[Rozbicie: Zjazd] Zjazd w Wittenberdze

[Kradus]

-Prędzej mej Kasztanki podkowę na głowie ujrzy, niż królewską koronę - powiedział spokojnym głosem książę Przemysł, opuszczając kielich na stół, spoglądając jednocześnie na krzątające się wokół niego służki.

Edit: Zedytowałem ten post, bo jakiś folksdojcz zza Odry miał ciągle bul dópy i założonych na nie bawarskich gaci, które uzyskał na nowo wybudowanym w Berlinie targu od jakiegoś Hansa spod München. Wracając do tematu. Shanty Ty #&@%$ - wybierz sobie określenie...

[Shanty]

Konsul Wilhelm ze Stendal odprawiwszy posłańca z wieściami dla księcia, milcząco przyjął zaskakujące wiadomości.
- Interesujące - w kąciku jego ust pojawił się lekki uśmiech.

[adriankowaty]

Czemu miałoby nas to interesować? Jesteśmy w końcu książętami Cesarstwa.

[Ąrie]

Wielki Mistrz po nadejściu wieści chyba jako jedyny zachował zimną krew. Siedział na tronie patrząc, jak kolejni władykowie unoszą się, rzucają kuflami i się sprzeciwiają lub przeciwnie - panikują. Zapanowała niemała wrzawa, gdzie głosy władców i ich legatów łączyły się w chaotyczną nie-całość. Wielki Mistrz wciąż z zimnym wyrazem twarzy siedział, przysłuchując się tej paranoi, aż w końcu rzucił porozumiewawcze spojrzenie w stronę swego komtura. Ten skinął głową, a następnie z groźnym wyrazem twarzy uderzył o stół, krzycząc.
- Mój pan przemawia!
Następnie, Wielki Mistrz powstał z miejsce i gestem rąk polecił innym, aby usiąść.
- Widzicie, mości panowie... przeto ledwo skończyłem swą wypowiedź, swe proroctwo, a ono już się spełniło! Nie muszę chyba tłumaczyć, że było to do przewidzenia. Przewidziałem również kilka innych, przyszłych posunięć kaliskich żydów, które nadarzą się w przyszłości... lecz póki co pozostawię je sobie. - Mistrz odsunął się od stołu, założył ręce za siebie i stojąc twardo na ziemi, kontynuował. - Panika sprawi, że podłożycie się wszyscy bardzo łatwo kaliskim knowaniom. Jeżeli zaś chcecie działać rozważnie, proponuję usłuchać mnie. - odchrząknął. - Wasze potępienie dyplomatyczne nie było dobrym posunięciem. Podpisanie paktów o nieagresji - jeszcze gorszym. Gratuluję, mości książęta. Daliście się wywieźć w pole jak mało który. Nie ma to teraz jednak znaczenia - zamiast miotać się jak ryby w sieci posłuchajcie mnie. Musimy dopilnować, aby Kalisz nie zdobył poparcia legitymizowanego korony królewskiej, ani nie zebrał popleczników więcej. Po prostu nie możemy. Przyglądaliśmy się, jak kaliszanie budują koligacje handlowe i śmialiśmy się. Wy zaś, z nim handlowaliście. I dzisiaj znajdujecie sie w jego sakwie. Proponuję zatem splunąć na traktaty handlowe z Waszym wrogiem i ułożyć się z Krzyżakami, w mądrym układzie. Dołączycie do Ligi Wiślańskiej, którą przemianujemy na Ligę Dwubiegunów - dzięki temu, uzyskamy pełną kontrolę nad handlem dwiema największymi rzekami regionu, co nieco poskromi zakąski Kalisza. Po drugie, trzeba zadbać, aby nigdy korony nie otrzymał. My zatroszczymy się o to jak najbardziej i nam pozostawcie tę kwestię. Po trzecie - trzeba zamknąć nasze kleszcze, abyśmy mieli lepsze pole do działania, a w tym celu należy zniszczyć Gdańsk, czym również i my się zajmiemy. Kiedy już będziemy mieć ich w kleszczach, zaczniemy działać mości panowie. Ja już dzisiaj roześlę swe kontakty w odpowiednie miejsce, aby rozbijać ich stronnictwo od środka. Wy zaś nie popełniajcie głupich błędów, bo mogą nas one wiele kosztować. Jeżeli uda nam się utworzyć sztuczne stronnictwo na południowym wschodzie, Kalisz uzyska przeciwwagę. Postaram się zasięgnąć głosu i stworzyć właśnie taki równoważnik.
Teuton w końcu przysunął się do stołu i opadł na swój potężny tron, opierając ramiona na podłokietnikach.
- Musimy działać razem i porzucić wzajemne ambicje przeciw sobie. Jeżeli mój plan Wam się podoba, dajcie temu wyraz, a poprowadzę nas w odpowiedni sposób przeciwko wspólnemu zagrożeniu. Jeżeli zaś dalej planujecie knuć przeciw sobie wzajemnie i mnie, nie widzę sensu w przebywaniu tutaj, a większy, w uznaniu tego żydowskiego pomiota za Króla Polski.

