[Novus Mundus: CIS] Fabuła

[Claudie]

Zarzuciła torbę przez ramię, sprawdziła czy wszystko ma.... i podążyła za Komandorem.

[Ąrie]

Poszłaś za Komandorem i wyszliście na powierzchni. Rozejrzeliście się dookoła... wszystko stało. Wtedy mężczyzna wskazał palcem na wschodnią stronę miasta, skąd wydobywały się tumany czarnego dymu, a szczyty płomiennych filarów groźnie tańczyły w nim.
- A więc... pożar? Wybuch? Sabotaż?

[Claudie]

- Jest tam coś, co warto by było spalić? - spytała dziewczyna ciągle rozglądając się, czy nie przyjdzie niebezpieczeństwo z innej strony.

[Ąrie]

Mężczyzna ze wzrokiem wbitym w oddal zastanowił się.
- Koszary. Znajdują się tam koszary. Ktoś... wysadził koszary. Ale po co?

[Claudie]

- Bunt? Dezercja? - zaczęła wymieniać - A może ktoś chce wziąć sprawy w swoje ręce. Idziemy tam czy do biskupa?

[Ąrie]

- Cokolwiek to jest... pójdę sprawdzić. Pani zaś spróbuje się spotkać z biskupem i... cóż. To Pani dochodzenie, Pani wie co trzeba. - uśmiechnął się wrednie i nie czekając na odpowiedź, poszedł na wschód..

[Claudie]

Odwróciła się i skierowała się do Świątyni Światła, gdzie zapewne siedzi grubas zwany tytularnie biskupem.

[Ąrie]

Przeszłaś kilkanaście kroków i uchyliłaś potężne drzwi Świątyni, zaglądając do środka. Weszłaś i dostrzegłaś na przeciwległym końcu, przy ołtarzu, że stał tam kapłan i jakiś wierny, ich wyrazy twarzy były groźne, wrogie sobie, jednak nie słyszałaś o czym rozprawiają.

[Claudie]

Poprawiła kapelusz tak, by nikt nie widział jej spojrzenia a ona wszystkich i spokojnym dojrzałym krokiem poszła w stronę kapłana.