[ŚWIAT MROKU] Amor omnia vincit - Thomas Renfield

[Claudie]

Noc, deszczowa noc. Siedziałeś przy swoim biurku po godzinach, czekałeś na pilny telefon od swojego szefa, który nie przychodził. Zadzwoni? Nie zadzwoni? Sekundy wydłużyły się w godziny, minuty w dni. Stres powoli Cię zjadał od środka, czułeś na sobie spojrzenie wszystkich ważnych osobistości w tej firmie. Jeżeli szef i klient zaaprobuje twój projekt, staniesz się sławny! Takiego przetargu dawno nie było w tym mieście! Masz nadzieję, że wszystko się uda... Musi się udać! Gdzie ten cholerny telefon! Tutaj, nie uciekł. Sprawdzasz kabel, może któryś zazdrosny kolega Ci go uszkodził, nie wszystko jest ok... Telefon... cholerny telefon. Po chwili telefon zadzwonił a ty byłeś tak przejęty, że krzyknąłeś - tak się przestraszyłeś. Zestresowany nie mogłeś chwycić słuchawki, lecz w końcu opanowałeś się. Podniosłeś ją i usłyszałeś
- Pan Renfield proszony do gabinetu szefa - usłyszałeś głos Barbary, sekretarki szefa, po czym rozłączyła się dopełniając formalności. Odłożyłeś słuchawkę.

Co robisz? Którędy idziesz do gabinetu? Wykorzystujesz windę czy schody?

[Octavian]

Tą niezwykle istotną decyzję podejmują z wrodzoną sobie bystrością, która na pewno zadziwia wszystkich obecnych w biurze.
Opuszczam pomieszczenie, pewnie pozostałym jest niesamowicie smutno, ale trudno, skoro trzeba.
Ehhh, w takim razie na schody, ... albo nie! WINDA! Tak winda, jest teraz w modzie.
Ah, w takim razie do windy, do windy, śmiało, zaakcentujmy to męskim gestem, śmiało i pewnie do windy.

[Claudie]

Wykorzystując windę przyspieszyłeś swoje spotkanie z szefem, ponieważ wejście kilka pięter do góry na pewno by zajęło więcej czasu. Muzyczka grająca w windzie wcale Ci nie pomagała, lecz nie miałeś czasu by się zastanowić nad jej sensem, bo wjechałeś na piętro samego szefa. Pani Barbara siedziała sobie za biurkiem i gdy usłyszała twoje kroki, powiedziała - pan Helsing oczekuje na Ciebie, Renfield - po czym przycisnęła guzik i drzwi do gabinetu się otworzyły. Zauważyłeś, że poza bossem bossów były tam jeszcze dwie inne osoby - mężczyzna i kobieta. Szef odezwał się do Ciebie:
- Renfield, przedstaw jeszcze raz naszym gościom tę umowę, nad którą tak pracowałeś.

[Octavian]

- Co umowę? A tak umowę, oczywiście - umowę. Umowa, nad którą właśnie pracowałem.

Ponieważ kobieta magnetyzuje staram się tego nie okazywać, aby jej nie zapeszyć. Mimo wszystko przyznam, że ci faceci mają klasę, ah...
Ta mieszanka ekscytacji, ten ich styl, chociaż wiadomo, że nie będą tego okazywać marzą by móc nawiązać ze mną bliższą znajomość, stać się moimi,....
Nerwy, opanować nerwy. Wszystko spokojnie, wszystko spokojnie. Tylko bez nerwów, nic się nie dzieje, co to za perfumy, czego ona użyła? Jak pięknie pachnie też ten facet, tak WŁADCZO. Ah, to pewni Europejczyk, oni tam mają dopiero pyszne sery... Opanuj się, jesteś profesjonalistą.

- Pracowałem dzisiaj na państwa umowę, miałem ją nawet zabrać do domu, chociaż mam spotkanie w klubie mensy. Strasznie mi się ci ludzie narzucają, ale nie chce ich rozczarować. W każdym razie legalese, wymaga obecnie ubiustowienia umowy na poziomie, eee przepraszam, konsolidacji umowy z działem księgowości zagranicznej, i przeliczenia transakcji przy założenia stałej ejakulacji kursów walut.
W każdym razie do rzeczy, dzięki mojej pracy, obecnie umowa przedstawia się następująco....

Tu biorę głęboki wdech, odgarniam włosy z czoła, delikatnym muśnięciem, na jakie stać tylko prawdziwie wrażliwe osoby i przechodzę do spraw prawnych, jak zawsze z właściwą sobie charyzmą i profesjonalizmem.

[Claudie]

Minął jakiś czas, zauważyłeś że klienci nie mieli pytań do twojego projektu. Obserwowali nie tylko twoje ruchy, ale również dykcję, zachowanie, wszystko. Gdy skończyłeś referować i przedstawiać wszystkie potrzebne umowy i dokumenty, odezwał się mężczyzna.
- Jak mniemam, wszystko zostało już przedstawione? Gdzie można podpisać?
- Tutaj proszę - odezwał się boss, po czym pokazał mu miejsce. Mężczyzna nachylił się i piórem podpisał się wszędzie gdzie mu kazano. Jedna kopia umowy dla szefa, druga kopia umowy dla niego. Po chwili mężczyzna odezwał się - Podana kwota zostanie przelana w ciągu najbliższych dwudziestu czterech godzin. Mam nadzieję, że w przyszłości również będziemy przeprowadzać kolejne umowy.
- Dziękuję bardzo. Miło się z panem prowadziło interesy - odezwał się szef, po czym pożegnał się z mężczyzną i Tobą, po czym odprowadził Was do drzwi. Wsiedliście razem do windy a kobieta wybrała parter.
- Panie Renfield - odezwał się mężczyzna - czy kończy już pan pracę? Chciałbym pana zaprosić na kilka drinków. Trzeba opić tę umowę jak i pański sukces.