[Bojar]

Wyjątkiem byl Poseł Wrocławski, który od ponad godziny leżał pod stołem w stanie upojenia alkoholowego.

[adriankowaty]

Książę Jan ograniczył się do klaśnięcia w dłonie po wypowiedzi Wlk. Mistrza.

[Shanty]

Mogło się wydawać, że mina konsula Wilhelma ze Stendal nie pokazywała właściwie nic. Bynajmniej. Wyćwiczony dyplomata dobrze ukrywał emocje. Przez głowę przeszły mu myśli pełne pogardy wobec słów mistrza odnośnie żydów. W końcu nikt inny jak on, zakochany był w pięknej kobiecie semickiego pochodzenia, którą poznał podczas swego krótkiego pobytu na dworze Kaliskim. Co prawda, była córką bogatego kupca, ale to nie przeszkodziło mu zakochać się aż po uszy. Wydawać by się mogło, że usta konsula poruszyły się bezgłośnie:
- Cholerni fanatycy - wyszeptał 

[Movart]

Książe Albrecht wysłuchał spokojnie Wielkiego Mistrza. Gdy ten skończył swój monolog, Albrecht uśmiechnął się lekko i zaczął mówić:
- Myślę, że mimo tego iż Mistrz ma dużo racji, to powinien jako sługa Boży mieć w sobie trochę więcej pokory. Pakty są nieważne, jako że posłańcy byli wysłani do podpisania ich z jednym księstwem a nie całym sojuszem.  - zachował chwilę milczenia - Co do handlowej izolacji Kalisza, najrozsądniejszym rozwiązaniem wydaje się nałożenie wysokich ceł na ich towary, podczas gdy Zakon będzie miał kontrolę nad ujściem Wisły. To samo poczynimy i my. Oczywiście wiadomym jest, że tak jak Mistrz wspomniał musimy wziąć uzurpatora w kleszcze. - skończył, uśmiechnął się lekko i usiadł na swoje miejsce.

[vtz]

Jako ostatni, na miejsce zjazdu przybywa książę legnicko-głogowski, Konrad. Po wejściu na salę zaczyna kasłać, po czym spluwa flegmę na podłogę. Wybaczcie, mości panowie, za moje spóźnienie, jednak czuję się coraz starszy i coraz więcej choruję... Dopiero wczoraj poczułem się nieco lepiej i byłem w stanie wyruszyć w drogę. Po przywitaniu Konrad wypytuje co mniej durnie wyglądających sługów o to, co było mówione podczas zjazdu. Jak się okazuje, już wcześniej wiedział o ambicjach księcia kaliskiego.

Mości książęta - zaczął - Zdecydowanie Wielki Mistrz ma rację. O ile nie zgodzę się z nim, co do Żydów... - tutaj książe zawachał się - to zdecydowanie nie można dopuścić, aby Bolesław koronował się na króla! Ten drań dobrze wie o wieloletniej współpracy moich przodków z Niemcami, za co szczerze całego naszego rodu nienawidzi i chce pozbawić nas władzy! - książę zadyszał się, po czym usiadł i zaczerpnął porządny łyk wina. - Dobrze też wiemy o tym, co ostatnio wydarzyło się w Poznaniu. Jasną sprawą jest, że Kalisz chce pozbawić Śląska i Poznania korzyści z handlu, dlatego kazał wywołać pożar w stolicy Przemysła! To jawny akt przemocy, i to wobec własnego wuja, potomka Piasta! Nie możemy na coś takiego przyzwalać! Nie będzie ten zbrodniarz nad nami panował! - książę pobladł, znowu zakaszlał, i znowu splunął na bok flegmą. - Proponuję dwie możliwości rozwiązania tego problemu... Możemy wysłać posiłki do Zakonu Krzyżackiego, a następnie wspólnie zdobyć Gdańsk, blokując Kaliszowi i jego sojusznikom dostęp do Bałtyku. Oczywiście, ktoś musiałby te wojska przetransportować. - Konrad spojrzał na Bogusława IV. - Innym rozwiązaniem może być ekspedycja na ziemię Kaliską i wzięcie tego drania Bolesława w niewolę. Która opcja wydaje wam się przystojniesza, mości panowie?


