Królestwo Brandenburgii było w podobnej sytuacji co Burgundczyk, tyle że nie groził mu rozpad państwa. Mając za protektora cesarza mógł w dowoli się rozrastać. Traktat z Królestwem Polski pozwolił mu zając Neumark. Gdy wschodnia granica została zabezpieczona, wzrok Króla Andrzeja spoczął na Pomorzu oraz Saksonii. Początkowo szło całkiem nieźle, zdobył część terenów, na których toczył walki z sąsiadami. Niestety, koalicja państw saksońskich całkowicie wybiła mu z głowy ekspansję na zachód. W haniebnym pokoju, który zawarł z koalicją musiał zwrócić wszystkie zagrabione prowincje.
Republika Wenecji rozpoczęła sesję bardzo dynamicznie. Mając na północy największego przeciwnika jaki mógł mu zagrozić, Doża WiF rozpoczął ekspansję Wenecji na zachód i południe. Rozbite na księstwa Włochy bardzo ułatwiły mu życie. Podbijając i wasalizując księstwa w następnych latach praktycznie dominował na płw. Apenińskim. Wtedy to rozpoczęły się spory z Cesarstwem o tereny wybrzeża morza Śródziemnego. Wojnę czuć było w powietrzu, ponieważ dobrze opłacane wojska republiki chciały pokazać, na co je stać.
Królestwo Szwecji rozpoczął sesję bardzo osłabiony. Będąc w unii Personalnej z Danią wiedział że prędzej czy później może został wchłonięty przez swojego sąsiada. Rozpoczął od zbierania wojsk poza okiem króla Danii oraz wysłał w tajemnicy przed nim poselstwa do Anglika i do Polaka. Poselstwa powróciły do Szwecji z pozytywnymi zapewnieniami o pomocy militarnej Anglika na morzu, a Polaka na kontynencie. Gdy Szwecja była gotowa, zerwała unię personalną i na tron powołała Pacmana – największego z jarlów szwedzkich. Z pomocą królestw polskiego i angielskiego król szwedzki mógł liczyć na rychłe zwycięstwo. Niestety, układy pomiędzy Królestwami Danii i Polski które trwały w Krakowie nie zaprosiły Szwedów na rozmowy. Król Polski podpisał pokój z Duńczykiem, w którym Dania zapłaciła Polsce w złocie za poniesione szkody. Szwecja znowu trafiła pod „ramię” Danii. Król Szwecji czuł się bardzo obrażony tym, że w jego przekonaniu Polak zdradził. Nic z tych rzeczy. Po paru miesiącach przybyło polskie poselstwo do Szwecji z rozmowami o zniszczeniu Danii i praktycznym wytarciu jej z map politycznych. W zamian chciał tylko, by Szwed oddał mu po wyzwoleniu tereny Inflant z wyłączeniem wyspy Osel. Król Szwecji przyjął warunki Polski i po paru latach gdy państwa przygotowały się do wojny Szwecja znowu wypowiedziała unię personalną. Tym razem po długotrwałej wojnie Szwecja wyzwoliła się z pod jarzma Danii niszcząc ją i Norwegię. Między Królestwem Szwecji a Królestwem Polski nastał sojusz i zapewnienie o wspólnym handlu nad morzem Bałtyckim.
Królestwo Polski rozpoczęło mocno osłabione. Wojna z Turcją, którą przegrała i straciła głowę Króla oznaczało jedno – bezkrólewie, a bezkrólewie to chaos. Rada Regencyjna postanowiła, że podpisze unię personalną z księstwem Litewskim, a ich władca obejmie rządy i w Królestwie Polskim, i w Wielkim Księstwie Litewskim. Na tron został powołany władca Litwy z rodziny Corleone. Król Polski rozpoczął agresywną ekspansję na północ w celu całkowitego zniszczenia odwiecznego rywala królestwa – Zakonu Krzyżackiego. W szybkiej wojnie połączone siły polsko – mazowszańsko – litewsko – mołdawskie zniszczyły całkowicie armie połączonych zakonów krzyżackiego i kawalerów mieczowych. W wojnę również włączyło się królestwo Brandenburgii, ale szybkie wysłanie dyplomatów skończyło się nad podpisaniem paktu o nieagresji oraz oddaniem Neumarku zachodniemu sąsiadowi. Gdy wspólne wojska skończyły niszczyć Zakon Krzyżacki oraz bramy Malborku zostały wyłamane Wielki Mistrz wysłał poselstwo do króla Polski. Zakon chciał negocjować warunki pokoju, gdy król postawił jeden – całkowite oddanie się pod władzę Polski jako wasal. Wielki Mistrz nie miał wyboru i zgodził się na warunki postawione mu przez Króla. Po podpisanym pokoju król urządził wielki bal z tego powodu, która przeistoczyła się w szerokie pijaństwo. Zostało to ogłoszone jako Pierwsza Pokojowa Wielka Libacja. Gdy Libacja trwała w najlepsze, przybyło tajemne poselstwo od króla Szwecji. Król Polski z powodu stanu bardzo nietrzeźwego przyjął posłów dopiero następnego dnia. Z wielkim kacem Król rozpoczął rozmowy z posłami szwedzkimi, lecz niestety nie znał ich mowy, a Szwedzi nie mieli tłumacza ze sobą. Wtedy to kancelaria królewska rozpoczęła poszukiwania tłumacza. Nie muszę chyba pisać, że to moja skromna osoba została tym tłumaczem. Gdy przybyłem na dwór