako miary dla płynów. Jej miara jest równa pojemności małej kadzi na płyny stosowanej obecnie.
Wozu, stosowanego dla wszystkich towarów. Tak jak poprzednie powinien mieć pojemność standardowego średniego wozu, bądź 20 bel, 15 kufrów lub 25 kadzi.
Karawany, czyli równowartości pięciu wozów.
- ostatnią kwestią do rozważenia jest powołanie systemu państwowych cechów rzemieślniczych, funkcjonujących we wszystkich miastach i wśród wszelkich form rzemiosła, a których podstawowym zadaniem będzie unifikacja standardów produkcji dóbr rzemieślniczych, uwzględniająca jednolite standardy jakości dóbr i ich ilości pasujących do nowego systemu miar i wag.

[Piastun]

po pierwsze pada propozycja reformy waluty. Polegać to będzie na tym, że wprowadzony zostanie dwustopniowy system walutowy, uwzględniający monetę srebrną (talar) jako podstawę i monetę złotą (denar) jako równowartość 100 denarów. Podstawowym jednak założeniem systemu będzie to, że waluta nie będzie oparta na wartości kruszcu, z którego jest wykonana, ale na wartości dóbr produkowanych w państwie. Innymi słowy, wartość jednego talara będzie równoznaczna 1 beli sukna produkowanego przez rzemieślników meklemburskich.

Nie jestem w stanie ci tego określić bo nie mam pojęcia czy coś takiego jest możliwe, a jeśli jest to nie mam pojęcia jakie mogłyby być tego skutki dla ekonomii państwa.

Tzn. wprowadzenie tego systemu monetarnego nie wymaga wielkiego wysiłku i jest możliwe (funkcjonuje to obecnie w większości państw świata, niekiedy od bardzo długiego czasu). Z ekonomicznego punktu widzenia chodzi o ustabilizowanie wartości waluty, czyniąc ją mniej podatną na wahania wartości kruszców, z których jest wykonana, co może doprowadzać zarówno do masowego spadku cen (w wyniku nagłego odpływu kruszców za granicę), jak i do równie radykalnego skoku inflacji (jaki się zdarzył w Europie w wyniku hiszpańskiej conquisty w Ameryce, czy nawiązania umów handlowych z Ces. Mali, co doprowadziło do horrendalnych nadwyżek produkcji złota i tym samym do radykalnego spadku jego wartości).
W większości przypadku model ów upowszechnił się w XVIII-XIXw., ale niektóre państwa europejskie (Wenecja, Flandria, Bizancjum), a także Chiny stosowały go już od średniowiecza.

[adriankowaty]

Tzn. wprowadzenie tego systemu monetarnego nie wymaga wielkiego wysiłku i jest możliwe (funkcjonuje to obecnie w większości państw świata, niekiedy od bardzo długiego czasu). Z ekonomicznego punktu widzenia chodzi o ustabilizowanie wartości waluty, czyniąc ją mniej podatną na wahania wartości kruszców, z których jest wykonana, co może doprowadzać zarówno do masowego spadku cen (w wyniku nagłego odpływu kruszców za granicę), jak i do równie radykalnego skoku inflacji (jaki się zdarzył w Europie w wyniku hiszpańskiej conquisty w Ameryce, czy nawiązania umów handlowych z Ces. Mali, co doprowadziło do horrendalnych nadwyżek produkcji złota i tym samym do radykalnego spadku jego wartości).
W większości przypadku model ów upowszechnił się w XVIII-XIXw., ale niektóre państwa europejskie (Wenecja, Flandria, Bizancjum), a także Chiny stosowały go już od średniowiecza.
Edit: i mała poprawka: chodziło mi o ogólną wartość łącznej produkcji tkanin w przeliczeniu na belkę, nie zaś relację 1 belka:1 talar. Wartość talara będzie proporcjonalna doń, tak, by ustabilizować kurs waluty i ceny. Przejęzyczenie z mojej strony - sorka.

[adriankowaty]

Co do ostatniej propozycji, chodziło mi bardziej o ujednolicenie standardów i miar produkcji dóbr, by zmniejszyć koszta produkcji i ustandaryzować jakość produktu.

[Piastun]

Mimo wszystko nie znajdzie to w żadem sposób odzwierciedlenia w mechanice, bo pbf-y, a szczególnie ten nie jest tak rozbudowany by móc to wprowadzić :( Pomysł fajny ale jednak nie da rady.

[adriankowaty]

Książę zaprasza Radę na obrady.
Ze strony Księcia pada propozycja podpisania umów handlowych z Królestwami Skandynawskimi (Danią, Szwecją i Norwegią). Znajdują się stosunkowo blisko, a dodatkowe partnerstwo handlowe z pewnością wpłynie pozytywnie na dochody z handlu.

[Piastun]

Rada zgadza się.

[adriankowaty]