[Octavian]

 - Ależ z przyjemnością, mój zespół jest tak zgrany, że poradzi sobie bez mnie. To efekt ciężkiej pracy. Nigdy, ale to nigdy nie piję zbyt dużo, ale mogę polecić świetną knajpkę sushi, mogę też zabawić państwa karaoke, bez fałszywej skromności przyznam, że jestem w tym zaskakujący.

Idę po płaszcz, szybciutko.

[Claudie]

Mężczyzna powiedział, że zaczeka na Ciebie w limuzynie. Ty szybko skoczyłeś po płaszcz, gdy wracałeś do windy czułeś na sobie spojrzenia reszty pracowników z twojego działu. Zadowolony wróciłeś do windy i zjechałeś na dół. Podpisałeś się u strażnika w recepcji, że wychodzisz i zacząłeś szukać wzrokiem limuzyny. Po chwili podjechała pod Ciebie limuzyna. Zauważyłeś, że kobieta również robiła za szofera i w szybkim tempie wysiadła i otworzyła Ci drzwi. Mężczyzna siedział wpatrzony w widok po swojej stronie. Kobieta ręką zachęciła Cię byś wsiadł. Gdy to zrobiłeś, zamknęła za Tobą drzwi, po czym sama wsiadła za kierownicę i ruszyliście przez miasto.
- Drogi Renfieldzie - odezwał się mężczyzna i spojrzał na Ciebie - Rozumiem, że mogę tak się do Ciebie zwracać. Powiedz mi, czy całe swoje życie chcesz pracować w biurze?

[Octavian]

 - Oh, źle mnie państwo zrozumieli! Z tym karaoke, to taka zabawa. Nie zamierzam zostawać piosenkarzem. No co do biura, to coż... Skoro urodziło się tygrysem, nie można wieść zwykłego życia. Świat odważnych decyzji, wielkich pieniędzy, emocje, odpowiedzialność, RAUAAR!

Tu wykonuje ręką drapieżny gest, zaginając palce niczym Bruce Lee i mrucząc przy tym równie groźnie.

[Claudie]

- Nie o to mi chodziło - odpowiedział mężczyzna delikatnie obniżając głos, do tonu takiego że aż Ci ciarki przeszły po plecach - Nie będę powtarzał pytania, odpowiedz na nie.

[Octavian]

- Może nadszedł już czas na małe Pentimento. O co dokładnie chodzi?

[Claudie]

- Interesuje mnie Renfieldzie pewna sprawa - odpowiedział mężczyzna - Co byś powiedział, gdybyś został moim prywatnym księgowym? Gdybyś rzucił tę posadę i firmę, w której aktualnie pracujesz na rzecz mojej? Oferuję Ci dużo lepsze warunki, elastyczne godziny pracy... Co ty o tym sądzisz?

[Octavian]

 - Co? JAK? mmmoje biuro? Eeeee...

Przecież to niemożliwe, to pewnie podstęp. Albo się zgodzić i zobaczyć co się stanie...

- Przypuśćmy, że się zgodzę, co wtedy?

Czy oni się perfumują, co to za zapach?

[Claudie]

- To co Ci powiedziałem, Renfieldzie - powiedział mężczyzna - póki co więcej Ci nie oferuję. Mam nadzieję, że się sprawdzisz - po czym zamilkł i tylko wpatrywał się w Ciebie, to w mijające miasto. Po jakimś czasie dotarliście pod szpital. Mężczyzna spojrzał na Ciebie i powiedział - Widzisz Renfieldzie, troszkę Cię oszukałem... A teraz poczujesz lekki ból - i zanim zdążyłeś zareagować na jego słowa, poczułeś nagłe ukłucie w szyję. Chciałeś się ruszyć ale poczułeś, jak środek który był w strzykawce rozszedł się po twoim ciele i zemdlałeś.

Budzisz się. Pamiętasz wszystko jak przez mgłę... Rozmowę z mężczyzną, podróż limuzyną... Dziwne, co się stało wcześniej? Co się stało później? Rozejrzałeś się szybko po pomieszczeniu. Znaczy na tyle, ile pozwoliła Ci unieruchomiona głowa i unieruchomione ciało. Słyszałeś jakiś ruch za sobą, ale nie mogłeś go dostrzec.

Co robisz?

[Octavian]

- NO, BEZ JAJ! Co ta ma być, jakiś escape-room? Ja się nie zgadzałem przecież, takie zabawy są już nie modne....!

Próbuje się wyswobodzić, ale ostrożnie, żeby nie zrobić sobie jakoś głupio krzywdy. Jestem bowiem niezwykle przezorny.

[Claudie]

Próbowałeś się poruszyć ale poczułeś, że z każdym ruchem obręcze na szyi i kończynach zaczęły się mocniej zacieśniać. Gdy już nie miałeś czym oddychać, ktoś poluzował ją tak, że miałem ponownie normalny przepływ powietrza. Gdy ty łapałeś powietrze, usłyszałeś głos mężczyzny z samochodu dobiegający gdzieś za Tobą - Wybacz mój drogi Renfieldzie za warunki panujące w tym pomieszczeniu. Jesteś mężczyzną... z potencjałem? A może jesteś tylko moją zabawką - po czym wyszedł zza Ciebie tak, byś mógł widzieć go - Powiedz mi, czego pragniesz najbardziej? Nieśmiertelności? Niezrównanej siły? A może uwielbienia rzeszy fanek? - i gdy miałeś się zwrócić do niego, mężczyzna teatralnych ruchem odwrócił się od Ciebie, wyciągnął telefon... i zrobił sobie zdjęcie z Tobą w tle.