królewski od razu zostały wznowione rozmowy pomiędzy oboma królestwami. Król Polski zgodził się pomóc w zniszczeniu Danii postawił tylko jeden warunek – wojna musi poczekać przynajmniej z rok, ponieważ rycerstwo musi wytrzeźwieć. Poselstwo wróciło do swojego kraju uradowane, a król ogłosił Pierwsze Masowe Trzeźwienie. Po skończeniu trzeźwienia do Polski powróciło poselstwo Szwecji z listami, w których napisane było, że Szwecja wypowiedział unię Danii i tak jak było postanowione w tajnym sojuszu oczekuje od Polski udziału w wojnie. Polskie rycerstwo rozpoczęło zgrupowanie sił w Gdańsku razem z siłami Litwińskimi, Mołdawskimi i Krzyżackimi. Połączone siły wyruszyły na pomoc Szwecji i rozpoczęli grabież państwa duńskiego. Wtedy to na dwór królewski przybyło poselstwo od króla Danii, który przez nich błagał króla Polskiego o wycofaniu się. W ramach rekompensaty poselstwo przywiozło ogromną skrzynię ze złotem jak i kilkudziesięcioma sztuk beczek z piwem. Król Polski od razu przypomniał sobie Pierwszą Wielką Libację i zgodził się na pokój. Wtedy to ogłosił Drugą Pokojową Wielką Libację. Niestety, piwo z Danii było słabe i rycerze nie narąbali się tak jak to miało miejsce podczas Pierwszej Libacji. Wtedy to król ogłosił Drugie Masowe Trzeźwienie. Podczas gdy rycerstwo trzeźwiało i odmawiało pacierze w kościołach szpiedzy donieśli ,ze Zakon Kawalerów Mieczowych został rozebrany przez hegemona zza wschodniej litewskiej granicy – Księstwo Moskwy. Król ogłosił masową mobilizację w Wilnie i gdy dotarły siły wasali ogłosił wojnę przeciwko Zakonowi. W szybkiej wojnie połączone siły zniszczyły osłabiony Zakon i tak samo jak Zakon Krzyżacki, Zakon Kawalerów Mieczowych stał się wasalem Królestwa Polskiego. Gdy król Polski miał ogłosić Trzecią Masową Libację na dwór przybyło znowu poselstwo szwedzkie. Król był w szoku, gdy dowiedział się że Szwecja jest ciągle pod unią personalną. Oczywiście obiecał pomoc Szwecji w obaleniu unii i rozpoczął mobilizację sił. Niestety, wojska zakonne jak i Litwińskie i mołdawskie dorwały się już do zapasów wina zakonu kawalerów mieczowych( lub to zakonnicy pokazali im gdzie są zapasy wina – śledztwo dalej trwa). Wiedząc, że z pijanym wojskiem nie wygra bitwy zostawił ich by bronili królestwa polskiego, a siły królewskie wyruszyły ku chwale i pomocy Szwedom. Po długotrwałej wojnie Szwecja zrzuciła jarzmo Danii. W podziękowaniu Król Szwecji wysłał najlepsze beczki piwa na dwór królewski. W międzyczasie gdy trwała wojna król Polski przeniósł stolicę do Warszawy, ale Kraków dalej miał być ważnym ośrodkiem handlowym. Gdy siły Polskie powróciły na łono ojczyzny, polskie rycerstwo dołączyło do pijatyki z sąsiadami i tak rozpoczęło się Trzecia Masowa Libacja, która trwa do dziś.
Sułtanat Ottomański rozpoczął sesję również agresywnie tyle że bez libacji, ponieważ Allah tego zabronił. W szybkich wojnach zniszczył całkowicie królestwa bałkańskie oraz pozostałości po Bizancjum wasalizując je i anektując. Gdy silne wojsko Sułtana Stahpa zniszczyło przeciwników na zachodzie kraju, swój wzrok zwrócił ku państwom islamskich. Ogólnie można stwierdzić, że Sułtanat bardzo szybko rozrósł się i stał się hegemonem na południu. Wypowiedział wojnę w imię Allaha przeciwko uzurpatorowi mameludzkiemu i zmasakrował jego wojska. Pokój podpisany pomiędzy oboma państwami skutkował tym że Ottoman zdobył część terenów mameludzkich. Wprowadził twarde rządy bułatu i ognia. Poszerzył swój prywatny harem i ogólnie pokazał, że z nim się nie zadziera na południowym wschodzie.
Księstwo Moskwy rozpoczęło sesję w miarę pokojowo. Wiedząc że jest na krańcach Europy mógł spokojnie się rozrastać. Kniaź Glaedr rozpoczął od systematycznego powiększania księstwa moskiewskiego w celu przemianowania go na Carat i stania się Carem Moskwy i wszystkich terenów sąsiadujących z nią. W wojnach zniszczył wszystkich mniejszych sąsiadów wprowadzając tam rządy terroru, ogniem wypalał herezję a mieczem rządził w państwach. Agresywną politykę również rozlał na republikę Nowogrodzką oraz na Zakon Kawalerów Mieczowych, którym zabrał wschodnie terenu zakonu. Gdy Europa Zachodnia była zajęta swoimi sprawami, a Królestwo Polski było utopione w miodzie i winie na wschodzie rósł hegemon i nikt tego nie zauważył.
Tak zakończyła się sesja w 1478 roku pańskiego. Nastał rok 1479, ale to już całkiem inna historia.
Fanpage
Grupa Steam
Wątek: [Kampania EU IV]Tygodniki czyli kroniki słynnej kampanii wtorkowej (Przeczytany 3003 razy)