[Novus Mundus: AJ] Fabuła

[Bruce Campbell]

- Nie, jesteś wolny - odpowiedział Aymer i wziął ubranie. Następnie zdjął z siebie kolczugę i umieścił ją w szafie. Tam też włożył swojego zweihandera, krócicę zachował przy sobie. Po odpowiednim przyodzianiu się, umieścił krócicę w takim miejscu, by zbytnio się nie wyróżniała, ale równolegle, by była też łatwo dostępna. Po tych przygotowaniach, postanowił wyjrzeć jeszcze przez okno, w celu sprawdzenia co za nim się znajduje.

[Ąrie]

Sługa ukłonił się i wymaszerował, zostawiając Cię samego. Przebrałeś się prędko w mniej oficjalny strój, chowając pistolet w ukrycie. Roztwarłeś okna, jednak nic nie ujrzałeś - niewielka łączka, a po lewej stronie dróżka prowadząca do siedziby, opuszczona. Jakieś niewielkie budyneczki i domy, a gdzieś w oddali słychać gwar życia targowego...

[Bruce Campbell]

Aymer ponownie zakrył kotarą okno i zamiótł spojrzeniem swoją komnatę jeszcze raz, sprawdzając czy o niczym nie zapomniał. Dostrzegł na stole mieszek ze swoimi denarami, wziął więc go i udał się ponownie do recepcji, tym razem z pytaniem o mieszkanie Claudii.

[Ąrie]

Zabrałeś swoją menażerię i udałeś się do recepcji. Stara baba skrzywiła się na Twoje pytanie, jednak odpowiedziała.
- Pani Inkwizytora mieszka w pokoju numer trzy.

[Bruce Campbell]

Aymer udał się pod wskazany numer i zapukał, zastanawiając się, czy Claudia jest teraz w pokoju.

[Ąrie]

Drzwi otworzyła Ci służąca, która nie uchyliła ich zbyt obszernie. Wyściubiła głowę z pomieszczenia i zagadnęła.
- Szanowna Pani bierze kąpiel, kim Pan jest, jeśli mogę spytać?

[Bruce Campbell]

- Jestem Aymer, znajomy.

[Ąrie]

Patrz -> Spotkanie z Claudią

[Bruce Campbell]

Aymer ruszył na rynek, w poszukiwaniu dobrych jakościowo i nie za dużych noży.

[Ąrie]

Wyszedłeś na zewnątrz i spostrzegłeś, że wszędzie dookoła panuje mrok. Postanowiłeś jednak kontynuować swoją drogę na targ, gdyż dostrzegłeś również, że na rynku wciąż trwa życie. Droga zajęła Ci kilkanaście minut, a po dotarciu zacząłeś się rozglądać za jakimś stanowiskiem. Wiele było kramów i straganów, jednak broń sieczną udało Ci się wypatrzeć tylko na jednym.
- Panie! - zakrzyknał kupiec. - Nóż, kyraliańskiej produkcji, mocny i wytrzymały, stalowy, czterdzieści denarów! Okazja!

[Bruce Campbell]

Aymer po chwili refleksji sięgnął po mieszek i zaczął przeliczać denary. Równolegle, nieznacznie brzęcząc monetami, zapytał:
- A pochwę stosowną do noża masz Waszmość może?

[Ąrie]

- Tak, Panie, dopłać cztery denary, a będzie stosowna i pakowna! - odpowiedział ochoczo kupiec.

[Bruce Campbell]

- Hmm... czterdzieści cztery denary, cena znaczna... Z czegóż pochwa wykonana, jeśli wiedzieć można?

[Ąrie]

- Pochwa dobry Panie, wykonana jest ze skóry dormakki, lokalnego drapieżnika, jedna z najtwardszych i najtrudniejszych do obróbki skór!

[Bruce Campbell]

- Hmm... no nie wiem, nie wiem... Mogę przyjrzeć się ostrzu?