[PB: Świat Gry] Wydarzenia

[Piastun]

Wichry Zmian

Europa i świat wchodzą w nowy wiek. Jednak z całą pewnością nie będzie on ani spokojny ani świetlisty. Napięcia religijne coraz bardziej rosną. Państwa tolerancyjne mają już coraz trudniej. Na południu mówi się o kolejnych wojennych przygotowania Osmanów. Rzeczypospolita mimo że jest pozornie silna jest otoczona przez wrogów, a król ma opozycję w sejmie. W Niemczech zaraz wybuchnie beczka prochu i załamie się cały cesarski mir jeśli Austria nie podejmie radykalnych kroków by uspokoić sytuację. Rosja po ostatnich porażkach, przeżywa załamanie gospodarcze i upadek autorytetu carskiego. Szwecja zaś podnosi oczy i łapczywie spogląda na Inflanty. We Francji natomiast panuje względny spokój, leczy tylko stary Henryk IV jest jego jedyną ostoją. Jak tylko zabraknie króla to kto powstrzyma wojnę domową... Anglia musi się zmagać z podziemiem katolickim, a Irlandczycy i Szkoci zaczynają podnosić głowę po ostatnich klęskach. Hegemonem w zachodniej europie są aktualnie Habsburgowie Hiszpańscy, którzy kontrolują nie tylko półwysep, ale także Mediolan, Niderlandy czy Neapol. Czy jest ktokolwiek w stanie powstrzymać eskalację konfliktu?

Powodzenia!

[Piastun]

Wielki głód

-Ej John, masz Ty jeszcze tego prosiaka? Żona i dzieci mi głodują odkąd tamci spalili nam pole.
-Cześć Henry, nie niestety nie mam. Wczoraj mi ten porucznik Cumber... Cucumber... Chumbratch.. no wiesz Benedykt co był synem starego Carltona z Abercomb, zarekwirował. Wiesz stara śpiewka,  na rzecz królowej, bronić kraj i takie inne bzdety.
-Ehhh, przez tą niemrę na tronie tylko my głodujemy, a ona co? Żre pewnie tam u tych jaśniepaństwa....
-Morda John, niemra, czy bydle a to jeszcze jest nasza królowa.
-Wiem, wiem... tylko cholera mnie bierze jak to widzę. No dziękować Bogu chociaż trzeba, że nas jeszcze ci „czarni” z południa nie dopadli. Podobno w Reading spalili większość pastorów, bo łaciny nie umieli...

Takie to rozmowy dało się słyszeć po miastach i wsiach Anglii, od czasu kiedy jeden atak i próba sięgnięcia po koronę Szkocji przez Elżbietę nie rozpoczęła tych dramatycznych wydarzeń. Żeby walczyć w wojnie należy odpowiednio zaopatrzyć wojska, inaczej oni sami sobie znajdą jedzenie, w zagrodach bezbronnych mieszkańców. A tak się składa, że ani Anglicy, ani Szkoci nie mieli dość jedzenia by sami utrzymać armię. Lepiej trochę wyżywieni byli Irlandczycy, lecz oni łupili Anglików by się zemścić za krwawą okupację, a Hiszpanie? No cóż oni mimo że tabory mieli pełne jedzenia  palili chyba tylko dla przyjemności, jakby było to ich sportem narodowym.

Zrozumiałe jest to, że chłopi zaczęli się niepokoić. Chwilowo problem jeszcze nie był taki wielki, ot wioska cała poszła do lasu by dołączyć do bandytów, jakiś szlachcic został znaleziony nagi na trakcie z odciętymi rękoma, czy kościół zapłonął, bo pastor nie chciał się kolacją podzielić. Lecz jeśli sytuacja będzie się przeciągać istnieje duże ryzyko, że chłopi wezmą broń w swoje ręce i idąc przykładem swych poprzedników spróbują obalić królową, króla czy jakąkolwiek władzę, która by im jedzenie zabierała.

Szkoccy wieśniacy krojący Burka na kolację

Skutki:

Skocja i Anglia
-10% stabilności
Morale wojsk spadają.

[Piastun]

Szare złoto

Na dzikiej północy nie ma nic, prócz śniegu, drzew i prymitywów biegających za łosiami w skórach(a i to nie zawsze!). Taka zgodna opinia o większości Skandynawii panuje w umysłach prawie każdego południowca. No cóż by rzec, mieli rację, lecz nie we wszystkim. Bo w Skandynawii są też bogate złoża naturalne, a w szczególności pełno jest tam żelaza. Zdawał sobie z tego doskonale sprawę regent Szwecji Karol, który postanowił na żelazie wybudować potęgę gospodarczą swego kraju. Dlatego też zaczęto masowo sprzedawać żelazo kupcom z Anglii i Niderlandów. Kufry Szwedzkie zaczęły się zatem bardzo szybko napełniać złotem, które przywoziły statki z Amsterdamu i Londynu, a które odpływały obciążone wielkimi ładunkami metalu.