Książę chciałby umówić jeszcze parę kwestii:
- po pierwsze, zrównanie stawek podatkowych dla trzech stanów reprezentowanych w Radzie. W obecnej chwili kler (najsłabiej reprezentowany w Radzie) płaci wyższe podatki (10szt. złota/rok) niż te, które płacą mieszczanie i rycerstwo (łącznie 16szt. złota/rok, czyli po 8szt. złota dla obu grup). Książę proponuje, by rozdzielić podatki płacone przez mieszczan i rycerstwo, i by obu tym klasom społecznym podnieść podatki do poziomu płaconego przez kler. Książę rozumie jednocześnie, że podniesienie podatków może być dotkliwe, jednakże po pierwsze nasz kraj w ostatnich latach znacząco się wzbogacił, a po drugie płacone w ramach podatków pieniądze zwracają się wszystkim stanom z nawiązką w formie inwestycji książęcych (dla mieszczan w formie dotacji dla kupiectwa, które wynoszą 17szt. złota/rok, dla szlachty i kleru w formie inwestycji w rolnictwo, na które idzie 30szt. złota/rok, czyli po 15 na kler i po 15 na rycerstwo). Oczywiście Książę nie narzuca propozycji, chciałby ją jednak przedłożyć przed głosowanie Rady.
- po drugie, umożliwienie mieszczaństwu nabywania nieużytków celem przeznaczenia ich pod uprawę roli na wyżywienie rosnących miast. Jak zapewne Szanowne Stany raczyły zauważyć, dynamiczny rozwój miast w ostatnich latach spowodował wzrost zapotrzebowania na żywność w Księstwie. Książę ze środków publicznych wydał nieco pieniędzy na poprawę wydajności rolnictwa, uważa jednak iż wypadałoby zwiększyć areał rolny. A że mieszczaństwo to najbogatszy stan w Księstwie, książę uważa, że umożliwienie im utworzenia majątków na terenach nieużywanych w widoczny sposób wpłynie na produkcję rolną w księstwie. Oczywiście Książę zdaje sobie sprawę, że może to doprowadzić do rywalizacji na linii rycerstwo-mieszczaństwo, czy raczej do jej zaognienia, czego Książę sobie nie życzy dla dobra Meklemburgii.
- po trzecie i ostatnie, Książę chciałby zaproponować parę zmian w systemie dziedziczenia tronu książęcego w Księstwie. Książę uważa, iż w wypadku braku potomka płci męskiej, księstwo mogłoby wpaść w niepowołane ręce, bądź nawet stracić niepodległość. Z uwagi na tą okoliczność Książę proponuje wprowadzenie prawa, umożliwiającego dziedziczenie Księstwa najstarszemu potomkowi bez względu na jego płeć, a po wtóre nakazujące członkom rodziny książęcej dokonywanie mariaży tylko i wyłącznie z obywatelami Meklemburgii. Nowe prawo by też gwarantowało, że w wypadku wymarcia dynastii meklemburskiej tylko rodowici Meklemburczycy na stale zamieszkali w Księstwie mogą wysunąć roszczenia do tronu, które musiałaby rozstrzygnąć Rada.

[Piastun]

1) Mieszczaństwo i Rycerstwo są przeciwne podatkom. Lepiej żeby książę szukał oszczędności niż nowych źródeł zysku.
2) Mieszczaństwo jest jak najbardziej za, lecz Rycerstwo jest bardzo przeciwko. Szlachta sądzi, że mieszczanie mają i tak bardzo duże możliwości rozwoju i teraz stanowią jak sam książę zauważył najbogatszy stan. Mieszczanie wskazują z kolei na swój wkład w rozwój handlu i rzemiosła. Pomysł wywołał duże napięcie.
3) Hmm, fajne ale nie ma to odniesienia w grze ;d

[adriankowaty]

1) Z finansami Księstwa problemu nie ma, chodzi o wyrównanie szans wszystkich stanów. 4szt. złota na rok wielkiej różnicy nie robią przy obecnym budżecie. Zresztą Książę nie naciska, to była tylko propozycja.
2. W obecnej sytuacji nie chodzi bynajmniej o poprawę sytuacji mieszczaństwa, lecz o zwiększenie produkcji rolnej. Jeżeli rycerze mają wątpliwości, książę prosi o złożenie kontrpropozycji.
3. Ma. Inni gracze mogą uznać roszczenia do tronu za Casus Belli i zaatakować.

[Piastun]

1)Odrzucone
2)Rycerstwo nie ma kontrpropozycji, wg. nich mieszczaństwo nie powinno mieć prawa do ziemi.
3)U nas książęta nie umierają śmiercią naturalną ;d

[adriankowaty]

1) Nie ma problemu.
2) Chodzi mi raczej o to, jak zamierzają wykorzystać owe nieużytki jeśli nie chcą mieć tam mieszczan? W całej tej reformie chodzi tylko o kwestię nieużytków, nie zaś wzmacniania mieszczan czy rycerstwa.
3) To nie ma znaczenia. Zarżnięty czy umarły naturalnie, każdy książę generuje hordy uzurpatorów które zapragną mojego tronu. Ja chcę im to prawnie uniemożliwić :P.
4) Książę ze swej strony chciałby zaproponować rycerstwu odnowienie Pospolitego Ruszenia z zachowaniem podatków, ale na zmienionych warunkach. Otóż nowego kroju pospolite ruszenie miałoby stały charakter, byłoby wyraźne określone co do ilości zebranych wojsk i utrzymywane przez cały czas ze skarbca książęcego (o wyższym żołdzie niż wojska zaciężne, proponuję od 3 do 4 szt. złota/drużynę). Tego rodzaju pospolite ruszenie powoływane byłoby na czas całego konfliktu, aż do zakończenia działań wojennych, i w trakcie tych działań zyskałoby prawo swobodnej grabieży na terytorium nieprzyjaciela. Żołd byłby płacony zarówno w czasie pokoju, jak i wojny, tak jak przy wojsku stałym.

[Piastun]

Hmm, to znaczy, że byłoby np. 4 drużyny pospolitego ruszenie które byłoby zarówno w wojnie jak i pokoju i dostawało stały żołd?

[adriankowaty]

Tak. Ale liczyłbym na nieco więcej tych drużyn. Tak z 8-12. Wszystkie opłacę, nawet po 4szt. złota/drużynę.

[adriankowaty]

Jeśli są zainteresowani, to niech się zbiorą i poinformują, ile drużyn wystawią. Od 1274 ruszy dlań żołd.
A w pierwszej turze wojennej 1274 ruszy kampania, podczas której ich obecność jest wielce istotna.