Link do poprzedniego odcinka: http://www.mountblade.info/forum/index.php?topic=8123.msg161513#msg161513Bardzo dziękuję za komentarze. Prosiłbym tylko o komentarz odnośnie ilości słów, obrazków z gry oraz rycin - czego mało, a czego za dużo. Po każdym odcinku będę starał się pokazywać najciekawsze fragmenty mapy całego świata [nie tylko Państwa Ottomańskiego, gdyż komputer potrafi kombinować i wychodzą z tego bardzo fajne "twory państwowe"... Jeśli chcecie, mogę wam również udostępniać zdjęcia, które używam w każdym odcinku, gdyż są one w jednym folderze na serverze hostującym obrazy.Odcinek 2:
Zaskakujące zmiany.
Sułtan Mehmet I ucieszony po zawładnięciu na południową Grecją wie, że w tym momencie nie ma państwa, które przeszkodziło by mu w dalszej ekspansji. Tak jak jego ojciec kieruje swoje ruchy ku zachodowi, nie myśląc prawie w ogóle o ekspansji na wschód, ku imperium Timura I.
Jednak są kraje, które twierdzą inaczej, że mają szanse pokonać armię turecką co kończy się wielką kompromitacją wojsk zachodnich. Na początku lutego 1408 r. po raz kolejny Królestwo Węgierskie wraz z Księstwem Bawarii atakują Imperium Ottomańskie. Kończy się to jednak szybką porażką, oraz podpisaniem pokoju w sierpniu tego samego roku.
Początek 1409 r. zaczął się bardzo spokojnie. Sułtan na jednej z uczt w stolicy przedstawił reszcie muzumłańskich władców swojego syna, który odziedziczy po ojcu tron Turecki.
Czas również na zmiany wewnętrzne w państwie. Z racji pokoju Sułtan przemyślał sprawę armii Tureckiej, dotychczas niemal nie zwyciężonej oraz stwierdził, że należy zmniejszyć listę poborowych oraz jeńców chrześcijańskich w armii, a zastąpić ją bardziej zdyscyplinowaną oraz bardziej wierną sułtanowi, rdzenna armią Turecką.
Podczas gdy sułtan planuje kolejną ekspansję w stronę zachodu, dostaje bardzo dziwną informacje. W pierwszych chwilach myśli, że to żart któregoś z jego posłańców, ale to niestety okazuje się prawdą. A mianowicie, jego wspaniały kraj atakuje Dania, wraz z Szwecją oraz Norwegią jednak nie mając dobrego Casus Belli.
Jednak ten nie patrząc na tego typu incydenty, w połowie roku 1412 planuje atak na płn część Italii w celu zwiększeniu wpływów Tureckich w tamtym regionie. Flotą Ottomańską rozkazał zablokować port w Wenecji, by armią która tam się znajdowała nie mogła uciec. Wysyła na pokłady statków transportowych również 1 z jego armii, by ta zaskoczyła armię wenecką. Druga pozostała w Chrowacji, by zająć ziemie Akwilei. Wojnę więc czas zacząć.
Kiedy 1 armia wylądowała na plażach wenecji, 2 właśnie przekraczała granicę by zająć górzyste ziemie Akwilejskie bogate w Złoto. Coś poszło jednak nie tak. Flota zostaje zaskoczona przez statki Duńskie, które wspomogła Flota Wenecka, niestety nasza admiralicja nie dała sobie rady i została pokonana, czas więc zawitać do portu by naprawić prawie doszczętnie rozbite statki.
Odpowiedź nadeszła bardzo szybko. Kiedy ty Duńczycy zaczęli wracać do swojego kraju, flota Wenecka została zaskoczona w tym samym miejscu gdzie wcześniej przegrali Turcy, zostając rozbitą.
Kiedy szturm w Wenecji przeprowadziła armia Ottomańska, miasto zostało zdobyte a Diuk Wenecki poddał się niezwłocznie.
Koniec 1412 roku zakończył się pokojem z Akwileją, kiedy to 2 armia Turecka zdobyła ich ostanie miasto. W tym samym czasie, Kastylia, która przewodniczyła w wojnie z Turcją wezwała do wojny swojego sojusznika, Portugalię. Lecz było już za późno na pomoc... Kolejny raz również flota Turecka, pokazała swoją siłę.
Niespodziewanie, Państwo Ottomańskie zostało zaatakowane przez Austrię, potencjalne zagrożenie oraz państwo, które zawsze było uważane za potęgę militarną...
http://img98.imageshack.us/img98/3079/47217959.jpgSułtan pod koniec roku pańskiego 1413 złożył dekret dotyczący najwyższych urzędników państwowych oraz celników, którzy pobierali podatki oraz myta w portach. Zmiany te przyśpieszyły rozkwit miast, lecz państwo przez mogło zebrać mniej pieniędzy, lecz to nie był problem.
Podczas gdy wojna z Austrią rozwija się, a kolejne ich armie poddają się ponownie, królestwo Węgierskie atakuje sułtana i jego państwo. Jakże bitny jest to naród...
Początek roku 1414 przyniósł rozejm z Danią oraz z Sojuszem Kastylii i Portugalii, gdyż oba te kraje były wykończone po obronie Tureckiej floty.