Jednak nie był to koniec drogi surowca. Jeśli w Anglii  na szwedzkim żelazie starano się zwiększyć wydajność gospodarki, to kupcy holenderscy podróżowali z nim dalej i sprzedawali swój towar sułtanowi Maroka po wyższej cenie co skutkowało znacznym i szybkim zyskiem.

Jednak na tym przedsięwzięciu są i cienie. Kopalnie szwedzkie nie wyrabiają już z wydobyciem i konieczne jest zwiększenie produkcji, żeby zaspokoić popyt. Co gorsza, niektórzy szlachcice norwescy zaczynają patrzeć zazdrosnym okiem na bogacenie się Szwedów i zastanawiają się czemu Król Christian IV temu nie stara się jakoś przeciwdziałać.

Szwedzki okręt handlowy wypływający ze Sztokholmu

Skutki:

Szwecja:
+3% stabilności
+2 poziom handlu

Dania:
Zysk z pobieranych ceł zwiększa się o 10 sztuk złota.

Niderlandy:
+1 poziom handlu

[Piastun]

Kompania Iberyjska

Człowiek od zawsze pałał chęcią odkryć, oraz ciekawością świata. Dwieście lat temu, wielu ludzi za swój cel uznało odnalezienie ziemi, gdzie człowiek jeszcze nigdy się nie pojawił. Z taką misją, wyruszył Genueńczyk Krzysztof Kolumb trzema Hiszpańskimi okrętami. Człekiem tym zapewne targała ogromna ciekawość świata, tego co czeka go po drugiej stronie globu. Dzięki niemu narodził się w pełni kolonializm, który nieprzerwanie trwa do dnia dzisiejszego.

Jedna z Amerykańskich kolonii

Dwieście lat później, kiedy w Szwecji regent rozpoczął wykorzystywanie bogactw naturalnych, państwa z półwyspu Iberyjskiego rozpoczęły na szeroką skalę rozwijać handel towarami pochodzącymi z odległych krańców świata. Towary te, jako że były niezwykle rzadko spotykane, interesowały zamożnych obywateli każdej części Europy, którzy sprowadzali sobie te symbole luksusu. Kupcy Hiszpańscy, oraz Portugalscy, którzy handlowali tymi towarami, przynosili państwu niesamowite zyski. Ci, którym sprowadzanie szło bardzo dobrze, pozwalali sobie na rozwój swej zamorskiej potęgi, co sprowadzało jeszcze więcej zysków dla korony. Nie spotykało się to z zainteresowaniem władców, do czasu.

Logo Kompanii Iberyjskiej

Wkrótce obaj władcy zaczęli interesować się napływającymi bogactwami. Za namową doradców, rozpoczęli oni pertraktacje w sprawie współpracy handlowej towarami zamorskimi. Oba państwa mają się wspierać: Hiszpanie mają po niższej cenie skupować niewolników Portugalskich z Afryki, co pozwalałoby obu państwom na zysk. Ponadto, państwa planują założenie kolejnych faktorii handlowych na Cejlonie. Sam Cejlon stał się bardzo ważnym punktem rozładunkowym i załadunkowym w drodze do Indii a sama kompania w błyskawicznym tempie rozwinęła się, oraz zmonopolizowała handel towarami z Afryki i Ameryki, przez co inne państwa posiadające kolonie zostają z tyłu. Kupcy portugalscy zaczynają doceniać korzyści współpracy z Hiszpanami.


Skutki:

Hiszpania:
+2% stabilności
+1 poziom handlu
Zyski z kolonii zwiększają się o 7 sztuk złota

Portugalia:
+5% stabilności
+1 poziom handlu

[Piastun]

