[Zombie Land] Sesja Noc 3

[Rodeel]

Patryk

Na lądowisku dostrzegł kilka ludzkich sylwetek, w ciemności i zimnie, stali...jak z kijami w dupie- stwierdził, zastanawiając się nad tym, czy go widzą i czy powinni go widzieć. Może by otworzyć to okno?- chciał podjąć jakąkolwiek czynność- Kurwa, przecież mnie wyziębi

[Bruce Campbell]

Towarzysz Lewakowski
Wojciech siedzi w swojej kryjówce, zastanawiając się czy to nie jest dobry czas do ewakuacji. Po chwili powstaje i rozgląda się po terenie Górnego Kościoła z zamiarem znalezienia czegoś przydatnego. Jakiegoś jedzenia, picia, broni lub czegoś, po czym można by zejść przez okno.

[Peterov]

Wojciech Lewakowski
Ręka zaczyna Cię boleć. Radzę obejrzeć.

Patryk Drogowski
Będąc jeszcze pod wpływem leków odurzających tracisz orientację i nie wiesz co ze sobą zrobić, poszedłeś do toalety, by odreagować.

Sebastian Pieskowski
Agnieszka Czarnecka
Fakt iż kościoły bywały zawsze sprzątane, utrudnia to wam znalezienie czegokolwiek przydatnego, Sebastian znalazł paschał(tę dużą świecę) i kilka świeczników ze złota, które zakończone są szpikulcem do świecy. Mniej więcej długości od ręki do łokcia. Agnieszka położyła się pod ołtarzem, bo tylko tam czuła się w miarę bezpiecznie i przytulnie.

[Bruce Campbell]

Towarzysz Lewakowski
- Co jest? - syknął Wojciech i spojrzał z zaniepokojeniem na swoje bolące ramię.

[Peterov]

Wojciech Lewakowski

Przez kurtkę, z rękawa wycieka krew. Sam ubiór utrudnia Ci identyfikację rany. Późny wieczór na pewno ogranicza Ci widoczność.

[Rodeel]

Patryk

Myśli stawały się coraz mniej wyraźne i coraz bardziej szaleńcze, był bliski wyjścia przez okno, gdy kręcenie w głowie zmusiło go do oparcia się o parapet. Ponownie dopadają go nudności i zmęczenie; okno nie ma już żadnego znaczenia, ''szlag, tylko... nie, znowu...'' cedzi przez zęby chwiejnie wchodząc do toalety; przemywa twarz wodą, co i tak nie wychodzi dobrze przy jednej ręce. Klnie na świat, Boga i służbę zdrowia, chwilę później prosi Boga o pomoc.

[Octavian]

Jan Himilsbach

Budzi się nagle, gdyż śniło mu się, że goni go wielki człowiek słoń w fabryce czekolady Włonki. Jest totalnie zdezorientowany, nie do końca jest pewien, czy człowiek słoń mu już nie zagraża.
 - Co jest? Co jest?

Czujność, Ostrożność, Rozwaga!

[Bruce Campbell]

Towarzysz Lewakowski
- Cholera, jestem ranny! Jestem ranny!!! - krzyknął przestraszony. Po chwili zaczął rozdzierać szaty z zamiarem zrobienia z nich bandaż.

[Peterov]

Wojciech Lewakowski

Rwiesz swoje ubrania i zaczynasz odkrywać ranę. Na twojej ręce widnieje podłużne zadrapanie do krwi. Zaczynasz bandażować się. Mija 5 minut, a ty zatrzymałeś krwawienie, lecz ręka piecze bardziej niż przy zwykłym zadrapaniu.

[Peterov]

Wszyscy

Minęła noc. Przenieśliście się do biblioteki nieopodal kościoła, gdzie spotkaliście już wcześniejszego rezydenta. Stan Wojciecha pogarsza się, szastają nim gorączki i okolicznościowe dreszcze. Kiedy zaczęliście myśleć, że zostaliście na tym globie sami, usłyszeliście w radiu internetowym.

Uwaga uwaga, tutaj siły zbrojne Rzeczpospolitej Polskiej,

Nie jesteście sami, aby przeżyć, musicie zaopatrzyć się w lekarstwa, alkohol, jedzenie z długim terminem przydatności.

Znajdźcie jakiś budynek z piętrem i zburzcie schody na parter. Koszmary reagują na światło dzienne.

