[Evernight] Upadek Królestwa Ludzi - Sesja

[Peterov]

Stolfi
Zolo Komar
Wolgang Uberffald
Iohannes Patroikonos

Ruszyliście więc razem przed siebie, przemierzając lasy waluzji, na chwilę zapomnieliście o tym co się działo. Rozsiedliście się wygodnie na polanie, gdy słońce schowało się za szczytami. Wszystko was boli(otrzymujecie 1 punkt wyczerpania do czasu pełnego odpoczynku). W brzuchach wam burczy, a wasze jedzenie nie pachnie jak pachnąć powinno. Robi się powoli zimno, a pierwsze świerszcze zaczynają zwiastować nadejście zmroku.

[Bruce Campbell]

Stolfi
- Musimy wyznaczyć warty... ktoś chętny pierwszy iść? - zapytał bez entuzjazmu krasnolud. Wielogodzinne błąkanie się tunelami, a następnie ucieczka przez las, wyssała z niego znaczne pokłady sił. Teraz jedyne o czym marzył, to prosty siennik, na jakim sypiał w swoim bandyckim leżu w Mieście. A łoże, na jakim sypiał w młodości, w siedzibie swojego klanu, zdawało się już być w ogóle jakimś nierealnym miejscem, chciało by się rzec - niebem. Cholera, na Terraxa - skup się! - pomyślał Stolfi, wyrywając się mackom półsnu na jakąś minutę. Później znowu popadł w stan bezwolnego otępienia.

[adriankowaty]

Iohannes
Ja się zgłaszam, chociaż bez broni i ekwipunku wiele nie zdziałam...

[Bruce Campbell]

Stolfi
- Dobrze. Ja zastąpię cię po północy. Gdyby działo się coś do tego czasu, daj mi znać - krasnolud rzekł, nie wykazując chęci podzielenia się swoim rynsztunkiem. Następnie padł niczym kłoda na prowizorycznie przygotowane posłanie, niemalże natychmiast zasypiając.

[adriankowaty]

Iohannes
Spędza czas do północy na warcie.

[Peterov]

Stolfi
Zolo Komar
Wolgang Uberffald
Iohannes Patroikonos

Stolfi wpadł w krzaki, po czym zasnął. Wolfgang rozmawia z Zolo i wykłócają się możliwości wykorzystania prochu jako paliwa, na co jednak Zolo reaguje dosyć negatywnie. Tak mijają kolejne godziny, a wy dalej rozmawiacie. Zrobiło się dosyć chłodno i ciemno. Grozi wam wyziębienie.

[Bruce Campbell]

Stolfi
Jak mniemam, krasnolud nadal zmorzon wydarzeniami całego dnia, śpi.

[Peterov]

"Stolfi wpadł w krzaki, po czym zasnął."

[Peterov]

Stolfi
Zolo Komar
Wolgang Uberffald
Iohannes Patroikonos

No mija wam dosyć niespokojnie. Jedynie Stolfi spał jak kamień, a wy budziliście się co chwilę rozglądając się uważnie. Z racji braku ogniska pomarzliście: Otrzymujecie 2 punkt wyczerpania, jedynie stolfi z racji odpoczynku dalej zachowuje 1 punkt. Budzicie się rano. A na niebie chmury zwiastują burzę. Jest niepokojąco cicho. Co dalej? Gdzie ruszacie?

[Bruce Campbell]

Stolfi
- Uuuch...! Ale mi się spaaało... - sięgnął krasnolud, przeciągnął się i otworzył oczy.
- Hej! To już nawet nie świta, to późny poranek! Mieliście mnie, cholera, o północy obudzić! - krzyknął poirytowany.
- Wasza strata, skoro daliście się tylko mi wyspać. Nie będzie przerwy, musimy czem prędzej ruszać. Szybko zwijajta obóz, ja wyjdę trochę na przód na zwiady. Potem wy ruszycie moim śladem - rzekł Stolfi, po czym zagłębił się w haszcze na północ od obozowiska.

[adriankowaty]

Iohannes
Najchętniej poszukałbym mojego ekwipunku i muła, gdzieś muszą przecież być...

[Octavian]

Wolgang Uberffald

- No pięknie, po prostu pięknie! Cały jestem wykończony, nie ma nawet siły myśleć. Po co ja z wami szedłem!? Banda ignorantów! Zresztą po co ja marnuje czas na mówienie do was? Tak traktujecie arystokratę, jak ja mam w takich warunkach pracować?
Chcecie wiedzieć gdzie idziemy, do domu! Zimno mi, niech ktoś zrobi coś do jedzenia, albo lepiej nie, bo mnie otrujecie, gamonie.

Zaczyna grzebać bezceremonialnie po rzeczach, nie zwraca uwagę na to czyją są własnością. Stara się dokopać do jedzenia, resztę rozrzuca po okolicy.

[Peterov]

Stolfi
Zolo Komar
Wolgang Uberffald
Iohannes Patroikonos

Zolo chwyta się za klatkę piersiową, po czym klęka i wyje w wniebogłosy. W między czasie Wolfgang w między czasie korzystając z sytuacji przeszukuje wasze rzeczy.

[Bruce Campbell]

Stolfi
Słysząc jakieś jęki, krasnolud cofnął się zaniepokojony w stronę obozu. Gdy po paru minutach pokonał gęstwinę i dotarł na skraj polany, zobaczył Zola. Szybko, jak na jego możliwości, ruszył do towarzysza i usiłuje położyć go na ziemi.
- Co ci jest? Co się dzieje? - pyta się krzyczącego krasnolud.

[adriankowaty]

Iohannes
Usłyszawszy wycie, pośpieszył czym prędzej w miejsce, skąd się wydobywały, a tam zastał nieznanego sobie człowieka i krasnoluda, którego spotkał w jaskini.Od razu rzucił: A z nim to co się dzieje?