Szwajcaria nie tylko z zegarków i stosów słynie

Konfederacja Szwajcarska jest dosłownie nietypowym i unikatowym bytem politycznym. Wspólnota gmin-kantonów góralski potrafiła dać kiedyś opór Cesarstwu i wystawiać jednych z najlepszych najemników w Europie. Jednak po klęskach jakie ponieśli oni w czasie Wojen Włoskich, świat zdawał się zapomnieć o tym dziwnym tworze, zresztą z wzajemnością. Szwajcaria dobrze było na swych gospodarstwach i niezbyt przejmowali się wydarzeniami w Europie. Jednak w związku z początkiem nowego stulecie rada związkowa postanowiła otworzyć się na innych i wykorzystać swe dogodne położenie w samym centrum kontynentu. Zdecydowano się zatem o kodyfikacji przepisów prawnych i uregulowaniu statusu handlu, otwierając także Giełdę i drastycznie obniżając cła graniczne, pobudzają tym samym do handlu z państwami Niemieckimi i daleką Danią. Reakcja kupców europejskich przeszła najśmielsze oczekiwania włodyków. Na giełdę w Genewie zaczęły tłumnie zjeżdżać całe zastępy kupców i karawan handlowych, a samo miasto zaczęło bardzo szybko rozrastać się i bogacić. Z zazdrością na to jednak patrzą inne mniej bogate kantony pozostawione wysoko w górach. Położenie nie sprzyja tam handlowi, a ich dotychczas główny towar eksportowy czyli najemnicy musiał ustąpić z podium. Szwajcarzy z wojowników przeradzają się w kupców.

Warto tutaj wspomnieć także, o ogromnej migracji hugenotów, którzy uciekli do Szwajcarii, przed prześladowaniami w sąsiedniej Francji. Francuscy kalwini to głównie ludzie wykształceni, zajmujący się w dużej mierze handlem i rzemieślnictwem. Hugenoci otrzymali pomoc ze strony państwa i zadomowili się w Szwajcarii wzmacniając tamtejszą gospodarkę.

Jeden z mostów w Szwajcarii, wybudowany na potrzeby jednego ze szlaków handlowych

Skutki:
+5% stabilności
+2 poziomy handlu
+1 poziom rzemieślnictwa

[Piastun]

Katastrofa Weneckiej Floty

Wenecja, mimo niewielkiego terytorium w Europie, od pewnego czasu posiada niewielkie terytoria zamorskie. Od poprzedniego roku, regularnie z tamtych terenów przybywają tony złota, które wzmacniają gospodarkę państwa. Niestety, nie wszystkie okręty docierają do domu.

Marco Barbarigo, jeden z weneckich okrętów

Cztery okręty handlowe Republiki Weneckiej: Marco Barbarigo, Fama Volante, San Marco Grande, oraz San Nicolo powracały z terytoriów zamorskich w stronę ojczyzny. Na swoim pokładzie mieli dość sporą ilość złota. Mimo to, okręty podróżowały bez żadnej ochrony, ponieważ chciwi rajcy chcieli zrezygnować z opłat za ochronę, licząc na to, że flota niezauważona dopłynie do stolicy. Niestety, wieść o wielkim bogactwie zaczęła się rozchodzić, aż dotarła do uszu agentów Imperium Osmańskiego, a ci wiedzieli, co z tą informacją zrobić.

Ta konfrontacja mogła się tak skończyć

Wkrótce, gdy informacja dotarła do uszu Sułtana, ten doskonale wiedział co robić. W trybie natychmiastowym postawił w gotowość znaczną ilość okrętów, które już następnego dnia wyruszyły w głąb basenu Morza Śródziemnego. Wkrótce, udało im się znaleźć flotę Wenecką. Postanowili podejść ją podstępem. Kilka okrętów oddzieliło się od głównej Floty, oraz zasymulowali walkę między sobą. Jako, że okręty posiadały kilkanaście armat okrętowych, młody admirał Wenecki postanowił, że to będzie okazja, by się wykazać. Wyruszył on więc na pomoc w walce okrętom które walczyły z Osmanami. Kiedy związał się on w walkę z dużo słabszymi okrętami, te szybko zaprzestały walki i zwróciły się przeciw niemu. Wtedy główna flota rozpoczęła atak. Gdy zauważono główny atak Imperium Osmańskiego, wśród statków Weneckich wybuchła panika. Na ucieczkę było już za późno. Admirał poddał cała flotę Turkom. Ci, po przejęciu okrętów, wzięli całą załogę w niewolę, oraz przejęli okręty. Kiedy w ojczyźnie oczekiwano na transport, jeńcy trafili już na targ w Stambule.


Skutki:

Wenecja:
-10 sztuk złota

IO:
+2% stabilności
+15 sztuk złota (doliczono sprzedaż niewolników)

[Piastun]

Tumult w Chemnitz

Odkąd Luter przybił swe tezy, w Rzeszy wrze. Nie tyle oliwy, co czystego spirytusu, dolały do ognia takie wydarzenia jak rzeź protestantów we Francji czy powołanie dwóch, przeciwstawnych sobie lig - katolickiej i protestanckiej. Elektor Saksonii, w trosce o jedność kraju, wydał dekret o wolności religijnej. Zamiast spodziewanego pojednania, czy chociażby chłodnej akceptacji innych wyznawców, przez kraj przeszedł pomruk niezadowolenia. Nawet pastorzy, mruczeli o tym, że katolicy, nie byliby tacy łaskawi wobec nich.