Lampa UV powinna uchronić was przed nimi. Pierwszy zrzut zaopatrzenia zostanie dostarczony na ulicę wilczyńskiego drogą powietrzną. Powodzenia.

Patryk

Sam nie wiesz kiedy usnąłeś, obudziłeś się przy oknie lekko zmarznięty. Dopiero w tym świetle widzisz, że Ci ludzie na dachu nie do końca są ludźmi... resztę sobie dopowiedz

[ZdzisiuDywersant]

Sebastian

O k*rwa, psiarskie nas wytropiły, jeszcze tego brakowało. Oni zawsze mówią, że działają "zgodnie z prawem i w imię prawa" czy inne g*wna... Pewnie jak przyjdziemy po ten towar to nas złapią i wsadzą to paki...- powiedział przekonany swojej racji, wymachując świecznikiem z kościoła (jeżeli go zabrał, w końcu po coś go szukał). Aczkolwiek... co do ich porad odnośnie tych gówien, to może warto posłuchać? Jak myślicie?

[Rzokable]

Piotr Ciszowski
Słysząc kroki, Piotr powoli przebudza się ze snu i po plecach przechodzi mu zimny dreszcz, a w jego głowie zaczynają kłębić się myśli.
- Czy... Ci szaleńcy wiedzą, że tu jestem? Powinienem, powinienem siedzieć cicho. Nie! To pewnie pomoc. Niemożliwe, pewnie to te potwory. Dosyć! Kurwa, siedzę cicho, nie mam z nimi szans w walce, ani nie ucieknę.

[Bruce Campbell]

Towarzysz Lewakowski
Leżąc na prowizorycznym posłaniu w bibliotece, Wojciech cierpiał. Czuł ból w ręce, paliła go gorączka, do tego słyszał bezustannie irytującą, głośną muzykę wydobywającą się znikąd. Co chwila dreszcze, jakie nim wstrząsały, sprawiały że nie mógł wyleżeć choć chwili w bezruchu. Pomimo wysokiej temperatury, czuł jak jego kończyny są lodowato zimne.
- Za co, towarzysze? Gdzie sprawiedliwość? - powtarzał sam do siebie. Lękał się tego, co się z nim wkrótce stanie. Lepsza byłaby już zwykła śmierć - skonkludował w myślach. Równolegle, użalał się nad swoim losem w duchu. Martyrologię przerwały mu świetliste postacie Wolności i Sprawiedliwości, tych samych które wiodły robotników na barykady Paryża, Moskwy czy Berlina.
- Wojciechu, chodź z nami. Zasłużyłeś się dla sprawy Rewolucji, już wkrótce na świecie zapanuje równość i pokój. Dzięki tobie, wytępiona zostanie burżuazyjna klika. Twe imię będzie sławione na wieki! - rzekła Sprawiedliwość. Po chwili zawtórowała jej Wolność:
- Pozostał ci ostatni krok do wielkości Wojciechu. Podążaj naszym śladem!
Lewakowski nie był do końca pewien co robi, i czy słusznie robi, ale uległ Wolności i Sprawiedliwości. Po paru krokach zabrakło mu sił, zaczął więc pełznąć po schodach do Sławy i Chwały. Minął Rozsądek i Bogactwo. Za radą przewodniczek zdobył się na ostatni wysiłek i z determinacją godną robotniczego bohatera, sięgnął po klamkę do drzwi Zbawienia i Rewolucji. Sprawiedliwość Społeczna westchnęła.


Wojciech powstaje z zamiarem otwarcia drzwi na zewnątrz biblioteki.

[Rodeel]

Patryk

Raz kolejny obudził się, drżąc z zimna, jak najwolniej spróbował podnieść się z bolącej ręki, na której się oparł śpiąc. ''Rześko'' zauważył i szczękając zębami podszedł do okna, było jeszcze, co prawda, ciemno, ale wyraźnie dostrzegł, że grupka ludzi której przyglądał się wcześniej wciąż stoi w tym samym miejscu. Nawet z daleka ich wyraźniejszy już widok sparaliżował go. Tak brzydkich mord Patryk nie widział nigdy w życiu.
Trudno było nazwać jego przerażenie rozmyślaniem, ale wyrwało go z niego pragnienie i ziejąca pustka w żołądku.