Kryształy Czasu / sesja

[Octavian]

Ubik nr 2 przemawia:       
 - Moi drodzy, mamy pewien problem. W czasie próby klonowania armii bohaterów, której to pokłosie właśnie widzicie, doszło do eksplozji maszyny.
Talent Ubika początkowego, został zatracony bowiem tylko on był władny ją stworzyć. Eksplozja zbudziła straszliwą bestię, która zmierza w naszą stronę!
Niedługo zaatakuje nas pół-centaur-pół-himera, musimy działaś szybko i bez zbędnej zwłoki!

[Bruce Campbell]

- Żaden potwór mi nie straszny! Walczmy! - krzyknął sir Gawain, licząc że drugi sir Gawain również zaoferuje się walczyć i ruszy przodem.

[Agis]

Ghan
Dławiąc się, połyka ogromny kawał mięsa i zsadzając Inariusa na głaz obok Dii, zrywa się ze swą pałą w jednej, a bębenkiem w drugiej łapie.
- Broń nas Katanie od takich przyjaciół! Ty Łubik, nie mógłbyś raz nie wpieprzyć nas w kłopoty? Tak dla odmiany, co?
Stojąc przed głazem, rozgląda się po jaskini, gotów bronić siedzących na nim przyjaciół.
(Drugi Ghan naśladuje dokładnie jego ruchy, łącznie z przełykaniem mięsa...)

[Octavian]

I ja również wam pomogę w walce, zwą mnie Wendy O. Williams! - władczo orzeka jedna z amazonek, najwyraźniej zbuntowana przeciw Sybil Danning

Zbliża się istotnie coś wielkiego, gdyż ziemia drży!
W jakim szyku ustawi się drużyna?

[Bruce Campbell]

Sir Gawain, nie czekając na resztę drużyny, podszedł w stronę hałasu i krzyknął (upewniwszy się wcześniej, że jest na tyle blisko, by móc cofnąć się do grupy):
- Podejdź tu tchórzu i stawaj jak prawdziwy mąż, miast chować się za skalnymi załomami, niczym banda marnych łotrzyków, lękających się otwartej konfrontacji!

[Octavian]

Rozszalała bestia półcentaur-półchimera wpada nagle na drużynę i na amazonki.
TERROR! Krwawa walka.
Bestia szaleje, pazurami i zębiskami rozrywa na strzępy mięsa zarówno amazonki, jak i członków drużyny!
Giną Dia, Wendy O. Williamson, królowa amazonek, Ubiki, kopie członków drużyny i oryginały!

Gdy walka się skończyła na placu boju żywi zostali jedynie sir Gawain i Agis, oblepieni mięsem ludzi i bestii.
Całą okolicę pokrywają straszliwe szczątki, rozłupane czaszki, rozgruchotane korpusy, oderwane ścięgna - HORROR!
Do ocalałych z masakry podchodzi przedstawiciel plemienia ludzio-misi, które posiadają magiczny płyn pozwalający im na niezwykle dalekie skoki i znający sekret podziemnej kolei.
Wyprowadza ich z podziemi, właśnie dzięki temu użytecznemu wynalazkowi. Siedząc w wagoniku Agis i sir Gawain obserwują przelatujące im przed oczami ściany jaskini.
Widzą szarą monotonie.
Po godzinie sennej jazdy docierają do tajemniczej platformy, przepełnionej dziwacznymi urządzeniami.
Czeka tam na nich balon i kosz, w środku siedzi meduza, jest on ich przewodnikiem w kolejnym etapie podróży.
Meduza balonem zabiera ich do magicznego portalu, który wygląda niczym dwa sfinksy, opiekuje się nimi staruszek gnom i staruszka gnom.
Zachęcają Agisa i sir Gwaina do skorzystania z portalu, który przenosi ich na wyspę położoną na ocenie krwi.
Na wyspie poznają szybko demona, który zabiera ich na latającym dywanie do Ostrogaru.
Demon odstawia ich w dzielnicy Chłopskie Krocza, każdemu wręczając mieszek z złotymi monetami na szczęście, po czym demon znika.

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
Rycerz popatrzył na jedynego ocalałego towarzysza, po czym powiedział:
- Dzięki mości Ghanie za to, że walczyłeś u mego boku. Dziś obaj okryliśmy się nieśmiertelną chwałą, choć po prawdzie ja i wcześniej byłem podziwiany na wschodzie i zachodzie. Stoczyliśmy wspólnie wielką batalię i położyliśmy kres nieprawości w podziemnym królestwie, które od dziś będzie wolnym od tej krwiożerczej poczwary, którą tośmy ubili. A teraz żegnam, czas opowiedzieć wszystkim o naszym wiekopomnym wyczynie.
Następnie mężny sir Gawain ruszył do najbliższej oberży.

