Neurowszczepy podejście drugie.
Technologia i idea neurowszczepów opiera się na "dzieleniu" się informacjami. Jako, że samoistna nauka jest nużącym i długim procesem naukowcy starali się go przyspieszyć, poprzez pobranie nabytej już umiejętności, czy informacji od wolontariusza i zachowanie jej jako danych, które mogą być przetworzone przez mózg. I tak powstały pierwsze neurowszczepy. Złożoność wytwarzania neurowszczepów różni się w zależności od jego rodzaju, spośród których wyróżniamy:
- neurodata - najmniejszy pod względem ilości zawartych danych wszczep, przeważnie przechowuje ciąg poleceń (np. przepis/droga postępowania wobec zagrożenia), zestawy danych (tablice pierwiastków), ale także stosunek emocjonalny do danych osób (lojalność/wrogość itd.) itp. Uzyskiwanie ich jest stosunkowo proste, jako że rodzaj potrzebnych do pobrania danych z mózgu wolontariusza jest jeden. Pacjenta umieszcza się w specjalnym urządzeniu, które poprzez igłę wbijaną w odpowiednie miejsce w czaszce pacjenta (najczęściej przez oko, co jest dosyć bolesne. No dobra, jest bolesne w pizdu). Tak pobrana próbka jest analizowana i przetworzona w płyn, który jest łatwo przyswajalny. Wadą tego rozwiązania jest fakt, że przy usunięciu neurodaty mózgu z pacjenta (co jest możliwe, ale wyłącznie przy wykorzystaniu aparatury podobnej do tej, z której wytwarza się neurodata) traci on pamięć. Całkowicie. Podsumowując, jest to najtańszy typ neurowszczepu, ale posiadający również ograniczone możliwości.
- neurophys - neurowszczep pozwalający na przyswojenie przez pacjenta umiejętności wymagających pamięci fizycznej (tzn. zapamiętania np. ruchów w jeździe na łyżwach, czy sposobu poruszania się jednostki specjalnej). Uzyskuje się go w podobny sposób co neurodata. Wadą rozwiązania jest fakt, że osoba z której pobierane są umiejętności, traci je.
- neuromind - neurowszczep pozwalający na nabycie przez pacjenta umiejętności ścisłych (fizyka te sprawy). Najdroższy i najbardziej skomplikowany do wytworzenia neurowszczep. Sprawę komplikuje fakt, że przy każdym pobraniu umiejętności od dawcy istnieje ryzyko niepowodzenia (uszkodzenia danych). Co ważne, dawca zawsze traci daną umiejętność, nieważne czy "pobranie" zakończyło się sukcesem. Problem jest również w tym, że osoba, która chce przyswoić daną umiejętność potrzebuje wszystkich podrzędnych umiejętności. W przeciwnym razie mogą wystąpić powikłania na tle zdrowia psychicznego.
Neurodata jest praktycznie niemożliwa do wykrycia bez aparatury. Co do neurophys i neuromind mogą występować objawy takie jak: czerwona twardówka oka, biały szkielet (w przypadku Rosidian). Nie zalecane jest również pobieranie przez jednego pacjenta więcej niż trzech neurowszczepów.
Obrazek konceptowy urządzenia do "wstrzykiwania" neurowszczepówPrezentacja wstrzykiwania neurowszczepu