Kryształy Czasu / rozmowa o sesji

[Agis]

Cóż, Octavian napisał:

Z nieznanych powodów też Inarius Hermanenus Pallius nosi czarne okulary, sens tego znaczenia pozostaje dla nas zagadką.

Ja się tylko trzymam tekstu...

[Peterov]

To były kroniki xD

[firentis]

Ja tam nie widzę problemu.
Miał okulary, ale zostały mu strącone, więc już nie ma :P
Wilk syty i owca cała :D

[Bruce Campbell]

Spokojnie Inarius... myśl o matematyce... Och liczyłbym jej sinusoidę... ooo taaaak... - Rozmarzył się do końca mag

Zawsze wiedziałem, że magowie to dziwacy...

[Peterov]

No co, magia to nie tylko czary, ale i matematyka. Nawet nie wiesz jak zaawansowane obliczenia magowie muszą zrobić, by rzucić czar!

[Bruce Campbell]

- Jaki był właściwie cel naszej podróży? Nie żebym zapomniał... - szepnął w stronę GM Sir Gawain, z nadzieją że ujdzie mu to tym razem na sucho.

[Octavian]

No właśnie taki improwizowany.
Najpierw Indianin Jan zachęcał do eksploracji jaskiń, potem pojawił się Ubik i drużyna wpadła po uszy.
Celem jest na pewno przetrwanie do jutra, nie wszystkim było to pisane!

[Peterov]

Octavianie, czy zaklęcia ofensywne, defensywne, różne i pasywne mam na bieżąco wymyślać?

@Edit1

Jaka kłótnia wyszła, hehehe

@Edit2

Jak wysoki jest strop jaskini?

[firentis]

Sory, ale ode mnie to by było na tyle. Od jakiegoś czasu wgl nie czuję tej sesji. Bez jasnych zasad, celu. Rozumiem, gdyby ciągnęła się tutaj jakaś fabuła, spiski, cokolwiek. Ale tu jest po prostu wielka swoboda i totalny spontan. MG wchodzi i pisze, co mu przyjdzie na myśl.

Z początku nawet mi się podobało, czekałem na to, aż akcja się rozwinie (a reczej w końcu się zacznie). Czekałem, czekałem, czekałem... i tak przeczekałem 13 stron. W tym miejscu przestaję czekać. Ciagle łazimy bez celu, gdzie poza obrażaniem Lefcia nie mam nic ciekawego do roboty.

Magicy mają ułatwioną rozgrywkę. Telepatia, teleportacja, telekineza, telecojeszczebedzie. Co przeciwko temu może poradzić rycerz z rozdartymi gaciami? Bard z bębenkiem?
To miała być kompania nieudaczników, cieszących się z każdego sukcesu. Tymczasem taki mag gaszący światła i podnoszący miecze mocą umysłu, może zrobić cokolwiek chce.

Niech odejdę, zaginę, zgubię się, niech mnie zabiją, cokolwiek. Życzę powodzenia w dalszej części sesji :D

[Bruce Campbell]

Jeszcze się okaże, że alchemiczka Amazonek przez przypadek sporządził niechcący eliksir wiecznego snu czy coś w ten deseń, i skropiła nim niektóre potrawy... te, po które firentis sięgnął :P

[firentis]

Możecie mnie też po prostu gdzieś odprawić (Argjolf miał dosyć nieiteligentnego towarzystwa, więc je opuscił :P) na wypadek, gdyby sesja się rozwinęła i mógłbym do niej w przyszłości wrócić (rozumiem, że jest talka opcja :P).

[Octavian]

Spójrz proszę firentisie na obecną sytuację.
Inarius Hermanenus Pallius - ma w sobie straszliwą truciznę, skutkiem przeholowania dążeniu do zdominowania rozgrywki.
Nie ma nic złego w tym, że mag stara się być potężny, jednak ciężko te próby władania światem gry, nazwać odgrywaniem postaci.
Odwrotnie sir Gawein, właściwe odgrywanie postaci sprawiło, że jego postać może teraz pluć jadami i truciznami, bo czemu nie? Są ludzie odporni nawet na dżumę!
W ten sposób charakter gry zastąpił nam rzut kośćmi na odporność na trucizny, gracze sami nadali sens swoim postaciom poprzez odgrywanie ról.
Mag Inarius Hermanenus Pallius, nie zrobił niczego neurotycznego, próbuje strzelać ognistymi kulami niczym kartaczownica gatlinga, umacnia to jego postać w samej grze, odbiera mu przychylność losu, zastąpiliśmy więc rzuty jego decyzjami. Peterov i Lew, przyjęli odmienne taktyki, jednak obaj idą w grze do przodu, na pewno lepiej niż Alpaka. ;)
Wcale nie jest powiedziane, że Lew się nie zagalopuje i np. nie odbierze swojej postaci szans na jakaś ciekawą zagrywkę.
Jasne, czekamy na powrót Argjolfa, pewnie zamarudził z jakimiś nimfomankami - bywa tak i czasem.

[Peterov]

Oto lista dla Was ( ͡° ͜ʖ ͡°)

[Bruce Campbell]

Zaiste, szczyt dowcipu, milordzie.

[Peterov]

Zaiste, szczyt dowcipu, milordzie.