[Octavian]

Tak o to, członkowie naszej drużyny ponownie wkraczają do gospody "Cztery Wiatry"
Zabawa trwa tu w najlepsze, jak to zwykle tutaj bywa.
Ghan i sir Gawian czują się tu jak w domu, maja też gotówkę, która pozwoli rozładować im stres.
   

[Agis]

Ghan

Powoli otwiera oczy... I widzi że siedzi na skraju gościńca, w podartym kubraku, z osmalonymi wąsami... (po sakiewce i złocie nie ma śladu)
W strzępach obrazów zaczyna docierać doń, co się wczoraj działo. Sięga za pazuchę, wyciąga przezornie schowany kawał wędzonego boczku,  gryzie go, popijając wodą z rowu i myśli:

Gdzie popełniłem błąd?! Fakt, że nie mogąc zapomnieć zielonych oczu Dii, postawiłem wszystkim kolejkę, może nie powinienem się zakładać, że wypiję kwartę spirytusu?... A może błędem był konkurs kto dalej rzuci barmanem? Ale przecież wygrałem! Wszyscy się cieszyli! Nawet pobiłem rekord w ciskaniu ochroniarzem, ale to już poza konkursem... No ale z sierżantem straży miejskiej, to się prawie zaprzyjaźniłem. Tylko na żartach się nie znał, jak mu powiedziałem że on z całą strażą mają jaja jak kolibry, tfu! Hi, hi, hi...
(tu zakrztusił się boczkiem, odchrząknął i spojrzał w kierunku, gdzie niegdyś stała gospoda)
 Marnie teraz budują. I lampy naftowe takie strasznie kruche robią...
W miejscu gdzie jeszcze wczoraj dumnie stała gospoda, sterczało w niebo kilka opalonych belek, i snuły się pastelowe smugi dymu...
Ghan pojął, że przez najbliższe kilka dni gospoda nie będzie czynna, a przez najbliższe kilka lat nie będzie on szczególnie miło witanym gościem...
Toteż ruszył gościńcem w przeciwną stronę, podśpiewując głośno, a fałszywie:

"Sześćdziesiąt minut, to właśnie tyle, ile mieści się w godzinie..."

Ciekawe co to ta minuta? Pewnie jakieś jaje, bo na kopy liczą...

[Octavian]

Zupełnie rozumiem Ghana, pozwolę sobie na osobistą uwagę, gdyż mnie tak potraktowano w Monachium w Hofbräuhaus, człowiek przychodzi się odprężyć, a ludzie zaraz z pyskiem. Knajpy mają być miejscem zabawy i radości, a nie smutaskowania! Hipokryzja barmanów nie zna granic!

Wracając do naszej przygody, Ghan i sir Gawain ruszają sobie dalej przez Ostrogar.
WTEM, podchodzi do nich tajemnicza postać ubrany w szary strój starzec, śmiejący się nerwowym śmiechem, z straszliwym bielmem na oku. Oferuje on naszym bohaterom pamiątki, z Ostrogaru - breloczki z napisem Ostrogar, portreciki Katana na rzemyczku i inne ciekawostki, również wykonane w bursztynie, wszystko w okazyjnych cenach.

[Bruce Campbell]

Sir Gawain
- Człowieku, czy ty wiesz kim ja jestem?! - zapytał go mężnry rycerz, zaskoczony tym, że przechodzień nie rozpoznał, z jak wielkim mężem ma do czynienia.

[Agis]

Ghan

Dziadku, zgadnij ile mam pieniędzy?

[Octavian]

Wtem, podchodzi do was tajemnicza postać, jest to zamaskowany członek tajemnego bractwa dobrych assasassasinów, czyli działających w niezmiernie słusznej sprawie skrytobójców.
Wieść niesie, że członkowie tego bractwa umieją udusić poduszką w czasie snu nawet ogra, jeśli ten był niegrzeczny!
Co więcej, szybko zdajecie sobie sprawę, że za maską kryje się niezwykle piękna kobieta, której kocie ruchy zdradzają niesamowitą wręcz grację.
Mówi wam o trwającej właśnie na Archipelagu Końskim wielkiej wojnie ludzi jaszczurów, dosiadających gigantycznych żółwi bojowych z plemieniem okrutnych Charpagonów - czyli męskich harpii. Mówi również wam że ta sprawa zupełnie was nie dotyczy i nie będziecie mieli z nią absolutnie nic wspólnego, po czym rozpływa się w tłumie.
Znika tak samo szybko i tajemniczo, jak się pojawiła!

[Bruce Campbell]

Zrazu sir Gawain milczał, zaskoczony zdarzeniem, szybko jednak przypomniał sobie co zszokowało go trochę wcześniej. Podszedł żwawym krokiem do starca z pamiątkami i skracając dystans złapał go za poły, po czym zapytał:
- Jakże to może być, że mnie nie poznajesz? Czyś nigdy nie słyszał dobry człowieku o mężnym sir Gawainie?

[Octavian]

 - Nie, nie słyszałem, a powinienem? Pewnie jesteście waleczni jak nie wiem co, ho ho... Super!