  - Polowano na protestantów we Francji! Cesarz, formuje ligę by zabić nas wszystkich... Jedno La Rochelle się broni - grzmiał pastor Jakub - a my co? Saksonia zawarła pakt z diabłem.

   Na nic zdawały się apele ludzi rozsądnych. Kupcy bali się robić interesy, ze swymi dawnymi przyjaciółmi - katolikami. "Mam rodzinę", tłumaczyli. I wtedy gruchnęła wieść, która przerazić mogła i zaiste przeraziła katolików do szpiku kości. Po namyśleniu się, Elektor Saksonii przystąpił do Ligi Protestanckiej. Na efekty nie trzeba było długo czekać, a zaczęło się od okien, niszczonych przez nieznanych sprawców, w katolickich domach. W Dreźnie, ktoś namalował na murach kościoła,  męski narząd rozrodczy, wepchnięty w tą część ciała, gdzie plecy tracą swą szlachetną nazwę, co miało być aluzją do rzekomej sodomii miejscowego proboszcza.

   Spokojne dotąd Chemnitz, nawiedziła, zapominana plaga. Pogrom. Oto bowiem, gdy katolicy zbierali się w małym kościółku, zaczepił ich dziwnie ubrany, jegomość. Wełniane portki, rozpięta żółta kamizelka, na to jakaś niebieska marynarka. Krzyczał o walce z zepsuciem, grzechem jakiego mieli dopuszczać się papieże przez dobre 400 lat, aż wreszcie przeszedł od słów do czynów i odlał się wprost na kościelny murek. Upokorzeni katolicy, próbowali siłą wyrzucić intruza, ten znalazł jednak silne poparcie w lokalnej społeczności. W ruch poszły pałki, pięści a nawet rapiery. Dziesiątkowani katolicy, zamknęli się wreszcie w swej świątyni, gotując się do ostatecznej obrony. Z zewnątrz dochodziły zaś odgłosy żądnej krwii tłuszczy, która rozrywała na strzępy kilku nieszczęśników, którym nie udało się zdążyć przed zamknięciem wrót.

   Rozlewowi krwi na szerszą skalę, udało się jednak zapobiec. W porę oddziały miejscowego garnizonu, rozgoniły towarzystwo. Aczkolwiek, żołnierze nie byli zadowoleni z tego co robią. Zwłaszcza, że w miejscowych garnizonach już od dawna szepcze się o tym, że Książę nie powinien gościć Katolików z południa w swych włościach. Kto wie, czy gdy tylko nie dojdzie do wojny, Ci "słudzy Watykanu", nie obrócą broni przeciwko swym gospodarzom. Co śmielsi, nawet w towarzystwie dowódców, cicho mówią o tym, by wyrżnąć tych z Ks.Turyńskiego we śnie.   

Skutki:

Saksonia
-8% stabilności
Wzrost napięć na tle wyznaniowym

[Piastun]

Wprawa Kiszki

Naływajmo bratia,
Kryształewi czaszi,
Szczob szabli nie brały,
Szczob kuli mynały,
Holiwonki naszi!

Bo kozacka dolia,
Jak u poli ruta,
Siczena doszczamy,
Hleszczena gromamy,
Szczej witramy gnuta!

Takie chorały usłyszeli rankiem mieszkańcy Akermanu; rybacy, wyprawiając się świtem na połowy, rzemieślnicy wstający z pierwszym kurem do pracy, czy kobiety wychodzące po ciepłe placki na rynek. Nim zrozumiano skąd dochodzą te chóralne głosy, było już za późno. Z mgły wyłoniły się najpierw pojedyncze łodzie, potem dziesiątki i setki ukraińskich czajek. Jeśli ktoś nie uciekł prędko na koniu, albo nie schował się głęboko w pobliskim lesie, mógł zmawiać ostatnie pacierze by w spokoju sumienia spotkać się z Bogiem.

Nowo obrany ataman kozacki - Samuel Kiszka, obiecał kozakom bogate łupy i zapowiadał nowe wyprawy. Jako, że po statnim najeździe tatarskim, na Ukrainie stacjonowały oddziały Koronne obawiające się odwetu, a po drugiej stronie granicy, stacjonowały ordy tatarskie obawiające się napadu kozaków, Samuel postanowił uderzyć tam gdzie wróg się nie spodziewa. Gdy lody stopniały i Dniepr stał się "przejezdny", Zaporożcy wsiedli na łodzie i wypłynęli po obiecane im wcześniej łupy.