*po kilku minutach*

Ach no tak, jeszcze coś... Doszły mnie słuchy, iż obecni tu władcy oraz ich posłowie zawarli dwa traktaty: gwarantujący wam nawzajem możliwość przemarszu wojsk przez należące do was ziemie oraz brak wzajemnej agresji, a także drugi, potępiający roszczenia tego psa, Bolesława, na króla. Rad bym był, gdybym mógł zobaczyć oba te dokumenty, a następnie podpisać je!

[Shanty]

Konsul Wilhelm ze Stendal wysłuchawszy księcia włączył się do dyskusji.
Problemem drogi książę jest to, że atakując czy to Gdańsk czy Kalisz, stajemy na przeciw całej koalicji. Pytanie czy nasze siły są na tyle obszerne by wygrać wojnę.

[vtz]

Książe Konrad jęknął -  zapewne masz rację, szanowny konsulu. Jestem zbyt porywczy... Niemniej jednak, powinniśmy jak najrychlej rozpocząć przygotowania. Nie mamy wiele czasu - jeżeli Bolesław uzyska koronę, a wraz z nią, poparcie rycerstwa polskiego, bardzo trudno będzie go pokonać, a władztwa moje, mojego bratanka Henryka, Przemysła oraz Wielkiego Mistrza staną na granicy z nowym państwem, które zapewne będzie dążyło do wchłonięcia wszystkich ziem, należących onegdaj do Bolesława Krzywoustego.

[Shanty]

Konsul Wilhelm ze Stendal otaksował po kolei wszystkich książąt. Pogardliwie spojrzał na leżącego pod stołem wrocławskiego posła.
Mości Książęta! Może powinniśmy własnego króla Polski obwołać? Najrozsądniejszym kandydatem byłby książę Poznański. Jego księstwo leży prawie w centrum kraju, a to zanegowałoby dążenia władyki Kalisza. Problemem jest, że większość z nas reprezentuje księstwa niemieckie. To byłby zapewne duży pretekst propagandowy. Co sądzicie? - przesunął wzrokiem po znajdujących się w sali personach.

[Ąrie]

Wielki Mistrz pokręcił głową przecząco i zwrócił się w stronę konsula z Brandenburgii.
- Mości konsulu, prędzej czy później naprzeciwko tejże koalicji stanąć będziemy musieli. Czas działa jedynie na korzyść Kalisza, gdyż rośnie ilość popierających go księstw i władyków przeróżnych. Jeżeli Zakon nie zniszczy Gdańska czym prędzej, to Pomorze Wschodnie dołączy do sfery tych semickich pomiotów i wówczas... wówczas walka będzie po stokroć trudniejsza. Wykażcie się więc męstwem, gdy jest ku temu okazja, mości książęta. Zgodnie z tym, cośmy ustalili, polecę jeszcze dziś spisać akt przyłączenia Was i Waszych szlaków handlowych do Ligi Wiślańskiej i utworzenie Ligi Dwubiegunów. Podejmiemy też przygotowania do uderzenia na Gdańsk, z którym jak sądzę, Zakon będzie w stanie uporać się samodzielnie. Wy w tym czasie powinniście się gotować do wojny. - Teuton powstał z miejsca i wsparł się rękoma o stół, wychylając się w kierunku posła brandenburskiego. - A co do intencji Twych mości konsulu pewien nie jestem. Obwołanie własnego uzurpatora to byłby grzech równy kaliszanom, a bez choćby nikłej legitymizacji ze strony jakichkolwiek władców okazalibyśmy się jeszcze większymi hipokrytami. Ten czyn byłby wielce nierozważny. Powinniśmy już działać, miast prawić tutaj, bo czasu jest krytycznie mało.

[Shanty]

Musimy się zastanowić.

[Ąrie]

Krzyżak spiorunował konsula wzrokiem i wysyczał.
- Konsul próbuje wywołać skandal dyplomatyczny? Twierdzenia Twe, mości konsulu, o ile dowodami nie są podparte, warte są tyle co wieszczenia astrologa. Więc oszczędź sobie i mi takich niemęskich uwag. O finanse mego państwa martwić się nie musisz. A jeżeli Gdańsk nie zostanie zniszczony wkrótce, za chwilę, dołączy do kaliskiej koalicji, a wówczas Zakon będzie odcięty. I nie przystąpimy do wojny po Waszej stronie.