Rozdział pierwszy - początki rozwoju


Badania archeologów wskazują, że pierwsza grupa naszych protoludzi zdecydowała się założyć obóz w regionie, do którego dotarła. Żyzne, bogate w roślinność wzgórze mogło z jednej strony zapewnić podstawy bytu tymczasowej osadzie, a z drugiej chronić od zagrożeń spowodowanych pogodą, agresywnych zwierząt i in., z którymi miała się borykać nasza społeczność. Zgodnie z ludowymi podaniami o założeniu na tym wzgórzu osiedla w miejscu, które wskazywało się ptasie gniazdo, ludność umownie określała ten obóz "gniazdem" lub "Gnieznem".

W osadzie poczęło się kształtować też podstawowe formy silniejsze i przywódcze, w postaci samców i samic alfa, stanowiących protoelity nowej społeczności.

Na tym etapie ludzie zaczęli rozwijać tryb nomadyczny, wyszukując nowych źródeł pożywienia dla społeczności. Obóz był wciąż przenoszony z miejsca na miejsce, jednak wyjątkowo wciąż w ramach tego samego obszaru. Ludzie trudnili się poszukiwaniem padliny, zbieraniem owoców z dzikich krzewów i innej tego typu działalności, by przeżyć.

Około 181250 lat przed naszą erą ludzie owi nauczyli się wysyłać zwiadowców do zbadania dzikich ostępów otaczających obozowisko. Było to spodowane potrzebami wciąż ubogiej populacji osiedla.


Około 162500 lat przed naszą erą można już mówić o wykształceniu się bardziej zaawansowanego protojęzyka wśród społeczności. Ów język umożliwił organizację pierwszych form dyskusji i rozmów wśród członków społeczności, co usprawniło działanie grupy.

Na 136250 lat temu datowane są pierwsze odznaki zaawansowanego zbieractwa wśród społeczności, co usprawniło produkcję żywności dla osady.

Ok. 110000 lat temu społeczność nauczyła się metod ukrywania i maskowania, unikając otaczających dzikich zwierząt i usprawniając życie wędrowców na obszarach.

Niewiele później, nowa społeczność zastała osadę innego plemienia, którego ludność obdarzyła drobnymi błyskotkami wędrowców z omawianego plemienia.

Około 80000 lat temu ludzie z "Gniezna", nauczyli się wykorzystywać jaskinie i inne jamy w celach mieszkalnych. Poprawiło to warunki życia społeczności, wcześniej w większości bezdomnej.

Na 49598 lat temu datowane są pierwsze odznaki przędzenia włókien roślinnych celem pozyskania odzienia zwierzchniego.

Ludność uczyła się z czasem i ok. 48722 lat temu podstaw żerowania, uwzględniając kradzież jaj z nor dzikiego ptactwa i inne metody pozyskiwania dość specyficznej formy żywności.