Natomiast walki w Austrii i na Węgrzech trwają, lecz sułtan skupia się głównie na tym pierwszym przeciwniku pokonując po raz kolejny armię Habsburską. Dnia 6 lutego 1415 roku pada Wiedeń, stolica Austriacka. Za razem zaczęła się rzeź wojsk Austriackich.
Również wewnątrz państwa dobrze się dzieje. W miastach powstają kolejne meczety a ludzie zaczynają się nawracać na jedyną prawdziwą wiarę.
Czas więc zająć się sprawą Węgierską. Ponownie zostają szybko pokonani, a pokój podpisują pod naporem Tureckich dyplomatów.
Parę miesięcy później staję się coś niesamowitego. Państwo, któremu zostały ledwo 2 twierdze, a jego stolica jest podbita zostaje wybranym na rządy nad Świętym Cesarstwem Rzymskim Narodu Niemieckiego. Ta informacja bardzo śmieszy Sułtana.
Po kilku latach, Albrecht V Habsburg poddaje się. W tym samym czasie, stary Cesarz z Czech prowadzi wyczerpującą wojnę przeciwko Węgrom i Bawarczykom.
Nastał pokój. Sułtan rozkazał więc swoim urzędnikom, by ci niezwłocznie zajęli się sprawą przynależenia nowo zdobytych Tureckich ziem do Cesarstwa. Nie mogą one dłużej w nim zostać, gdyż dawało by to Cesarzowi stosowne Casus Belli przeciwko Państwu Ottomańskiemu. Cesarstwo traci więc: Krain, Kartnen, Friuli oraz Gorz - dawne ziemie Akwilei.
Również doradcy Sułtańscy zmieniają się. Do swojego dworu Mehmet I zaprasza jednego z najlepszych misionarzy.
Z racji iż armia Turecka radziła sobie świetnie, Sułtan zwrócił uwagę na starych już generałów Ottomańskich i kazał niezwłocznie powołać nowych.
Spokojnie minął początek roku 1418. Jednak była to ważna data. Kończyło się bowiem wtedy porozumienie pokojowe między Wenecją a Turcją. A ziemie Weneckie bardzo interesowały najjaśniejszego Sułtana. Zaczęto więc szykować się do wojny. Po stronie Weneckiej ponownie opowiedziała się Kastylia. Do wojny również dołączył Cypr oraz Polska. Miesiąc później, dołączyła również Anglia. To zaniepokoiło Sułtana, gdyż słyszał, że Angielska flota jest niemal niepokonana.
Wojna na morzu przebiegała jednak bardzo dobrze dla Floty Tureckiej. Pokonywali oni nieraz armadę Kastylijską oraz Angielską.
Garnizon Wenecki poddał się po 9 miesiącach oblężenia. Lecz aneksja w tym czasie była niemożliwa, z racji tego, że armia Wenecka przejęła 2 miasta Mediolanu. Był w nich również schroniony Diuk Wenecki.
Podczas gdy na ziemi polskiej wybuchła wojna domowa, Mediolan powoli ale skutecznie prowadził oblężenia w Brescii i Veronie. Ostatnie siły Weneckie poddały się 18 stycznia kolejnego roku, a dzień później podpisano pokój z Imperium Ottomańskim.
Kiedy kolejny raz pokazała się od jasnej strony armada Ottomańska, zaczęli do Turcji sprowadzać się budowniczy statków i kapitanowie z całej Europy i z Bliskiego Wschodu, pchając w ten sposób rozwój naszej flotylli w znacznym stopniu do przodu.
W maju 1420 roku podpisano pokój z Kastylią, gdyż państwo Tureckie potrzebowało chwili spokoju by dokończyć sprawy związane z Bałkanami, jak z formalną przynależnością, do Cesarstwa, prowincji zdobytych od Cesarstwa Austriackiego.
Koniec roku, stał się doskonała datą do zaatakowania Księstw Bośnii i Ragusy, ostatnich państw utrzymujących się na Bałkanach, a jednocześnie nie należących do Imperium Ottomańskiego. W tym czasie również umiera Cesarz Austriacki. Nad cesarstwem nadal będzie władał Habsburg Austriacki, a mianowicie Cesarz Ferdinand I.
Niecały miesiąc trwało oblężenie Ragusy, a półtora miesiąca Bośnia. Były to bardzo łatwe cele. Tak jak wcześniej przewidywano, inne państwa uznały dawne ziemie Księstwa Bośni jako prawne ziemie Imperium Ottomańskiego. Sułtan był bardzo rad z tego powodu... Doradcy kolejnego miesiące zwrócili mu uwagę na północno wschodnią Dację, której ziemie należały do Transylwanii. Kiedy ci przestali być wasalami Węgierskimi, jest duża możliwość by stali się naszymi wasalami.
Tym akcentem pragnąłbym zakończyć ten odcinek. Jeszcze tylko krótkie przedstawienie mapy politycznej mojego państwa, jak i ciekawej sytuacji we Francji:
(Kolorem niebieskim ziemie uzyskane od Akwilei, białym Austrii, jasnoniebieskim Wenecji, pomarańczowym Bośni a czerwonym zaznaczona prowincja uzyskana od Ragusy)