Nietrudno się domyślić, że nie było tam żadnych oddziałów Tureckich, i chyba zaskoczeniem nie będzie, że mieszczanom nie pomogła wiara prawosławna i fakt, że w mieście znajdowało się kilka cerkwi. Kozacy złupili doszczętnie miasto, plądrując je a potem paląc, a następnie rozpełzli się na okoliczne prowincje, gwałcąc, rabując, mordując wszystko co się dało. Cały Budziak, Dobrudża i Bułgaria aż po Warnę, została doszczętnie zniszczona, a kozacy z pełnymi łupów czajami, wrócili na Sicz...

Zaporożcy przybijający do wybrzeży Akermanu

Skutki:
Turcja
-3% stabilności
-1 poziom handlu
-2 poziomy rolnictwa

[Piastun]

Bunt ludowy w Anglii

O ile wojsko Angielskie miał co jeść, to chłopstwo i mieszczanie angielscy cierpieli przez wojnę. Co ciekawe, do wystąpień ludu doszło nie na terenach najbardziej splądrowanych przez Hiszpan na południu (bo tam były obecna wojska Anglii), ale na północy. Wojska obozujące na granicy ze Szkocją, konfiskowały mieszczanom i chłopom żywność, by móc się wyżywić. Duża ilość chłopów z granicy przybyła na tegoroczny rynek do Yorku by skupić jak największe zapasy żywności. Gdy po przybyciu okazało się, że żywności nie ma, chłopi wraz z podburzonymi mieszczanami zrzucili rządcę królowej z ratusza i wraz z garnizonem przejęli władzę nad miastem. Nie mają oni ani wojska, ani struktury organizacyjnej, ale bunt był ostatnią formą sprzeciwu, jaką mogli wyrazić.

Skutki:
-4% stabilności
-1 rolnictwa

[Piastun]

Wojna kaperska

Nim jeszcze flota Hiszpańska została zniszczona, przy wybrzeżach Maroka grasowała najęta za najpewniej złoto Niderlandzkie flota korsarska. Okręty zaczaiły się, czekając na przybycie dostawy złota z Nowego Świata. Gdy okręty pojawiły się, flota korsarska napadła na dostawę, a ta nie mogąc się bronić została poddała się. Złoto zostało przejęte przez korsarzy. Wenecja także nie ma szczęścia do dostaw z kolonii. W tamtym roku Turcy zagrabili dochód, w tym roku zrobili to najęci korsarze, posyłając statki na dno.

Hiszpanie także nie próżnowali. Flota korsarska najęta przez nich, przejęła i zrabowała dostawę złota z kolonii niderlandzkich.

Jeden z hiszpańskich okrętów kaperskich

Skutki:

Hiszpania:
-25% rocznego dochodu z kolonii

Niderlandy :
-cały dochód z kolonii za ten rok
+5 sztuk złota

Wenecja:
-cały dochód z kolonii za ten rok

[Piastun]

Pokój w Isfahanie

Zmęczony wojną szachinszach zdecydował się podpisać pokój z Osmanami. Oddał turkom znaczną część państwa; nie tylko uznał utratę Tabrizu oraz Teheranu ale zgodził się także na oddanie miast Isfahani i  Ahvaz. Persowie wycofali się też z Chiwy. Mehmed III jest dziś najpewniej jednym z najbardziej, jeśli nie najbardziej wpływowym i potężnym władcą Europejskim.

Skutki:

Turcja:
+12% stabilności
+2 poziom rzemieślnictwa
+1 poziom handlu

Persja:
doliczona Chiwa
-3 poziomy rolnictwa
-5 poziomów rzemieślnictwa
-4 poziom handlu

[Piastun]

Pokój Edynburski

Wojna w Anglii zakończyła się. Szkoci zmuszeni zostali poddać się Anglikom i zrzuciwszy z tronu Stuartów, osadzili na nim Elżbietę. Z połączenia Szkocji i Anglii powstało Zjednoczone Królestwo, Szkocja jednak zachowała odrębność wojska a oddziały Angielskie nie mogą wkraczać na teren Szkocji w czasie pokoju. Zniszczona gospodarczo Szkocja i Anglia powinna teraz odbudować swoje państwo i stanąć na nogi zwalczając głód.

Skutki:

Anglia
+2 poziomy rolnictwa
+2 poziomy rzemieślnictwa
+2 poziomy handlu