Seria Evil Dead aka Martwe Zło

[Haazheel]

Tylko szkoda że w TV zawsze mam zakończeniem w stylu Fallouta... i to bardziej było by ciekawe takie Punkowe Klimaty zombiakami i demonami w roli głównej. Zebranie drużyny i wymarsz na źródło wszelkiego zła w tym czasie, z czego każdy członek zostaje opętany i dzieję się masakra...

[Octavian]

A ja znalazłem coś genialnego, co oddaje pewną myśl - chodzi mi o to, że ta atmosfera też ma swoją tradycję w naszej kulturze.
"To wcale nie jest o je - leniu, a o je - dzeniu."
Tak masz Haazheel rację - to jest w jednym słowie punk, tak się da to streścić.
Panowie, słowo kluczowe to dym. DYM
Zdecydowanie oryginalna końcóweczka miała więcej dymu. My też rozumiemy, ten schemat łamania schematu i robienia niespodziewanek.
Dla tego wszystkim fanom Martwego Zła, proponuje kiełbaskę z dymem, by podkreślić jak silna jest owa tradycja robienia DYMU!

(click to show/hide)

(click to show/hide)

[Bruce Campbell]

No tak, oryginalna końcóweczka miała więcej dymu. A końcóweczka pierwszego sezonu i miała jej jeszcze więcej i Back to Black na koniec!
EDIT: złapałem fajne wideo:

(click to show/hide)

Ciekawa historia z krwią, nigdy w sumie nie zastanawiałem się nad tym jak to zrobili :D

[Octavian]

A teraz ZASADZKA!

(click to show/hide)

Tak, tak - Martwe Zło 3 jest jednak oparte na pomyśle  który rozpropagował Edgara Allan Poe, wcale na niego nie wpadł.
Ten pomysł mamy też w drugiej części.
Pojedynek z samym sobą, czy z własną złą wersją to to SAMO!
Zły ASH, kontra dobry ASH to pojedynek wpisany tradycję związaną z wrestlingiem - wygrywa ta strona, która bardziej przykuwa naszą uwagę.
Jeśli chcemy gardzić Złym i pomstować na jego nieuczciwość, czyli potrzebujemy obiektu do intensywnego "nie lubienia" - pojawia się Zły Ash.
Jeśli potrzebujemy kogoś do wielbienia - mamy dobrego Asha.
Lucha libre oparte na motywach poetyckich twórczości wizyjnej - bardzo ładne.
Przecież Sam Raimi później robi karierę właśnie w biznesie opartym na promowaniu przygód bohaterów, których poziom popularności jest starannie monitorowany.
Proste i skuteczne połączenie pełnych wdzięku rozwiązań tradycji "hamrykańskiej". Eleganckie.

[Bruce Campbell]

W tą niedzielę (to znaczy, w ten poniedziałek o 2:00...)

(click to show/hide)

[huth]

Jasne że Edgar Allan Poe brzmi super, ale czy zawsze inspiracje albo analizy i interpretacje muszą się sprowadzac do Edgara i Lovecrafta :P

[Octavian]

Nie muszą.

[huth]

Uff.
Hmm...
A Gaiman też nalezy do kręgu twoich zainteresowań?

[Octavian]

Należy.

[Bruce Campbell]

No to się rozgadaliśmy, potoki słów normalnie.
To rzucę tematem - nowa trylogia Evil Dead (pierwsza część to Evil Dead z 2013), z nową bohaterką zamiast Asha. Czy to ma szanse wypalić po raz drugi, jak z oryginałem?

[Octavian]

Ma szansę.

[Bruce Campbell]

Myślę, że ktoś porwał Octaviana i się pod niego podszywa. Albo włamał mu się na konto. Octavian tak nie pisze.

[Octavian]

Racja, to była ZASADZKA!
Sprawdzałem czujność rewolucyjną!
Neil Gaiman to podczepił się tak troszeczkę pod właśnie to środowisko, więc muszę się nim interesować ale do Wilum'a Pugmire'a to mu daleko.
Śmiem bezczelnie twierdzić, że protoplastką babskiego podejścia do spuścizny Lovecraftowskiej jest Lara Croft! To moja hipoteza!
Czyli jest to jak najbardziej możliwe, a nawet słuszne podejście.
Chodzi o sedno sprawy, a nie zewnętrzne przejawy.
Lara Croft spełnia wymogi postaci Lovecraftowskiej.
a - jest samotniczką
b - posiada całkowitą niezależność w podejmowanych działaniach
c - kieruje nią romantyczna ciekawość
d - fascynuję się bronią
e - jest refleksyjnie nastawiona do rzeczywistości

Myślę, że ta estetyka właśnie baby potrzebuje!

[huth]

Heh, Pugmire, co za dziwak, aż się zainteresuję, o co tutaj chodzi.

Mi tam Lara bardziej przypomina Asha niż 'bohatera lovecraftowskiego'. Bo sobie radzi.

[Octavian]

Wilum Pugmire wymiata!

Koncepcja bohaterów którzy sobie radzą też wymiata!
Kurcze, szkoda że nie mogę się wyrobić z Mordheimem, bo można by było ruszyć z czymś w takim stylu --->   

(click to show/hide)

To znaczy z gotykiem ujętym w przerysowane klisze i komiksowe schematy, ach żal!
Realnie nie daje rady nawet wyjść na prostą z rezolutnym kaczorkiem - co za bida intelektualna.
A tu proszę, znalazłem coś co pasuje jak w mordę. Radzą sobie, no radzą.